Özel eğitim kurumlarında çalışan öğretmenlerin yaşadıkları sorunların tüm yönleriyle tespit edilerek öğretmenler arasındaki özlük hakları farklılıkların giderilebilmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Türkiye'de sayıları yüz binleri bulan özel öğretim kurumlarında (özel okullar, kurslar, rehabilitasyon merkezleri) görev yapan özel sektör öğretmenlerinin; taban maaş haklarının ellerinden alınması, 10 aylık belirli süreli sözleşmelerle yaz aylarında işsiz ve güvencesiz bırakılmaları, asgari ücret sınırında ve hatta elden para iadesi gibi yasa dışı yöntemlerle sömürülmeleri, sendikal örgütlenme haklarının engellenmesi ve demokratik hak arama eylemlerinde maruz kaldıkları kolluk şiddeti dahil olmak üzere yaşadıkları tüm yapısal, ekonomik ve hukuki sorunların boyutlarının araştırılması, bu sorunlara kalıcı ve emekten yana çözümler üretilmesi amacıyla Anayasa'nın 98'inci, İçtüzüğün 104 ve 105'inci maddeleri gereğince bir Meclis Araştırması açılmasını arz ve talep ederiz.

GEREKÇE

Türkiye'de eğitim sistemi, neoliberal politikaların bir sonucu olarak hızla piyasalaştırılmış, kamusal bir hak olmaktan çıkarılarak kar odaklı bir sektöre dönüştürülmüştür. Bu dönüşümün en ağır faturasını ise özel öğretim kurumlarında kölelik düzenini aratmayan koşullarda çalıştırılan yüz binlerce özel sektör öğretmeni ödemektedir. Yıllarca ataması yapılmayarak güvencesizliğe mahkum edilen ve özel sektörün insafına terk edilen eğitim emekçileri, bugün derinleşen ekonomik kriz ortamında açlık sınırının dahi altında ücretlerle yaşam mücadelesi vermektedir.

Sektörde yaşanan yapısal krizin temelini, 2014 yılında yapılan yasa değişikliğiyle öğretmenlerin maaşlarının kamudaki dengi öğretmenlerden az olamayacağını güvence altına alan "Taban Maaş" hakkının ortadan kaldırılması oluşturmaktadır. Bu yasal boşluk özel okul sahiplerine sınırsız bir sömürü alanı açmış, öğretmen maaşlarının asgari ücret seviyesine, hatta birçok kurumda elden geri isteme gibi illegal yöntemlerle asgari ücretin de altına gerilemesine neden olmuştur. Ekonomik sömürünün yanı sıra, sektörde yaygın bir uygulama haline gelen 10 aylık belirli süreli sözleşmeler sebebiyle öğretmenler Temmuz ve Ağustos aylarında maaş alamamakta, sigorta primleri yatırılmayarak sistematik bir biçimde "yaz işsizliği" ile cezalandırılmakta ve iş güvenceleri tamamen yok edilmektedir. Bu güvencesizlik sarmalı içinde haftalık 40 saati aşan ders yükleri, etütler, hafta sonu mesaileri ve veli toplantıları gibi angarya işlerle esnek çalışmaya zorlanan eğitim emekçileri; fazla mesai, kıdem ve ihbar tazminatı gibi en temel özlük haklarından mahrum bırakılmakta, yoğun mobing ve sendikasızlaştırma baskısı altında çalıştırılmaktadır. Tüm bu hak gaplarına karşı anayasal haklarını kullanarak taban maaş talebiyle alanlara çıkan, demokratik eylemler yapan Özel Sektör Öğretmenleri Sendikası üyelerine ve yöneticilerine yönelik son dönemde sokaklarda uygulanan sert kolluk müdahalesi, ters kelepçeli gözaltılar ve devlet şiddeti ise emekten ve adaletten kopuşun en açık göstergesidir.

Eğitim bir ticari meta, öğretmenler ise ucuz iş gücü değildir. Nitelikli bir eğitim, ancak güvenceli ve insanca yaşayan eğitim emekçileriyle mümkündür. Bugün Türkiye'de derinleşen yoksulluk, güvencesizlik ve sınıfsal sömürü sarmalında yok sayılan özel sektör öğretmenlerinin sesini duymak, taban maaş hakkını yeniden yasal güvenceye kavuşturmak, belirsiz süreli sözleşme hakkını tesis etmek ve uğradıkları hak kayıplarını tespit ederek çözüm yollarını geliştirmek TBMM'nin asli görevidir. Bu gerekçelerle, özel sektör öğretmenlerinin sorunlarının tüm boyutlarıyla incelenmesi amacıyla bir Meclis Araştırma Komisyonu kurulması elzemdir.