Uzman erbaş istihdamına ve özlük haklarının iyileştirilmesi talebine ilişkin

b) 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamında malul olanlardan istekleri, bilgi ve tecrübelerinin sınıfı için faydalı olması ve fiziki noksanlıklarını kapatabilmesi şartıyla mensup olduğu kuvvet komutanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı veya Sahil Güvenlik Komutanlığınca uygun görülenlerden, istihdam edilecekleri kadronun sağlık niteliklerini taşıyanların, müteakip sözleşmeleri, bir yıldan az, beş yıldan fazla olmamak şartıyla azami 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun 40 ıncı maddesinde düzenlenen yaş haddine kadar uzatılabilir.

(Ek fıkra: 29/1/2016-6663/14 md.) Uzman erbaşların 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 92 nci maddesi hükmünden yararlanabilmeleri için en az yedi hizmet yılını tamamlamış olmaları gerekir.", şeklinde hükümlere yer verilmiştir.

Bu çerçevede ilgili hükümler birlikte düşünüldüğünde söz konusu personelin Devlet Memurları Kanunun 92 nci maddesi kapsamında çalışması mümkünken keyfi ve referans odaklı uygulamalara gidilmektedir.

Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde yıllarca 3269 sayılı Uzman Erbaş Kanunu'na tabi olarak görev yapan kimi personel sağlık, ailevi nedenler vb. çeşitli sebeplerle mesleklerinden ayrılmak zorunda kalmış ve bu haktan mahrum bırakılmıştır.

Bu kanuni hak bazı kamu kurum ve kuruluşların takdir yetkisine takılmış ve geçişte engeller ortaya çıkartılmıştır. Kadro uygunluğu, ihtiyaç gibi sübjektif gerekçelerle referans sahibi kişilerin atandığı ancak referansı olmayan birçok meslek mensubunun yıllarca atanamadığı ifade edilmektedir.

Ayrıca söz konusu meslek mensupları bu süreçte sivil hayata adaptasyon, iş bulma zorlukları ve maddi sıkıntılar gibi birçok sorunla da karşı karşıya kalmıştır. Bu durum hem aile birliğini hem de sosyal yaşamlarını olumsuz etkilemiştir.

Adres: Halkla İlişkiler Binası 3.Kat B-312 TBMM-ANKARA

Bununla birlikte kanun kapsamında çalıştırılan personelin çeşitli sosyal haklardan mahrum kaldıkları ve özlük hakları ile çalışma usul ve esaslarını düzenleyen ilgili yönetmeliklerin olmadığı ayrı bir mesleki sorun olarak karşımıza çıkmaktadır.

Bu meslek mensuplarının lojman, orduevi, kamp ve misafirhane gibi yerlerden yeterince faydalanamaması; nöbet, izin, sağlık, kurs-ödül, disiplin, sicil, tazminat, görev ve sorumluluk alanı, astsubaylığa geçme ve statü değiştirme, SGK, adi malullük, kademe ve derece vb. birçok konuda ilgili yönetmelik eksikliklerinden dolayı sorunlar yaşadıkları belirtilmektedir.

Söz konusu meslek mensuplarının yaşadığı bu mağduriyetlerin giderilmesi, haklarının iadesi ve alım taleplerinin yerine getirilmesi gibi temel sorunlar, sosyal adalet ve eşitlik ilkeleri çerçevesinde ele alınmalı ve ivedilikle gerekli yasal düzenlemeler yapılmalıdır.

Bu bağlamda;