Ülke ekonomisinde yaşanan değişikliklere ilişkin

İşte sanayi sektörü de tam olarak bu durumda. Yanlış politikalar, günü kurtarmaya yönelik paketler, göz boyamalar ve gerçeği inkâr eden açıklamalar derken, reel sektör can çekişiyor. Ama İktidar ne yapıyor?

Ekonomik tansiyon yükselmiş, kriz derinleşmiş, iflaslar dalga dalga yayılmış... Önemli değil!

Yine bir "müjde" bulunur, bir "büyük proje" açıklanır, birkaç rakamla oynanır ve.perde aralanmaz.

Gerçekler hep halının altına süpürülür.

Esnafa gelince... Sabah dükkanını açıyor, akşam aynı dükkânı siftahsız kapatıyor. Ama Devlet ne bekliyor?

Vergisini alacak, SGK primini toplayacak, kredilerini günü gününe ödeyecek! Ee, esnafın cebinde para yoksa ne olacak?

Onun problemi!

Devletin çözümü basit: Ya borçlan ya da kepengi indir. Keşke ekonomi de kredi kartı gibi limiti dolunca "ödeme yapmadan" genişleyebilseydi değil mi?

Ama işte, gerçek dünyada yaşıyoruz.

Özellikle küçük esnaf için durum içler acısı.

Koskoca bir market zinciri fiyatları indirince "rekabet" oluyor, küçük esnaf indirim yaparsa "batış süreci" başlıyor.

Ama tüm bunlar olurken esnaftan ne bekleniyor?

Vergini öde, sigorta primini yatır, çalışanlarını işten çıkarma, zam yapma, ayakta kal!

Peki, bu şartlarda nasıl olacak? Biri çıkıp anlatsa da hepimiz öğrensek!

Ülkenin reel sektörünü kurtarmak için atılan adımlar da cabası. Sorunları çözmek için alınan önlemler, adeta aç birine su verip "şimdilik bununla idare et" demeye benziyor. Reel sektör için en büyük tehdit, günü kurtarma politikasının, günü bile kurtaramaz hale gelmesidir.

Madem ekonomi bu kadar iyi, madem her şey yolunda, o zaman soralım: