12 Mart 1994 tarihinde kaybolduğu iddia edilen bir gazeteciye ilişkin

Barolar ve avukatlar; devlet erkini elinde tutan her kurum/kişi; insan hakları konusunda, derin bir sessizlik içerisinde olduğunu ileri sürmektedir. İktidarlar değişse de insan hakları sorunu uzun yıllardan beri ülke gündemini işgal etmektedir. En ciddi sorunlardan birisi işkence ve kötü muamele olurken diğeri de ağır insan hakları ihlallerinden sayılan yurttaş kayıplarıdır.

Demokratik kitle örgütleri ve kamuoyu 1990'lı yıllarda özellikle Kürt yurttaşlara karşı gerçekleştirilen ağır insan haklarını, yargısız infazları ve kayıpları; Susurluk, Yüksekova Çetesi, JİTEM ve Özel Kuvvetler Komutanlığı gibi devlet dışı illegal yapılar tarafından uygulandığını öne sürmektedir. Bu döneme ilişkin gözaltında kaybedilen yakınlarının akıbetini sormak ve faillerin yargılanmasını talep etmek için Cumartesi Anneleri, 1995 yılından beri Galatasaray Meydanı'nda her hafta oturma eylemi gerçekleştirdiği tüm kesimlerce bilinmektedir.

Hukuk dışı yöntemler ile insan haklarının çiğnediği bu dönemin varlığını, devlet yetkileri ve aydınlar kabul etmektedir. Devletin; hukuk dışına çıktığı vurgusu, özgürlük karşıtı tutumları, insan hakları örgütlerinin raporlarına ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (AİHM) kararlarına yansımıştır.

Hukukun üstünlüğü, demokratik değerler ve insan hakları ancak özgür bir medya ortamında korunabilir. Basın ve ifade özgürlüğü de demokratik bir toplumun önemli süreçlerindendir. Özgür bir medya ortamı, vatandaşların bilgiye erişimini sağlar, yöneticilerin . 2.5558 hesap verebilirliğini artırır ve kamuoyunun sağlıklı bir şekilde demokratikleşmesine katkıda bulunur.

Özgür Gündem gazetesi Urfa muhabiri Nazım Babaoğlu'nun, haber takibi için gittiği Urfa'nın Siverek ilçesinde 12 Mart 1994'te kaçırıldığına ve gözaltına alındığı yönelik ve sonrasında kaybedildiğine ilişkin iddialar uzun yıllardır gündemindeki yerini korumaktadır.

Temel sorun alanlarına ilişkin meselenin demokrasi ile ilişkine dikkat çekmek ve devletin sorumluluklarını hatırlatmak somut ve olgusal gerekliliktir.

Devlet ve iktidar, BM'nin "Herkesin Zorla Kaybedilmeye Karşı Korunmasına İlişkin Uluslararası Sözleşme"sine taraf olmalıdır. Taraf olmak için gerekli çalışmalar yapılmalı, zorla kaybetmelerle ilgili hakikat ve araştırma komisyonları kurulmalı, kayıp yakınları için hakikat ve yas tutma hakkı başta olmak üzere onarıcı adalet mekanizmaları oluşturulmalı ve açılan davalarda adil bir yargılama süreci işletilmelidir.

Aydınlatılamamış siyasi cinayetler, yargısız infazlar ve kayıplar; demokrasilerde hukukun üstünlüğü ilkesine zarar vermektedir.

Barış ve Demokratik Topluma hizmet etme yollarından biri; toplumsal barışı ve adaleti sağlamaktır. Yurttaşların kayıplarının akıbetini ve nerede olduklarını tespit ederek kamuoyuyla paylaşmak ve kayıp yakınlarının acısını bir nebze de olsa hafifletecek bir adalet mekanizması kurmayı gerektirmektedir.

Geçmişte devletin neden olduğu ağır insan hakkı ihlallerinin ortaya çıkarılması, günümüzde halen yaşanmakta olan insan hakkı ihlallerinin durdurulmasını yolunu açacaktır.

Bu bağlamda;