Mardin'de görülen bir çocuk istismarı davasına ilişkin

Tüzüğün 96'ncı ve 99*uncu maddeleri gereğince yazılı olarak cevaplandırılmasını arz ederim.

Kamuran TANHAN Mardin Milletvekili

Çocuk istismarı, hem bireysel hem toplumsal düzeyde derin travmalar ve yıkımlar yaratmaktadır. Bu tür vakalarda faillerin cezalandırılması kadar, mağdur çocukların korunması ve adaletin gecikmeden sağlanması da hayati önemdedir.

Mardin'de kamuoyuna yansıyan bir olayda; biri 10, diğeri 17 yaşındaki iki kız çocuğunun, akrabaları R.B. tarafından yıllar içinde sistematik şekilde cinsel istismara uğradıkları ortaya çıkmıştır. Sanık, gözaltında suçu kabul etmiş, çocuklar psikolog ve pedagog eşliğinde ifade vermiştir. Ancak duruşma aşamasında ifadelerin değişmesi üzerine sanık tahliye edilmiştir.

Bu durum, Türkiye'de çocuk istismarı davalarında mağdur beyanlarının güvenliği ve sürekliliğinin yeterince sağlanamadığını göstermektedir. İfadelerin geri çekilmesi baskı altında olmuş olabilir ve bu da cezasızlık algısını, yeniden suç işleme riskini artırmaktadır. Tahliye kararıyla birlikte mağdurların güvenliği ve psikolojik bütünlüğü de göz ardı edilmiştir.

Aile içi ya da akraba ilişkili vakalarda, beyan değişikliklerinin failin baskısıyla gerçekleşebileceği göz önüne alınmalı, sadece ifade değişikliği gerekçesiyle tahliye kararı verilmemelidir. Sanığın suçu kabul etmiş olması dahi tutukluluk için yeterli görülmemiştir ki bu durum, kamuoyunda "itirafın bile ceza için yetmediği" algısını doğurmuştur. Ağır suçlarda sanıkların kısa sürede tahliyesi, adalet duygusuna, çocuk haklarına ve kamu vicdanına zarar vermektedir.

Bu bağlamda;