İstanbul'un Ümraniye ilçesindeki bir çocuk evinde meydana gelen olaya ilişkin

Basında çıkan haberlere göre, İstanbul Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'ne bağlı Ümraniye Çocuk Evleri Sitesi'nde kalan beş kız çocuğu çamaşır suyu içtikleri için hastaneye kaldırılmışlardır. İntihara teşebbüs ettikleri gerekçesiyle ifadesi alınan 15 yaşındaki çocuk, temizlik odasındaki görevliden temizlik yapmak için çamaşır suyu istediklerini, çamaşır suyunu içtiklerini, amaçlarının hastaneye gitmek ve oradan da kaçmak olduğunu belirtmiştir. Bir başka kız çocuğu ise kurumda kendilerini dinlemediklerini, kendilerini ifade edemediklerini dile getirmiştir. Çocukların emniyette verdikleri ifadelere katılan bazı avukatların beyanlarının tutanağa geçirilmediği iddia edilmektedir. Türkiye?de devlet koruması altındaki ailesi olmayan, ailesi tarafından istismar edilen ya da bakımı sağlıklı şekilde gerçekleştirilemeyen çocukların kaldıkları çocuk evlerinde, sevgi evlerinde, bakım ve rehabilitasyon merkezlerindeki intihar olayları, çocuk haklarını ve sosyal hizmet sistemindeki aksaklıkları sıklıkla gündeme getirmektedir.

Devlet korumasındaki çocukların intiharlarına dair kamuya açık veri bulunmamasına karşın sıklıkla yaşandığı bilinmektedir. Geçmiş yıllarda İstanbul, Erzurum, Diyarbakır ve Antalya gibi çeşitli illerde çocuk evlerinde kalan çocukların intihar ettiği haberleri kamuoyunda vicdanları yaralamıştır. Devlet korumasında yetişen bireylerin özgüvenleri yerinde, kendisi ve çevresi ile barışık ve bulunduğu sosyal ortama uyumunda güçlük çekmeyen bireyler olmalarının sağlanması gerekmektedir. Ancak koruma altındaki çocuklar sosyal hayatta birçok ayrımcı uygulamaların objesi haline getirilmektedir. Demokratik kitle örgütleri ve bilim insanları devlet korumasındaki çocukların intiharlarının başlıca nedenlerinin psikolojik destek yetersizliği, travmaların işlenmemesi, kurum içi şiddet ve istismar olarak belirtmektedir. Çocuklara düzenli ve etkin uzman psikolojik danışmanlık hizmeti sunulmadığı, çocuk evlerinde çalışan personelin sayısının ve eğitiminin, çocukların sağlıklı gelişimi için yeterli olmadığı, bazı kurumlarda çocukların fiziksel ya da psikolojik şiddete uğradığı, kurumların düzenli olarak bağımsız ve şeffaf bir şekilde denetlenmediği iddia edilmektedir. Cinsel istismar, personel — | 23722 şiddeti, akran zorbalığı gibi olaylar yaşayan çocuklar hakları ve hangi makama başvurabilecekleri konusunda bilgilendirilmemekte ve haklarına erişememektedir.

Devlet korumasındaki çocukların neredeyse yarısının antidepresan bağımlısı olduğu, okul çağına geldiğinde çocukların kısa kesilmiş saç modeli ve tek tip kıyafetlerle okula gittiklerinde kimsesiz, yurt çocuğu gibi sözlerle ötekileştirildikleri, diğer öğrencilerin ailelerinin koruma altındaki çocukları istemedikleri ve öğretmenlerin bu çocuklardan beklentisinin az olduğu da sıklıkla dile getirilmektedir. Yalnızlaşan ve kendilerinden başarı umulmayan bu çocukların çok büyük kısmı ortaöğretimi dahi bitirememektedir. Yüksek öğrenimi kazanamayan, 18 yaşını doldurduğunda yurdu terk etmek zorunda kalanlar hayat mücadelesi vermek zorunda bırakılmakta, ancak "670'i devlet kurumlarında işe yerleştirilmektedir. Anayasa, çocuklar için her türlü istismara ve şiddete karşı koruyucu tedbirleri almayı, korunmaya muhtaç çocukların topluma kazandırılmasını, devletin yükümlülüğü olarak tanımlamıştır. Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye taraf devletler, çocuğun esenliği için gerekli bakım ve korumayı sağlamayı, bu amaçla tüm uygun yasal ve idari önlemleri alacağını, çocukların bakımı veya korunmasından sorumlu kurumların, hizmet ve faaliyetlerin özellikle güvenlik, sağlık, personel sayısı ve uygunluğu ve yönetimin yeterliliği açısından yetkili makamlarca konulan ölçülere uyacaklarını taahhüt etmektedir. Bu bağlamda;

I- Ümraniye Çocuk Evleri Sitesi?nde kalan beş kız çocuğunun neden intihara teşebbüs ettikleri, neden kaçmak istedikleri, kaçtıklarında nereye gidecekleri konusunda Bakanlığınız araştırma yapmakta mıdır?