Boşanma aşamasındaki eşi tarafından öldürülen TBMM personeli bir kadına ilişkin

Bu olay, ne yazık ki istisnai bir vaka değildir. Kadın cinayetlerine dair birçok örnekte, faillerin daha önce benzer suçlardan sabıkalı oldukları, kadınlar tarafından defalarca şikâyet edildikleri, haklarında uzaklaştırma kararları alındığı ancak bu kararların takibinin yapılmadığı bilinmektedir. Saliha Ozan da tıpkı daha önce katledilen onlarca kadın gibi, devletin koruyucu mekanizmalarına başvurmuş; ancak İçişleri Bakanlığı'na bağlı kolluk güçlerinin yeterli ve etkili önlem almaması nedeniyle hayatını kaybetmiştir.

6284 sayılı Kanun'a göre, şiddet faillerinin karakol ve jandarma tarafından düzenli şekilde denetlenmesi, uzaklaştırma kararlarının ihlali hâlinde derhal müdahale edilmesi ve risk altında olan kadınların güvenliğinin aktif biçimde sağlanması gerekmektedir. Ancak bu olayda görüldüğü üzere, koruma kararları yalnızca kâğıt üzerinde kalmış, etkili bir denetim ve izleme süreci işletilmemiştir.

İçişleri Bakanlığı'nın emniyet ve jandarma birimleri nezdinde, kadınları korumaya dönük uygulamaların neden eksik kaldığı, risk analizi sisteminin neden işlemediği ve daha önce suç kaydı olan faillerin nasıl serbestçe hareket edebildiği kamuoyu nezdinde büyük bir endişe kaynağıdır. Kolluk kuvvetlerinin yükümlülüğü yalnızca kararları tebliğ etmek değil; aynı zamanda kadınların hayatını tehdit eden erkek şiddetine karşı aktif, titiz ve ivedi bir şekilde koruma sağlamaktır.

Saliha Ozan'ın ölümü; bu sorumlulukların yerine getirilmediğini, kolluk güçlerinin caydırıcı ve önleyici bir rol oynamadığını, risk altındaki kadınların hayatlarının her an tehlikede olduğunu bir kez daha gözler önüne sermiştir.

Devletin asli görevlerinden biri, yurttaşlarının can güvenliğini sağlamaktır. Ancak her yıl yüzlerce kadın, gerekli önleyici adımlar atılmadığı için hayatını kaybetmektedir. Kadın cinayetleri münferit değil, sistematik ihmallerin sonucudur ve kamu kurumları bu sonuçlardan doğrudan sorumludur.

Bu bağlamda, İçişleri Bakanlığı'nın şiddet vakalarına yönelik sorumluluğunu yerine getirip getirmediği, koruma kararlarının denetimi, kolluk kuvvetlerinin etkinliği ve faillerin takibine ilişkin süreçlerin neden yetersiz kaldığı kamuoyuna açıklanmalı ve gerekli adımlar bir an önce atılmalıdır.

Bu bağlamda;