Diyarbakır'ın Kulp ilçesinde yaşanan bir cinsel istismar olayına dair devam eden yargılama sürecine ilişkin

Aşağıdaki sorularımın, Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet YILMAZ tarafından Anayasanın 98 ve Iç Tüzüğün 96. ve 99. Maddeleri gereğince yazılı olarak cevaplandırılmasını arz ederim.

Diyarbakır'ın Kulp ilçesine bağlı olan kırsal Totana Mahallesi'nde kendisini "şeyh" olarak tanıtan ve iktidar partisine yakınlığıyla bilinen imam Mehmet Latif Yerem'in, on yıldır imamlık yaptığı köydeki bir çocuğa (M.Y.) yönelik yıllarca sürecek sistematik cinsel istismarı, mağdurun evlilik hazırlığı yaptığı süreçte ortaya çıkan ses kayıtlarıyla gün yüzüne çıkmıştır. Failin suçunu itiraf ederken kullandığı "şeytana uyduk" ifadesinin ötesinde, olayın duyulmasını engellemek adına "Sadece mesajlaştığımızı söyle. Ona söyle eğer kapatmazsa adam ölür" şeklindeki açık cinayet tehdidi, yargı mekanizması bu denli ağır bir tabloya rağmen adli kontrol" gibi yetersiz bir tedbirle faili serbest bırakmıştır. Sistematik cinsel istismar mağduru M.Y. çocuk yaşta maruz kaldığı bu karanlığı; "küçüktüm, kimse inanmaz" diyerek ifade etmesi, aslında bireysel bir çaresizlikten ziyade, hükümetin çocuk istismarı ve kadına yönelik şiddetle mücadeledeki samimiyetsizliğinin toplumun en savunmasız kesimlerinde yarattığı sistematik bir güvensizliğin yansımasıdır. Sonuç olarak somut kanıtlara ve açık hayati tehlikeye rağmen verilen bu serbest bırakılma kararı bir kez daha göstermektedir ki; Türkiye'de çocuk ve kadın istismarı davalarında karşımıza çıkan siyaset-tarikat-yargı üçgeni; iktidarın korumacı kanatları, tarikatların denetimsiz karanlığı ve yargının cezasızlık zırhıyla inşa edilmiş öyle bir Bermuda Şeytan Üçgenidir ki, içine düşen tüm evrensel hukuk ilkeleri, çocuk hakları ve adalet çığlıkları bu organize sessizlikte iz bırakmadan yutulup yok edilmektedir.

Bu bağlamda:

SORULAR

1. Diyanet İşleri Başkanlığı bünyesinde 10 yıldır görev yapan failin, bu süre zarfında idari bir denetime tabi tutulup tutulmadığı açıklanacak mıdır?

2. Failin kendisini şeyh olarak tanıtarak dini duyguları istismar etmesi ve paralel bir otorite kurması, Diyanet'in yerel kadroları üzerindeki denetim zafiyetini mi göstermektedir?

3. Söz konusu şahsın iktidar partisi etkinliklerindeki görünürlüğü, hakkında yürütülen idari ve adli süreçte bir koruma zırhı oluşturmuş mudur?

4. Diyanet kadrolarında benzer şekilde tarikat/cemaat bağlantısı olan veya olmadığı halde bağlantısı varmış gibi lanse eden ve kamu görevi dışında nüfuz kullanan diğer personellere yönelik bir çalışma başlatılmış mıdır?