Çiftçilerin sorunlarına ve çiftçilerin desteklenmesi talebine ilişkin

Bugün Türkiye?de çiftçi, yalnızca üretim yapmıyor; aynı zamanda hayatta kalma mücadelesi veriyor.

Mazot pahalı.

Gübre pahalı.

Tohum pahalı.

İlaç pahalı.

Ama ürünün fiyatı, çoğu zaman bu maliyetleri bile karşılamıyor.

Çiftçi sabah tarlasına umutla çıkıyor, akşam borçla dönüyor.

Tarım, doğası gereği riskli bir alandır.

Ama bugün çiftçinin karşı karşıya olduğu risk, doğadan değil; sistemden kaynaklanıyor. Yanlış planlama, öngörü eksikliği ve yetersiz destekler, üretimi sürdürülemez hale getiriyor. En büyük sorunlardan biri girdi maliyetlerindeki kontrolsüz artıştır.

Mazot ve gübre fiyatları son yıllarda katlanırken, destekler bu artışı telafi etmekten çok uzak kalıyor.

Çiftçi üretmek için borçlanıyor; hasat zamanı geldiğinde ise çoğu zaman borcunu bile kapatamıyor.

Bir diğer kritik mesele, ürün fiyatlarındaki istikrarsızlıktır.

Çiftçi ne ekeceğini değil ne tutarsa onu ekmeye başlıyor.

Çünkü planlama yok.

Bir yıl patates para ediyor, ertesi yıl tarlada kalıyor.

Bir yıl soğan pahalı, ertesi yıl çöpe gidiyor.

Bu dalgalanma, üreticiyi belirsizliğe mahkum ediyor.

Üstelik çiftçi yalnızca üretirken değil, ürününü satarken de kaybediyor. Aracı zincirleri uzadıkça uzuyor, üretici ile tüketici arasındaki fark büyüyor. Tarlada 5 liraya satılan ürün, markette 25 liraya çıkıyor.

Kazanan üretici değil; sistemin içindeki aracılar oluyor.

Finansmana erişim de ayrı bir çıkmaz.

Kredi faizleri yüksek, geri ödeme şartları ağır. Borçla üretim yapan çiftçi, bir sonraki sezona daha da borçlu giriyor.

Ve belki de en acı tablo:

Gençler artık çiftçi olmak istemiyor. Köyler boşalıyor, tarlalar işlenmiyor. Çünkü bu meslek, geçim değil, risk olarak görülüyor.

Oysa tarım, bir Ülkenin stratejik gücüdür. Ama bizde giderek göz ardı edilen bir alana dönüşmüş durumda.

Bugün ithalatla günü kurtaran bir anlayış, yarının gıda güvenliğini tehlikeye atmaktadır.

Kendi çiftçisini desteklemeyen bir Ülke, başkasının üretimine muhtaç hale gelir. Ve o gün geldiğinde, mesele sadece ekonomi değil; doğrudan bağımsızlık meselesi olur.