TRT'nin yayın politikasına ilişkin

Kamu yayıncılığı; çoğulculuk, tarafsızlık ve denge demektir. Farklı görüşlerin eşit şekilde temsil edilmesi, eleştirel seslerin susturulmaması ve toplumun tüm renklerinin ekrana yansıtılmasıdır. TRT'nin varlık nedeni budur. Çünkü TRT, sadece bir medya kuruluşu değil; aynı zamanda kamu adına yayın yapan, finansmanının önemli bir kısmını doğrudan ya da dolaylı olarak Vatandaşlardan sağlayan bir kurumdur. Elektrik faturalarına yansıyan paylardan, vergilere kadar uzanan bu finansman yapısı, TRT'yi her Vatandaş karşısında sorumlu kılar.

Peki bugün tablo ne?

Siyasi tartışma programlarında tek seslilik, haber bültenlerinde belirgin bir yön, eleştirel bakışın sınırlı ya da görünmez oluşu...

Bu durum, sadece muhalif kesimlerin değil, tarafsız bir yayıncılık bekleyen geniş bir kitlenin de güvenini zedeliyor. Oysa güven, kamu yayıncılığının temelidir. Güven kaybolduğunda, geriye sadece bir "yayın" kalır; kamu hizmeti değil.

TRT'nin sorunu sadece neyi yayınladığı değil, neyi yayınlamadığıdır. Görünmeyen, duyulmayan, yer verilmeyen her ses; kamu yayıncılığındaki eksikliğin bir parçasıdır. Bir Ülkede kamu kanalı, toplumun yalnızca bir kesimini temsil ediyorsa, orada eksik olan sadece yayın dengesi değil, demokratik temsilin kendisidir.

Bu mesele "beğenip beğenmeme" meselesi değildir. Bu, anayasal düzeyde güvence altına alınmış eşitlik ve tarafsızlık ilkesinin hayata geçirilip geçirilmediği meselesidir. TRT'nin görevi, iktidarı güçlendirmek değil; toplumu bilgilendirmek, farklı görüşleri adil bir şekilde sunmak ve kamu yararını gözetmektir.

Unutulmaması gereken bir gerçek var: Kamu yayıncılığı, iktidarlar değişse bile kalıcıdır. Ama güven bir kez kaybedildiğinde, geri kazanılması çok daha zordur. TRT'nin bugün yapması gereken şey, herhangi bir siyasi odağa yakın ya da uzak olmak değil; herkese eşit mesafede durmaktır. Çünkü bu kurum, bir kesimin değil, 85 milyonun kurumudur.

Bu Bağlamda;