Kürtçenin kamusal hizmetlerde kullanımına ilişkin

Aşağıdaki sorularımın Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Vedat IŞIKHAN tarafından Anayasanın 98' inci ve TBMM İçtüzüğünün 96' ncı ve 99' uncu maddeleri gereğince yazılı olarak cevaplandırılmasını saygılarımla arz ederim.

Anadil, bir toplumun kimlik ve kültürünü yaşatmasının temel aracı olduğu kadar, çalışma yaşamında işçi sağlığı, güvenliği ve hak arama hürriyetinin de ayrılmaz bir parçasıdır. Türkiye'de milyonlarca Kürt yurttaş, özellikle mevsimlik tarım, inşaat ve hizmet sektörlerinde yoğun bir emek sarf etmektedir. Ancak, son yıllarda kamuoyuna sıkça yansıdığı üzere, Kürt işçiler sadece etnik kimlikleri veya anadillerini kullanmaları nedeniyle fiziksel ve sözlü saldırılara maruz kalmakta, nefret söylemlerinin hedefi olmaktadır. Demokratik bir toplumsal barışın tesisi; emeğin korunması ve kamusal hizmetlerin her yurttaşın kendi anadilinde erişilebilir kılınmasıyla mümkündür. Sosyal güvenlik haklarından yararlanma ve çalışma hayatındaki ayrımcılıkla mücadele, Bakanlığınızın temel sorumlulukları arasındadır.

Bu bağlamda;

SORULAR

1. Son 5 yıl içerisinde, çalışma yaşamında Kürtçe konuştukları veya etnik kimlikleri nedeniyle saldırıya uğrayan, darp edilen veya işten çıkarılan işçilere dair Bakanlığınızca tutulan bir veri tabanı mevcut mudur? Bu tür nefret suçlarının ve ayrımcılığın önlenmesi amacıyla iş yerlerinde yürütülen bir denetim mekanizması var mıdır?

2. Özellikle Batı illerine giden mevsimlik tarım işçilerinin barınma, ulaşım ve çalışma koşullarının iyileştirilmesinin yanı sıra, karşılaştıkları ırkçı saldırılara karşı Bakanlığınızın valilikler ve yerel yönetimlerle eşgüdümlü bir "güvenlik ve koruma paketli çalışması bulunmakta mıdır?

3. Türkiye genelinde mevsimlik işçilik yapan nüfus içerisinde Kürtçe konuşan yurttaşların oranı nedir? Bakanlığınızın, dezavantajlı grupların istihdamı ve çalışma koşullarına dair yaptığı araştırmalarda "dil bariyeri" bir kriter olarak ele alınmakta mıdır?

4. Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) ve İŞKUR gibi hayati kurumların bilgilendirme broşürleri, yönetmelikleri ve hak arama rehberleri neden Kürtçe (Kurmanci ve Kirmancki) dillerinde basılmamaktadır? Bu eksikliğin yarattığı hak kayıplarını gidermeye yönelik bir çalışmanız var mıdır?

5. Bakanlık ana sayfasının ve e-Devlet üzerinden sunulan çalışma hayatı hizmetlerinin Kürtçe versiyonlarının oluşturulmamasının gerekçesi nedir? "Hizmetin halka yakınlığı" ilkesi gereği bir dil güncellemesi planlanmakta mıdır?

6. Çalışma ve Sosyal Hizmetler İletişim Merkezi (ALO 170) üzerinden yabancı turistler ve mülteciler için farklı dillerde hizmet verilirken, bu ülkenin asli unsuru olan milyonlarca Kürt yurttaşa neden kendi anadilinde hizmet verilmemektedir? Kürtçe dil seçeneği sisteme ne zaman dahil edilecektir?

7. Kürt nüfusun yoğun olduğu bölgelerde veya Kürt işçilerin dönemsel olarak yoğunlaştığı illerdeki (Karadeniz, Ege, Iç Anadolu tarım bölgeleri vb.) il müdürlüklerinde, iş kazaları ve hak gaplarını raporlamak üzere Kürtçe bilen uzman personel veya tercüman bulundurulmakta mıdır?

8. Iş güvenliği eğitimlerinin anadilinde verilmemesinin, iş kazası riskini artırdığı gerçeğinden hareketle; Kürt işçilere yönelik kendi dillerinde İSİG eğitimi verilmesi konusunda bir zorunluluk getirilmesi düşünülmekte midir?