Kayseri Bünyan Cezaevinde bulunan hasta bir mahkumun tahliye talebine ilişkin

Aşağıdaki sorularımın Adalet Bakanı Sayın Akın Gürlek tarafından Anayasanın 98'inci ve TBMM İçtüzüğünün 96'ncı ve 99'uncu maddeleri gereğince yazılı olarak cevaplandırılmasını saygılarımla arz ederim.

Tarafıma iletilen bilgide; Şu anda Kayseri Şehir Hastanesi'nde tedavi altında bulunan Hükümlü babam Şuayıp Ünal Mayıs 2025'te Kayseri Bünyan Cezaevi'nde hükümözlü olarak bulunurken netes alamama yutamama konuşamama gibi şikayetlere rağmen hastaneye sevk edilmiyordu ve temmuz ayında sevki sağlanarak hastaneye yatışı yapılmıştı. Kendisine ağır bir kas hastalığı olan ve tedavisi bulunmayan Myesthenia Gravis hastalığı tanısı konmuştu. O dönem hastanede yatıyorken sağlık kuruluna girdi ancak kurul bu hastalığın zaten tedavisi yok cezaevinde kalabilir şeklinde bir karar vermişti. Karardan sonra da hastane yatışı devam etti ve 38 gün sürdü ancak bu heyet kararından sonra durumu ve şartlar oldukça değişti babam çok ağırlaştı yoğun bakım eşiğine geldi beslenmesi dahi sondayla sağlandı ve çok ağır bağışıklık baskılayıcı tedaviler aldı. Bu tedaviler sonucu çok az bir ilerleme kaydetti ve yutma yetisini %20-30 oranında kazanınca taburcu edildi. Bu haliyle Medikal Mama ve püre kıvamında gıdalarla yaşamını cezaevi şartlarında sürdürüyordu. Ayrıca günlük çok sayıda ilaç kullanıyor ve aldığı bağışıklık baskılayıcı ağır tedaviler sebebiyle kalabalık koğuş ortamındaki en küçük bir enfeksiyondan korunamıyor çok ağır geçiriyordu. Enfeksiyon babamın mevcut myesthenia gravis hastalığı için en büyük tetikleyici ve kendisini solunum ve yutma kaslarının tamamen durduğu myestenik krize sokabilir. İki hafta-bir ay gibi düzenli periyotlarla hastaneye kontrole gitmesi gerekirken bu süre bazen 2 ayı buluyor. Zaten hastaneye giderken de küçücük kabinli mahkum taşıma araçlarıyla hastaneye ulaşmak için uzun yola maruz kaldığı için zaten var olan nefes darlığı iyice artıyor ve hastane kontrolleri bu şekilde tam bir işkenceye dönüşüyor. Ayrıca günlük kullandığı 15-20 adet ilacı var ve ilaçlarının tek bir dozunu dahi atlaması hayatını ciddi risk altına sokabilecekken bu ilaçlara erişim cezaevinde en ufak bir sekteye uğrarsa diye yaşadığı stres bile kendisi için çok ağır bir yük haline gelmeye başladı çünkü bu tarz işler orada hızlı ve pratik değil defalarca bu riskle karşı karşıya kaldı. Bu süreçte cezası da yargıtay tarafından onandı. Babam Şuayıp Ünal artık hükümlü sıfatıyla cezaevinde bulunuyor. Şu anda babam tekrar Kayseri

Şehir hastanesine kaldırıldı. Cezaevinden ambulansla getirildi ve ilk müdahalelerin ardından Göğüs Hastalıkları servisine yatırıldı çünkü babamın aldığı bağışıklık baskılayıcı tedavilerden dolayı bağışıklığı çökmüş durumda. Hal bu iken; koğuşta herkesin birer ikişer gün istirahat ederek atlattığı salgın babamı bu hale getirdi. Şuanda çift taraflı zatürre geçirdiği bize söylendi. Mevcut kronik hastalığı bu durumu çok daha ağır geçirmesine sebep oluyor ve sonuçlarının ölümcül olabilmesinden çok endişeliyiz. Hastaneye nefes alamama şikayetiyle getirilmiş. Getirildiğinde oksijen seviyesi çok düşüktü yapılan kan değerleri sonuçları ve tomografi sonuçları da oldukça kötüydü. Kendisini uzaktan gördüğümüzde yarı baygın haldeydi. Doktoruyla zar zor görüştüğümüzde ise bize hayati tehlikesinin olduğunu her an yoğun bakıma alınabileceği söylenmişti. Şu an hala hastanenin göğüs hastalıkları servisinde yatışı ve tedavisi devam ediyor tedaviye yanıt almaya başladı hayati tehlikeyi şuan için atlattığı söyleniyor ancak hala oksijen desteğiyle nefes alıyor. Bizler babamın bu ağır kronik hastalığına rağmen sırf cezaevinde bulunduğu için gelmiş olduğu bu ağır durumun tekrar etmesinden çok endişeliyiz. Babamın sağlık hakkı bile değil direkt yaşam hakkı engelleniyor. Defalarca hayati risk atlattı ve görünen o ki şartlar bu oldukça her an bu risk devam ediyor. Cezaevinde bulunduğu her gün; hem babamın hastalığının ani seyredebilen solunum durması aspirasyon gibi ataklarına anında müdahale imkanı sunmadığı için, hem hijyen şartları ve kalabalık sebebiyle her an enfeksiyona açık olduğu için, hem ilaçlara erişim ve hastane kontrolleri konusunda ciddi sıkıntılar yaşandığı için babamın yaşamını her an risk altında bulunduruyor. Nitekim geldiği ciddi durum ve şu an hastanede yatışı bunun en somut göstergesidir. Ayrıca hastane odasında bu haldeki bir hastayı başında 4-5 jandarma personeliyle yatağına kelepçelemeleri, hem psikolojik yıkıma, hem de mevcut hastalığından dolayı kaslarını çalıştırmak için yapması gereken çok küçük rutin kas egzersizlerini bile yapamamasına sebep oluyor. Tüm bunlar babamın aldığı hapis cezasının pratikte ölüm cezası olarak uygulanmasından başka hiçbirşey değildir. Avukat gerekli infaz ertelemesi veya cezanın ev hapsine çevirilmesi konusunda gerekli girişimleri yapıyor ancak cevap yok." ifadeleri yer almaktadır.

Bu bağlamda;

SORULAR

1. Tarafıma iletilen iddialar doğru mudur?

2. Şuayıp Ünal isimli yurttaşın sağlık durumu nasıldır?

3. Cezaevi idaresi Şuayıp Ünal isimli yurttaş hakkında resen infaz erteleme işlemleri başlatmış mıdır? Eğer başlatmışsa akıbeti ne durumdadır?

4. Şuayıp Ünal isimli yurttaşın tedavisi ne şekilde yürütülmektedir?

5. Soru önergesinin yazılıdığı tarih itibariyle cezaevlerinde bulunan hasta mahpus sayısı

6. Son 5 yılda cezaevlerinde hayatını kaybeden mahpus sayısı kaçtır?