2985 Sayılı Toplu Konut Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Neoliberal politikalar bu kesimlerin borçlanma, güvencesizlik ve geleceksizlik tehlikesiyle daha fazla sömürülmesine ve yoksullaşmasına neden olmaktadır. Bu politikaların uygulanması ve yaygınlaşmasıyla, ekonomiyi ve işgücü piyasasını dönüştürdüğü ölçüde mekân ve kentleri de dönüştürmüş, iktidar ve rant sahipleri kentlerin kamusal alanlarını emekçi, yoksul ve alt gelir gruplarından "arındırdığı" ölçüde bu gruplar şehrin "periferisine" itilmiştir. Son 14 yıllık süreçte İstanbul ve Ankara gibi metropoller başta olmak üzere yoksullar, evsizler ve sokak hayvanları iktidarın "mutenalaştırılma" girişimleriyle sistematik olarak yaşam alanlarından uzaklaştırılmıştır. Pahalılığın ve işsizliğin arttığı bu süreçte, çeşitli iç ve dış politikalar nedeniyle ülkemiz içinde göç hareketliliği artmış ve Suriye'den gelen mültecilerle yoksulluk ve evsizlik sorunu gittikçe daha fazla gözle görünür hale gelmiştir. Ancak ne yazık ki sokakta yaşayan evsiz insanlar yine çoğunlukla sadece medyanın donarak ve açlıktan ölme gibi trajik bulduğu haberlerle görünür olmaktadır.

Sosyal devlet anlayışının bir gereği olarak, devlet yurttaşlarının temel ve sosyal ihtiyaçlarının en iyi şekilde karşılanması noktasında katkı sağlamalıdır. Bugün sorumluluğu iktidarca da kabul edilen yanlış politikalar nedeniyle barınma sorunu ciddi boyutlara ulaşmıştır. Kiraların son yıllarda artış ivmesi dikkate alındığında, alt gelir grupları için metropollerde yaşamanın ne kadar güçleştiği daha net olarak anlaşılacaktır. Yoksulluk sorunuyla özel teşebbüslerin çabaları veya bazı "iyi niyet sahibi kişilerin gösteri amaçlı bağış kampanyalarıyla değil, devletin kalıcı ve etkili politik tutumuyla mücadele edilir. Bu anlamda atıl durumdaki TOKİ konutları kalıcı olmasa bile kısa vadede bu soruna önemli bir çözüm sunacaktır. Dolayısıyla devlet atıl durumdaki konutları dağıtarak en azından evsizlerin barınma sorununu gidermelidir. Evsizlerin sayısının kaç olduğu ise net olarak bilinmemekle birlikte Şefkat Der gönüllülerinin birkaç yıl önce yaptığı bir araştırma sonucu sadece İstanbul?da 8-10 bin arasında evsizin bulunduğu belirtilmektedir. Şehir otogarlarında yaşayan insanların sayısı düşünüldüğünde Türkiye'de mülteciler dışında 100 bini aşkın yakın evsizin olduğu tahmin edilmektedir. Atıl durumdaki konutların bu ihtiyacın önemli bir bölümünü karşılayacağı açıktır.

Devlet, sosyal adaleti ve eşitliği sağlamak amacıyla herkese insan onuruna yaraşır asgari bir yaşam seviyesi sağlamak durumundadır. İşbu kanun teklifiyle, hayat pahalılığı, borçlanma ve güvencesizlikle birlikte yaşamaya mahkum evsiz, yoksul ve alt gelir gruplarının en temel barınma... ihtiyacının sosyal devlet tarafından giderilmesi hedeflenmiştir.