Sosyal Hizmetler Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

2828 Sayılı Kanun'a göre: Yoksulluk şartına bağlı olarak verilen ve sosyal yardım kategorisinde değerlendirilen "Evde Bakım Aylığı": temel ihtiyaçlarını kendi başına karşılayamayacak durumda olan veya ağır engelli raporuna sahip vatandaşlarımızın bakımını üstlenen birinci dereceden yakınlarına ödenmektedir. Bu tutar, 2828 Sayılı Kanun'un Ek 7.Maddesi'nin

1. Fıkrasında (10.000) gösterge rakamı ile memur aylık katsayısının çarpılmasıyla belirlenmektedir.

Açlık ve yoksulluk sınırının çok altında bir tutara denk gelen bu rakam; gelir getirici başka bir işte çalışması yasak olan ve 7 gün, 24 saat engelli yakınına bakmakla yükümlü olan vatandaşlarımızın temel ihtiyaçlarının karşılanmasını dahi sağlayamamaktadır. Anayasanın 2. maddesinde; Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devleti olarak tanımlanmıştır. Sosyal devlet; kişinin sosyal alanlarda sahip olduğu hak ve hürriyetlerin tümünün güvence altına alınmasını sağlar. Devletin bu özelliği aynı zamanda; gelir dağılımındaki dengesizliklerin giderilmesini ve yoksul kesimlerin desteklenmesini güvence altına alır. Bu haliyle ek 7.Madde'nin 1.Fıkrasında yer alan "Bakıma ihtiyacı olan engellilere özel bakım merkezlerinde sunulacak bakım hizmetinin karşılığı olarak belirlenecek kişi başına aylık bakım ücreti tutarı, (20.000) gösterge rakamı ile memur aylık katsayısının çarpımı sonucu bulunacak tutardan fazla olamaz. "hükmü ile aynı görevi üstlenenler arasındaki gelir dağılımı kanun yoluyla bozulmuştur.

Anayasamızın hem eşitlik ilkesinin yer aldığı 10.maddesine hem de devletin sosyal bir hukuk devleti olduğunu ortaya koyan 2.maddesine aykırı olan bu durumun giderilmesi için özel bakım merkezleri için belirlenen kişi başı aylık bakım ücreti tutarı için belirlenmiş gösterge rakamının üst sınırı ile evde bakıma destek olarak belirlenen gösterge rakamının eşitlenerek 27000 gösterge seviyesine yükseltilmesi gerekmektedir. 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası kapsamına alınmayan evde bakım aylığı alan vatandaşlarımız teorik anlamda güvencesiz olarak çalıştırılmaktadır. Psikolojik etkileri ve evde bakım süreleri göz önüne alındığında profesyonel hizmet sağlayıcılarından daha fazla çalışma süreleri ile sorumluluğuna sahip olan vatandaşlarımız hiçbir sosyal güvenceye sahip olmadan, emekliliğe esas sigortalılık primleri ödenmeden çalıştırılmaktadır.

Evde bakım hizmetini veren vatandaşlarımızın üstlendikleri çalışma sorumluluğuna rağmen sosyal yardım kategorisinde değerlendirilerek çalışma hayatına ilişkin hak ve hürriyetlerden faydalanmaması kabul edilemez. Bu kapsamda evde bakım aylığı alan vatandaşlarımızın aylıklarının asgari ücretin altına düşmeyecek şekilde korunmasını sağlayarak 5510 Sayılı Sosyal Sigorta ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu kapsamında sigortalı olarak değerlendirilmesi ve sigorta primlerinin hazine tarafından karşılanması gerekmektedir.

TBMM Halkla İlişkiler Binası

2. Kat, Oda: D-206 Bakanlıklar-Ankara

Zen,

74 "iş G9