21.04.2007 tarihinde yürürlüğe giren ve çeşitli tarihlerde değişiklikler yapılan 5620 Sayılı "Kamuda Geçici İş Pozisyonlarında Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşçi Çalıştırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun" ile kapsam dahilindeki işyerlerinde geçici işçi olarak çalışanların sürekli işçi kadrosuna veya sözleşmeli personel statüsüne geçirilmeleri sağlanmıştır.
Ne var ki, 5620 Sayılı Kanunun EK-3 Maddesinin birinci cümlesinde yer alan "boş olan" ibaresi İdarelere geniş taktir yetkisi tanımakta; siyasi ve sendikal kayırmacılık gibi nedenlerle Kanundan yararlanamayan geçici işçilerin mağduriyetleri devam etmektedir.
ÇAYKUR'da ve benzeri Kamu İktisadi Teşekküllerindeki geçici işçiler çalıştıkları 5 ay 29 gün dışında yılın geri kalan bölümünü işsiz olarak geçirmektedir. Yılın ancak yarısında çalıştıkları için geri kalan bölümünde gelirden yoksun kalmaktadırlar. Buna karşılık, mutlak işsiz olmadıkları için İş-Kur'a kayıt olamamakta ve işsizlik ödeneğinden yararlanamamaktadırlar. Bir yıl içerisinde ödedikleri prim gün sayısı diğer çalışanların yarısı kadar olduğundan, emeklilik hakkı kazanabilmeleri için sürekli çalışanlara göre iki kat daha dezavantajlı durumdadırlar. Aynı işyerinde aynı işi yapan farklı statüde çalışanlar olduğu için çalışma barışı zedelenmekte ve işyeri huzuru bozulmaktadır. 1998 yılında diploma şartı ile işe giren 4 yıllık üniversite mezunu işçilerin bir kısmının süreç içerisinde daimi kadroya alındıkları, kimilerinin memuriyete geçirildiği, bazılarının genel müdür, genel müdür yardımcısı pozisyonuna kadar yükseldiği bilinmektedir. İşçiler arasında kayırmacılık yapıldığı izlenimi doğmakta, Anayasa'nın eşitlik ilkesi çiğnenmekte ve vatandaşların adalet duygusu örselenmektedir.
Tüm bu olumsuzlukların ortadan kaldırılması için, geçici statüdeki işçilerin kıdem sırasına göre daimi kadroya alınması elzemdir.