Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun Teklifi

Ülkemizde mutlu bir azınlık refah içinde yaşarken, vatandaşlarımızın çoğunluğu ise yarınından emin olmadan yaşam mücadelesi vermektedir. İktidar sürekli olarak ekonomik alanda gerçekleştirdiklerini rakamlar ve resmi istatistik verileri üzerinden açıklamaya çalışmaktadır. Öncelikle bu oranların tek başına herhangi bir anlamı yoktur. Önemli olan nokta edinilen değerin sosyal sınıflar arası dağılımıdır. Bu durum yaratılan değerden kimin ne kadar pay aldığı ve yoksulluk gibi konularla doğrudan ilişkilidir. Gelir eşitsizliğinin artması farklı gelir grubuna mensup yurttaşlarımız arasındaki sosyal ve ekonomik uçurumu her geçen gün daha fazla artırmaktadır. Bununla birlikte TÜİK ise, yasada belirtilen güvenirlilik, tutarlılık, tarafsızlık ilkelerini ihlal ederek, yanlı istatistik üretme ve takdim tarzıyla yaşanan çarpıklığı kamufle etmeye çalışmaktadır.

Türkiye, OECD ülkeleri içinde genç işsizliği en yüksek ülke olmanın utancını yaşamaktadır. Liyakat sistemi yerine nepofizm, ilfimas, torpil anlayışını egemen kılan anlayış nedeniyle, Türkiye yetişen yüksek eğitimli, zeki gençlerinin büyük bölümünü kaybetmektedir. Kariyer ve iş bulma konusundaki umutsuzluğun yanı sıra Türkiye'de ifade özgürlüğünün olmadığının düşünülmesi beyin göçü nedeniyle yaşadığımız entelektüel çölleşmenin temel nedeni olarak karşımıza çıkmaktadır.

Bir tarafta hiçbir geliri olmayan işsiz milyonlar ve geçinmekte güçlük çeken vatandaşlarımız varken, diğer tarafta iki veya daha fazla yerden maaş alan Bakan Yardımcıları, üst kurul üyeleri, bürokratlar ve önceki dönem milletvekilleri bulunmaktadır. Ülkede yaratılan katma değeri mutlu bir azınlığının elinde toplamak sorunları çözmeyeceği gibi aksine artıracaktır. İktidar, ekonomide rakamların -işine geldiği kısımları söyleyip işine gelmeyen kısımlarını atlayarak-bir Türkiye profili çizmeye çalışmaktadır. Ancak hükümet yetkililerinin bize anlattığı Türkiye ile gezdiğimiz gördüğümüz, iç içe yaşadığımız insanlarımızın Türkiye'si çok farklıdır. Bazı kesimlerin yaşam standardı ciddi şekilde yükseltilirken, bazı kesimlerin de günden güne düşürülmektedir. Birileri refah içinde, diğerleri ise yarınından emin olmadan yaşamaya devam etmektedir. Vatandaşlarımız varoluş mücadelesi verirken çaresizlikten eline "iş, aş" yazıp intihar ettikleri unutulmamalıdır. İşe alım sürecini dahi partizanlaştıran iktidarın, kamu iştiraklerini kendi bürokratları için ek gelir kaynağı veya arpalık olarak kullanması kabul edilemez.

Yoksulluk, hem insanlığın hem de ülkemizin en önemli sosyo-ekonomik sorunlarından birisidir. Yoksulluk öncelikle ekonomik bir problemdir. Ülkelerin yoksulluğu kaynak yetersizliğine, üretim faktörlerinin adaletsiz dağılımına, üretimin niteliğine, niceliğine, pazardaki talebine bağlanabilir. Bir ülke ekonomisinin ticaret hacmi dar, girdileri kısıtlıysa, bir de büyük ülkelerden alınan borçlar faizleriyle birlikte ödenmeye çalışılıyorsa yoksulluk kaçınılmaz sonuçtur. Türkiye gibi faktör dağılımı açısından şanslı olup da iktidar eliyle yoksul bırakılan ülkeler de vardır. Buradaki yoksulluk faktör yetersizliğiyle değil tamamen ekonomi yönetimi yoksunluğuyla ve iktidarın tercihleriyle açıklanabilir.

Devlet yönetiminde önemli görevler üstlenen kişilerin, farklı kurumların yönetim kurulu üyeliklerinden de ayrıca maaş almaları sadece ekonomik olarak değil ahlaki olarak da yozlaşmaya neden olarak devlet yönetiminde zaafa neden olmaktadır. Örneğin; Ulaştırma Bakan Yardımcısı aynı zamanda Türk Telekom Yönetim Kurulu Başkanı. Hem denetiğme yetkisi var hem de denetlediği şirketin yönetiminde yer alıyor. Bir diğer örnek, Cu Phaşktıma L*

Sözcüsü, TURKSAT"ın Yönetim Kurulu'nda yer alıyor. Birden fazla maaş alan sij asgiYiler ve e bürokratlar her gün basının ve sosyal medyanın ana gündemini oluşturmaktadır. 3 € Hi p a

Bugün Cumhur İttifakı içinde yer alan siyasetçi ve bürokratların oluşturduğu dar bir kadronun ana görevlerinin yanında birden fazla kritik devlet kurumunda görev alması, bir yandan gelir adaletsizliğini derinleştirirken diğer yandan liyakat yerine sadakat, emeğin yerine partizanlığın galip gelmesi toplumdaki adalet duygusunu da zedelemektedir. Söz konusu kanun teklifi bürokrat ve siyasetçilerin kamu kurumlarında birden fazla görevde bulunarak birden fazla ücret almasını engellemeyi amaçlamaktadır.