Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi

21/7/1953 tarih ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun 48 nci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Şu kadar ki amme borçlusunun alacaklı tahsil daireleri itibarıyla tecil edilen borçları için teminat şartı aranılmaz."

Gerekçe: Amme alacaklarının tahsilat süreçlerinde firmalardan talep edilen teminat yükümlülükleri özellikle işletme sermayesinin daraldığı dönemlerde firmaların faaliyetlerini sürdürebilme kapasiteleri üzerinde önemli bir kısıt oluşturmaktadır. Bu düzenleme ile teminat şartının borç tutarından bağımsız olarak kaldırılması firmaların üzerindeki finansal baskının azaltılmasını, işletme sermayelerinin korunarak ekonomik faaliyetlerin kesintisiz devamını, yatırım iştahının desteklenmesini ve genel olarak piyasa disiplininin sürdürülebilirlik odaklı bir yaklaşımla güçlendirilmesini amaçlamaktadır.

31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 103 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"MADDE 103- Gelir vergisine tabi gelirler;

521.269 TL'ye kadar 15 1.303.175 TL'nin 521.269 TL'si için 78.190,35 TL, fazlası "20 1.806.178 TL'nin 1.303.175 TL'si için 234.571,55 TL (ücret gelirlerinde | 427 2.606.349 TI'nin 1.303.175 TL'si için 234.571,55 TL), fazlası 5.418.533 TL'nin 1.806.178 TL'si için 441.852,98 TL (ücret gelirlerinde | 9635 6.515.878 TL'nin 2.606.349 TI.'si için 657.899,15TL), fazlası 5.418.533 TL'den fazlasının 5.418.533 TL"si için 1.706.177,23 TL (ücret | 9540 gelirlerinde 13.031.755 TL'den fazlasının 6.515.878 TL*si için 2.026.234,3 TL), fazlası oranında vergilendirilir."

Gerekçe: 193 sayılı kanunun ilgili maddesi gelir vergisine tabi gelirlerin hangi aralıklarda hangi oranda vergilendirileceğini belirlemektedir. Maddede belirlenen aralıklar her yıl yeniden değerleme oranı nispetinde artırılmaktadır. Ancak gelir vergisi dilimleri yıllardır yeniden değerleme oranından daha düşük oranla arttırılarak örtülü bir ilave vergi politikası aracı olarak kullanılmıştır. Bu nedenle tablonun ilk basamağı 2026 yılı için 190.000 TL, ikinci basamağı 400.000 TL olarak belirlenmiştir. Her yıl vergi dilimlerinin sınırlarını belirleyen bu tutarlar yeniden değerleme oranı kadar arttırılmış olsa sırasıyla 521.269 TL ve 1.303.175 TL'ye ulaşacaktır. Böylece çalışanların büyük bölümünün kümülatif gelir vergisi matrahları bir üst vergi dilimine ya hiç girmeyecek ya da mevcut duruma kıyasen daha sonraki aylarda girecektir. 500.000 TL yıllık kazancı olan bir çalışanın ücretinden mevcut vergi dilimleri ile 39.946 TL gelir vergisi kesintisi yapılıyorken, yeniden değerleme oranı ile aynı oranda arttırılmış vergi dilimleri uygulanıyor olsaydı bu kesinti yaklaşık 17.446 TL olacaktı. Başka bir deyişle gelir vergisi dilimlerinin yeniden değerleme oranından daha düşük oranlarla arttırılması sonucu uygulanan gizli vergilendirme ile 500.000 TL yıllık kazancı olan bir çalışandan 22.500 TL fazla gelir vergisi tahsil edilmektedir.

25/10/1984 tarih ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 32 nci maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.

"Bakanlık iade işlemlerini 30 gün içerisinde sonuçlandırır."

Gerekçe: Katma Değer Vergisi (KDV) iade alacakları, firmaların işletme sermayelerinin önemli bir parçası olup bu tutarların uzun süre idare nezdinde bekletilmesi firmaların likidite dengesini ciddi şekilde bozmaktadır. Mevcut uygulamada yaşanan iade süreçlerindeki uzamalar firmaları finansman arayışına iterek ek maliyet yükü altına sokmakta ve operasyonel verimliliği olumsuz etkilemektedir. Bu madde ile KDV iadelerinin başvuru tarihinden itibaren en geç 30 gün içinde sonuçlandırılması yasal bir zorunluluk haline getirilerek işletmelerin üzerindeki finansal baskının hafifletilmesi, nakit akışlarının iyileştirilmesi, üretim ve yatırım süreçlerinde ihtiyaç duyulan sermayenin firmalara hızla kazandırılması ve vergi dairesi uygulamalarında öngörülebilirlik ile etkinliğin artırılması amaçlanmaktadır.

06/06/2002 tarih ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunun 7/A maddesine birinci fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

"Çiftçilerin tarımsal üretim yaparken üretim araçlarında kullanmak için aldıkları 2710.19.43.00.11 ve 2710.20.11.00.11 G.T.İ.P numaralı malların teslimi vergiden müstesnadır."

Gerekçe: 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunun 7/A maddesinde yapılacak değişiklikle çiftçinin tarımsal üretimde kullandığı mazottan Özel Tüketim Vergisinin kaldırılması amaçlanmıştır.

28/2/2008 tarih ve 5746 sayılı Araştırma, Geliştirme ve Tasarım Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

"(17) Bu kanun kapsamında yer alan destek, hibe ve teşvik unsurlarına ilişkin nakit ödeme talepleri işletmelerin başvuru, dönem raporu ve mali belgelerini eksiksiz şekilde ilgili kuruma veya dijital sisteme yüklediği tarihten itibaren en geç 30 iş günü içinde sonuçlandırılır. Kurum incelemesi sonucunda hak edişi kesinleşen tutarlar, bu sürenin bitimini takip eden 15 iş günü içinde ilgili işletmenin banka hesabına ödenir. Mücbir sebep olmaksızın bu sürelerin aşılması halinde yükümlülüğünü yerine getirmeyen kamu kurumu ve sorumluları hakkında idari işlem tesis edilir ve geciken tutara yasal faiz uygulanır."

Gerekçe: Teknoloji odaklı girişimler, ekosistemin sürdürülebilirliği ve inovasyon kapasitesinin artırılması noktasında kritik bir role sahiptir. Bu girişimlerin finansal sürekliliğini sağlamak adına devlet tarafından sağlanan teşvikler proaktif bir destek mekanizması olarak kurgulanmıştır. Ancak mevcut uygulamada ödemelerin zamanında gerçekleştirilememesi girişimlerin nakit akışını bozmakta, planlanan Ar-Ge ve inovasyon faaliyetlerini sekteye uğratmakta ve kaynakların verimli kullanımını engellemektedir. Bu madde ile teşvik ödemelerinin, başvuru süreçlerinin tamamlanmasını müteakip 30 gün içinde gerçekleştirilmesi yasal bir zorunluluk haline getirilerek idari süreçlerdeki gecikmelerin önüne geçilmesi, girişimciler için öngörülebilir bir finansal ortam oluşturulması ve kamu desteklerinin hedeflenen etkiyi zamanında yaratması amaçlanmaktadır.

Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Gerekçe: Yürürlük maddesidir.

Bu Kanun hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür.

Gerekçe: Yürütme maddesidir.