29.6.2001 Tarihli ve 4706 Sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun Teklifi

Rumi takvimde 1293 yılına denk gelmesi nedeniyle daha çok "93 Harbi" olarak bilinen, 1877-1878 tarihlerinde meydana gelen "Osmanlı-Rus Savaşı", Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkanlardaki sınırında önemli değişikliklere neden olmuştur. Yaklaşık bir yıl süren savaş ve takip eden süreçte 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması ile Osmanlı İmparatorluğu Balkanlarda çok fazla toprak kaybetmiştir. Bunun sonucunda Balkanlardan, özellikle de Tuna Bölgesinden Anadolu'ya büyük bir göç dalgası yaşanmıştır. Balkanlardan bugünkü Türkiye coğrafyasına yaşanan göç sonrasında Osmanlı İmparatorluk yönetimi göç eden yüzbinlerce insanı Trakya ve Anadolu topraklarına yerleştirmiştir. Bu gelişigüzel değil, bilinçli bir şekilde yürütülen iskân politikasıyla ogerçekleştirilmiştir. Padişah |l. Abdülhamit bu politikayla göçmenlerin yaratacağı işgücü potansiyeli ile boş arazilerin ekonomiye kazandırılmasını da hedefliyordu.

Milli duygulardan dolayı özel bir yakınlık duyulan göçmenlerin nakil, geçici barınma ve iskânları konularında Il. Abdülhamit sistemli bir politika uygulamıştır. Bu çerçevede "İdare-i Umumiyye-i Muhacirin Komisyonu" kurulmuş, bu komisyona bağlı olarak İstanbul'un birçok yerinde açılan hesap, iskân, sevk ve sıhhiye şubeleriyle (muhacirlerin her türlü sorunları (okarşılanmaya ve iskânları gerçekleştirilmeye çalışılmıştır. Bu komisyonu yeterli görmeyen 1!. Abdülhamit daha sonra Yıldız Sarayı'nda kendi başkanlığında "Umum Muhacirin Komisyonu" adıyla yeni bir komisyon daha kurmuştur. Bu komisyonun görevleri göçmenlerin iskân ve iaşeleri ile ilgili genel kararları almanın yanı sıra yerleştirilecek muhacirlerin iskân mahallerini tespit ederek gerekli tedbirleri almaktır. Osmanlı yönetimi savaş sırasında Rumeli'den gelen göçmenleri geçici iskân politikası çerçevesinde öncelikle geldikleri yere göç ettirmek istiyordu Zira temel amaç Rumeli'deki nüfus içinde Müslüman-Türk oranını korumaktı. Ancak gelen göçmenlerden bir kısmının geldikleri yerler işgalden kurtulmadığı, bir kısmının da artık yeni maceraya atılmak istememeleri nedeniyle bu . mümkün olmadı ve geçici iskân kalıcı iskâna dönüştü.

Belirtilen çerçevede uygulanan iskân politikaları kapsamında Balkanlardan gelen muhacirlerin bir bölümü de İstanbul İli Silivri İlçesinin üç köyü (Sayalar, Çayırdere ve Danamandıra) ile Çatalca İlçesi'nin beş köyü (Aydınlar, Hallaçlı, Gümüşpınar, Karamandere ve Yaylacık) ve Çatalca İlçesi Binkılıç Mahallesi (Yeni Fatih ve Atatürk mahalleleri)'nde iskân edilmişlerdir. Anlaşılacağı üzere halen anılan köylerde (Büyükşehir Belediye Kanununda yapılan değişiklikle köyler mahalle oldu) yaşayan vatandaşlarımızın dedeleri bu arazilere Osmanlı İmparatorluk yönetimi tarafından iskân edilmişlerdir. Diğer bir ifadeyle bu vatandaşlarımız ataları- dedelerinden bu yana 141 yıldır bu topraklarda yaşamakta ve çiftçilik yapmaktadırlar. Bu nedenle Devletin uyguladığı iskân politikası sonucu bu arazilere yerleştirilen ve torunları halen burada yaşayan vatandaşlarımızı işgalci saymak mümkün değildir.

Öyle olduğu halde bu vatandaşlarımız işgalci telakki edilerek 2006 yılı sonu ile 2007. yılından itibaren kendilerine ecrimisil ihbarnameleri gönderilmiştir. Yetkililerin "bu. ecrimisilleri itiraz etmeksizin öderseniz bundan sonra bir daha ecrimisil ödemeden tarlalarınızın tapularını alırsınız" yönündeki sözlerine güvenen köylüler ecrimisillere itiraz etmeyip ödemişlerdir. Köylüler bu konuda aldatıldıklarını ve zamanında herhangi bir tapu kaydı olmayan bu taşınmazların "kazandırıcı zamanaşımı" yoluyla mülkiyetini bedelsiz elde etme haklarının da ellerinden alındığını düşünmektedirler.

İstanbul İli Çatalca ilçesinin Hallaçlı, Gümüşpınar, Aydınlar, Karamandere, Yaylacık mahalleleri ile Binkılıç Mahallesi (Yeni Fatih ve Atatürk mahalleleri) ve Silivri ilçesinin (o Sayalar, Danamandıra ve Çayırdere mahallelerinde (yaşayan vatandaşlarımızın ( ataları-dedelerinden bu yana kullandıkları (o taşınmazların mülkiyetlerinin kendilerine intikali önem arzetmektedir. Bugüne kadar Hazineye ait araziler olsun, 2/B arazileri olsun kamu arazilerinin kullanıcılarına satışı yönünde çok sayıda kanuni düzenleme yapılmışken bu konuda bir düzenleme yapılmaması kabul edilemez.

Konuya ilişkin: olarak TBMM tarafından kabul edilen 18.05.2017 tarihli ve 7020 sayılı Kanunun 14'üncü maddesi ile 29.06.2001 tarihli ve 4706 sayılı Hazineye Att

Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik " Yapılması Hakkında Kanun'a eklenen Geçici 22'nci madde ile sorunun çözümü konusunda bir adım atılmış ise de anılan Kanunun satış bedeli olarak "rayiç bedel"i benimsemiş olması nedeniyle sorun çözülmemiştir. Anılan Kanun 27.05.2017 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe girmiş ve başvuru için 2 yıllık bir süre öngörmüştür. Ancak "rayiç bedel"in köylülerin ödeme gücünü aşması nedeniyle bugüne kadar bir ilerleme sağlanamamıştır. Ayrıca bu Kanun sadece köy yerleşim alanı içindeki yerleri kapsamakta, bu alan dışındaki tarım arazilerini kapsam dışı bırakmaktadır.

Daha sonra çıkarılan 28.11.2017 tarih ve 7061 sayılı Bazı Vergi Kanunları ile Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 58'inci maddesiyle Çatalca ve Silivri İlçelerinin anılan sonununu da kapsayan genel bir düzenleme yapılmış ise de bu Kanunda da "rayiç bedel" esasının benimsenmiş olması nedeniyle sorununun çözümü bugüne kadar mümkün olmamıştır.

Belirtilen nedenlerle söz konusu sorunun çözülmesi bu Teklifin: konusunu oluşturmaktadır. Arazileri halen kullanmakta olan köylülerin aileleri zamanında bu arazilere Osmanlı Devlet yönetimi tarafından yerleştirildiğinden ve aralıksız olarak 141 yıldır da bu arazileri kullanmakta olduklarından kendilerinin işgalci sayılması mümkün değildir.

Öte yandan, 19.4.2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunun Hazineye ait tarım arazilerinin satışını düzenleyen 12'nci maddesinde Hazineye ait tarım arazilerini 31.12.2011 tarihi itibariyla en az üç yıldır kiralayan veya kullananlara bile Tayiğ bedelin yüzde 70'i oranında bir bedelle satılacağı ve ecrimisillerin alin Yağ tahakkuk eden ecrimisillerin de terkin edileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Bu Kanunun 2/B arazilerinin satışını düzenleyen 6'ncı maddesinde üzerinde bina olan taşınmazlarda 400 m?ye kadar olan kısım için rayiç bedelin yüzde 50'si satış bedeli olarak kabul edilmiştir. Bu düzenlemeler karşısında Silivri ve Çatalca'nın anılan mahalleler halkını ilgilendiren 7020 sayılı Kanunun satış bedeli olarak "rayiç bedel"i esas alması ve arazileri kullanan köylülerin işgalci sayılmalarının ne kadar adaletsiz olduğu kendiliğinden ortaya çıkmaktadır.

Belirtilen (nedenle; Çatalca ilçesinin (Hallaçlı, (Gümüşpınar, Aydınlar, Karamandere, Yaylacık, Binkılıç (Yeni Fatih ve Atatürk) mahalleleri ile Silivri ilçesinin Sayalar, Danamandıra ve Çayırdere mahallelerinde taşınmazların satışında "rayiç bedel"in esas alınması son derece adaletsizdir. Bunun yerine "emlak vergi değeri"nin esas alınması hakkaniyete daha uygun olacaktır. Ayrıca anılan köyler (mahalleler) halkı bu arazilerde işgalci olmadıklarından kendilerinden ecrimisil alınması da hukuken mümkün değildir. Teklifle ecrimisil alınmaması ve son 10 yıllık dönemde tahsil edilmiş olanların da satış bedellerinden mahsup edilmesi yönünde düzenleme yapılmaktadır.