492 Sayılı Harçlar Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Çevre, canlıların yaşamları boyunca ilişkilerini sürdürdükleri ve karşılıklı olarak etkileşim içinde bulundukları, biyolojik, fiziksel, sosyal, ekonomik ve kültürel ortamı ve bütün canlıların ortak varlığıdır. İnsan-çevre ilişkisi binlerce yıl, kendi doğal seyrinde, tabiatın dengesi bozulmaksızın devam ettiği halde, son birkaç yüzyıl içerisinde teknolojinin ilerlemesiyle bu denge bozulmaya yüz tutmuştur. Kömür, petrol ve türevleri, sentetik ve radyoaktif maddeler ile diğer zararlı kimyasalların doğanın arıtamayacağı yoğunluğa ulaşması ve doğanın kendiliğinden binlerce yılda oluşturduğu düzene aykırı olarak gerçekleştirilen müdahaleler bu dengeyi bozan başlıca sebeplerdir.

UNESCO'nun "insan hakkı" olarak kabul ettiği çevre hakkı, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 56'ncı maddesinde de düzenlenmiştir. Bu madde uyarınca herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Böylelikle Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, hem koruma ödevi yükleyen ve hem de insan hakkı olarak düzenleme yapan anayasalar arasında yerini almıştır.

Devletin ya da bireylerin çeşitli faaliyetleri sonucu çevrenin dengesinin bozulması hallerinde toplumun bütün fertlerinin "sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama" hakları ihlal edilmiş olmaktadır. Bu nedenle doğanın dengesi ve çevre sağlığı ile ilgili olarak açılacak davalar kişilerin değil, toplumun yararını savunmaktadır.

Kanun Teklifi ile çevrenin ve doğanın korunmasıyla ilgili olarak açılan davalar ile bunlara ilişkin takiplerin harçtan istisna edilmesi amaçlanmaktadır. MADDE GEREKÇELERİ MADDE 1.- Harçlar Kanununun 13'üncü maddesine eklenen fıkra ile çevrenin ve doğanın korunmasıyla ilgili olarak açılan davalar ile buna ilişkin takiplerin istisna edilmesi öngörülmüştür.

MADDE 2.- Yürürlük maddesidir.

MADDE 3.- Yürütme maddesidir.