2015 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı İle 2013 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı

AK PARTİ GRUBU ADINA AHMET AYDIN (Adıyaman)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2015 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı hakkında konuşmak üzere AK PARTİ Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Hepinizi saygıyla selamlıyor, 2015 yılı bütçemizin ülkemize, milletimize hayırlar getirmesini temenni ediyorum.

2015 mali bütçesinin hazırlanmasında emeği geçen başta Maliye Bakanımıza, bakanlarımıza ve bürokratlarımıza, Plan ve Bütçe Komisyonu Başkanı ve üyelerine, personellerine ve siz saygıdeğer milletvekillerine, iktidarıyla muhalefetiyle teşekkür ediyorum.

Değerli milletvekilleri, 2015 bütçesi, AK PARTİ hükûmetlerince hazırlanan 13’üncü bütçedir. Daha önceki 12 bütçe gibi, 2015 bütçesi de insan merkezli ve ekonominin odağına insanı yerleştiren bir anlayışla hazırlandı. Bu anlayışın doğal bir yansıması olarak yeni bütçede de eğitime, sağlığa, adalet ve emniyete, toplumun her kesimini gözeten sosyal harcamalara önemli paylar ayrılmıştır. Şu hususu özellikle vurgulamak istiyorum: AK PARTİ hükûmetleri, bütçe hazırlarken açık söylemek gerekirse boş kese mantığıyla hareket etmiyor. Yani sorumsuz ve tedbirsiz planlamalarla günü kurtarıp gelecek nesillerin sırtına semer vurmuyor. Bütün dünyanın şaşkınlıkla izlediği ve uluslararası ekonomi otoriterlerinin sitayişle bahsettikleri mali disiplinimizin temelinden, mantığından da asla vazgeçmiyoruz. Bu sebepledir ki AK PARTİ hükûmetlerinin kendisi eyyamcı olmadığı gibi bütçeleri de eyyamcı değildir. Neden? Çünkü armut dibine düşer. Ülkemizin imkân ve ihtiyaçları doğrultusunda, önceden tayin edilmiş orta ve uzun vadeli hedeflere ulaşmanın yollarına, evvelkiler gibi 2015 bütçesi yoluyla da kilit taşları döşenmektedir.

Kıymetli arkadaşlar, muhalefetin ekonomik meselelere değinirken yaptığı bir kurnazlık var, oransal değerlendirme yapmak yerine mutlak rakamlar itibarıyla azalış ya da artışlardan bahsediyorlar. Bu, sadece işgüzarlık değil, aynı zamanda bilimsel bir eksikliktir. Çünkü bir ekonominin ölçümlenmesi ya da performans değerlendirmesi, millî gelir gibi esas parametrelere borç rakamları gibi ikinci parametrelerin oranlaması yoluyla yapılır. Bunun sebebi çok basittir: Bireysel ya da mikroekonomik değerlendirmelerde de doğal olarak yine aynı mantık geçerlidir.

Mesela, bir insanın borcunun gerçek anlamı, bu borcun o şahsın sırtındaki yük değeriyle ortaya çıkar. Eğer bu kişinin servetinde 10 liradan 100 liraya artış varken borcunda 20 liradan 30 liraya yükselme söz konusu ise ortada bir problem yoktur. Tam tersi, bu şahsın çok ciddi bir ekonomik başarısı söz konusudur. Çünkü borcu yüzde 50 artarken serveti yüzde 900 artmıştır ve borcunu ödeyebilme kapasitesi yükselmiştir.