İYİ Parti Grubu önerisi münasebetiyle

DEM PARTİ GRUBU ADINA BERİTAN GÜNEŞ ALTIN (Mardin)Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.

İYİ Partinin suça sürüklenen çocuklarla ilgili grup önerisi üzerine konuşmak istiyorum fakat sözlerime başlamadan önce bu "suça sürüklenen çocuk" kavramı üzerine biraz konuşmak istiyorum çünkü kavramlar bir işin özünü anlamak ve onunla ilgili çözüm üretmek için çok önemli bir yerde duruyor. Bizler DEM PARTİ Çocuk Komisyonu olarak, DEM PARTİ olarak "suça sürüklenen çocuklar" ifadesi yerine "kanunla ihtilaflı hâle getirilmiş çocuklar" kavramsallaştırmasını kullanmayı daha doğru buluyoruz. Çünkü "suça sürüklenen çocuklar" derken çocukların kanunla ihtilaflı hâle gelmesinin esas nedeni olan sistemik eksikliklerin üstünün örtüldüğü, çocukların "suç" kavramıyla aralarında ontolojik bir bağ olmadığı için ve bu durumun esas sebebinin sistemik boyutlarına dikkat çekmeyi, nedenlerine dikkat çekmeyi tercih ettiğimiz için biz "suça sürüklenen çocuklar" kavramını kullanmayı tercih etmiyoruz.

Şimdi, size bazı rakamlardan bahsetmek istiyorum ve bu rakamları siyasi bir olgunlukla analiz etmenizi istiyorum ki durumun vahameti anlaşılabilsin. Türkiye'de yaklaşık 9 tane çocuk hapishanesi var ve 18 yaşın altında olup hapishanelerde bulunan çocukların sayısı ise 3.890; aynı zamanda, 0-6 yaş arasında anneleriyle birlikte cezaevinde kalan çocukların sayısı da 759. Eğer birazcık pedagoji biliyor olsaydık, 0-6 yaşın bir çocuğun gelişimi için, zihinsel gelişimi için, nöral bağları için ne kadar önemli bir yaş aralığı olduğunu bilir ve 0-6 yaşındaki hiçbir çocuğu cezaevinde kalmaya mahkûm etmezdik; bununla ilgili etkin mücadeleler ve politikalar üretirdik. Fakat durum böyle mi? Durum böyle değil. Bunun sayısını bile vermekten âciz olan bir iktidardan bahsediyoruz. Nitekim, bu verilerin tümü sivil toplum kuruluşlarının araştırmalarından alınmış.

Şimdi, çocukları cezaevlerine, hapishanelere hapsederek biz devletin, iktidarın ne yapmaya çalıştığını merak ediyoruz, sanıyoruz ki onlar da ne yaptıklarından emin değiller çünkü sonuçlarını hiç sorgulamıyorlar. Mesela, hapisten çıkan bir çocuk ne kadar süre sonra tekrar suça dönüyor? Hapisten çıkan çocukların kaçı daha sonra tekrar mahkemelerde davalı taraf oluyor? Bu verileri bizimle paylaşmayan iktidarın bu verileri araştırdığını da düşünmüyoruz. Bu sebepledir ki bu yöntem bir araç olarak devam ediyor ve ne yazık ki onarıcı adalete hizmet etmeyen bu sistem, hapishaneler suçu tekrar üreten ve çocukları bir suç makinesine dönüştüren ortamlar olarak varlığını sürdürüyor.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)