Üniversite ve sağlık personelinin tam gün çalışmasına ve bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun tasarısı (s.s.: 418)

ERKAN AKÇAY (Manisa)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 11’inci madde üzerine verdiğimiz önerge hakkında söz aldım. Muhterem heyetinizi saygıyla selamlıyorum.

Değerli milletvekilleri, sağlık için yapılan her düzenlemenin öncelikle en kaliteli ve en yüksek standartlarda sağlık hizmetinin en uygun maliyetle alınması ve hasta ile sağlık çalışanlarının memnuniyetinin sağlanması üzerine oturması gerekmektedir, ilkenin bu olması gerekir. Bu kanun tasarısının gerekçesinde, özetle, muayenehane ve kamu hastanesi ikilemine son vermek ve sağlık alanındaki harcamaları azaltarak vatandaşı devlet hastanelerine yönlendirmek istendiği ifade edilmektedir. Bu anlamda tam gün yasası olumlu gibi gözükse de uygulama açısından bazı sorunları da beraberinde getirmektedir. Tam gün yasası sağlık hizmetini bir piyasa metası hâline getirdiği gibi hastaların aldıkları hizmet kalitesini de düşürmektedir. Ayrıca, bu yasa, tıp fakültelerindeki öğretim üyelerinin görevlerinden ayrılması neticesinde tıp eğitimini de olumsuz yönde etkileyecektir.

Üniversite tıp fakültesi hastanelerinde sağlık hizmeti ve tıp eğitimi bir bütün olarak yürütülmektedir. AKP hükûmetleri döneminde uygulanan tüm sağlık politikaları tek taraflı olarak düşünülmüş, hekimlerle ilgili yasal düzenlemeler yapılırken hekimler dışında kalan sağlık personeli göz ardı edilmiştir. Sadece hekimlerin mali ve sosyal haklarında iyileştirme yapmaya çalışırken diğer sağlık çalışanlarına bu hakların tanınmaması bir adaletsizliktir ve çalışma barışını da bozan bir uygulamadır. Bu nedenle, kamuoyunda “Tam Gün Yasa Tasarısı” olarak bilinen bu tasarı maalesef sağlık çalışanlarının beklentisini karşılamaktan uzaktır.

Tam gün yasasının çıkmasıyla birlikte yardımcı sağlık personelinin iş yükü de artacaktır ancak bu tasarıda yardımcı sağlık çalışanlarının döner sermaye gelirleri ve nöbet ücretleri ile ilgili yeterli bir düzenleme yoktur. Sağlık Bakanlığının hazırladığı taslak ile Meclise sevk edilen tasarı arasında göze çarpan en önemli fark, hekimlerin döner sermaye gelirleri tavan oranları yükseltilirken hekim dışı personelin oranlarının indirilmesi söz konusu olmuştur.

Döner sermaye sistemi hekim eksenli olarak hazırlandığı için tabip dışı sağlık personeli düşük döner sermaye ödemeleri almaktadır. Hekimler ile hekim dışı arasındaki döner sermaye ödemeleri arasında çok ciddi bir fark bulunmaktadır. Bu adaletsizliğin giderilmesi için tabip dışı personelin de döner sermaye oranı mutlaka artırılmalıdır. Ancak buna ilişkin verilen önergeler de maalesef reddedilmektedir. Bu adaletsizliği ortadan kaldırmak ve sağlıkta çalışma barışını bozmamak için tüm sağlık çalışanlarının maaşının yükseltilerek emekliliğe yansıtılması gerekmektedir.

Bu kanun tasarısıyla zorunlu mesleki mali sorumluluk sigortası, sigortalı personelin gözetim ve yönetiminde hizmet veren diğer sağlık çalışanlarının hizmet esnasında verebilecekleri zararları da teminat altına alırken taslaktan bu hüküm çıkarılmıştır. Tasarıya göre kamuda çalışan hekimlerin sigorta primlerinin yarısı kurum döner sermaye gelirlerinden karşılanacak, diğer yarısını ise hekimler kendileri ödeyeceklerdir. Hekimler yanlış tedavi uygulamalarına karşı sigortalanırken hekim dışı sağlık personeli kendi başına bırakılmıştır. Ebe, hemşire ve diğer sağlık personeli de tazminat davalarıyla karşı karşıya kalmaktadırlar. Bu personel için de bir düzenlemenin yapılması faydalı olacaktır. Sağlık hizmetlerinde hekim ve hekim dışı personel arasında bu kadar keskin bir ayrıma gidilmesi kurumlarda sağlık hizmeti verilmesini ve çalışma barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

Bir yandan hastane gelirleri düşerken –üniversite tıp fakültesi hastaneleri için ifade ediyorum- diğer yandan döner sermaye gelirlerini artırıcı önlemler alınmazken bu durumda döner sermaye dağıtımı nasıl olacaktır? Tam gün uygulamasıyla birlikte tıp fakültesi hastanelerinin döner sermaye ücreti ödeyebilmeleri için hangi kaynağı kullanacağının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

BAŞKANBuyurun efendim, konuşmanızı tamamlayınız.

ERKAN AKÇAY (Devamla)Bu kanun tasarısının akademik performans ayağı yoktur. Olsaydı, akademik performans üzerinden de temel tıp öğretim üyelerine performans ücreti verilebilirdi. Hasta bakana nasıl performans ücreti veriliyorsa, akademik çalışma yapana da performans ücreti verilmesi eğitim kalitesini yükseltecek ve akademik yayın sayısını artıracaktır. Üniversitelerde çalışan doktorlara performansa yönelik olarak ödeme yapılmaması, öğretim üyelerinin özele yönelmesine neden olacaktır. Bu nedenle yasa tasarısına akademik performans da ilave edilmelidir.

Ayrıca, tasarıyla radyoloji çalışanlarının haftalık çalışma süresi otuz beş saate çıkarılmaktadır. Ülkemizdeki tıbbi röntgen cihazlarının büyük bölümünün lisansı ve ruhsatı yoktur, bir kısmı da eskidir ve yüksek radyasyon yaymaktadır. Ayrıca cihazların dörtte 3’ünden fazlasının…

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)