İş kanunu ve bazı kanunlarda değişiklik yapılması hakkında kanun tasarısı; trabzon mv.cevdet erdöl ve 2 mv. ile şanlıurfa mv.ramazan başak'ın çalışma ve sosyal güvenlik bakanlığının teşkilat ve görevleri hakkında kanun ile bazı kanunlarda değişiklik yapılması hakkında kanun teklifleri (s.s.:224)

HARUN ÖZTÜRK (İzmir)Teşekkür ediyorum Sayın Başkan.

Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; şahsım ve Demokratik Sol Parti adına yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.

Görüşülmekte olan tasarının, yatırımlara, İşsizlik Sigortası Fonu’ndan ve özelleştirme gelirlerinden kaynak aktarılmasına ve işveren sigorta primlerinin 5 puanının hazine tarafından karşılanmasına ilişkin hükümler içermesi nedeniyle, esas komisyon olarak Plan ve Bütçe Komisyonunda görüşülmesi gerekirdi. Hem bu durum hem de Demokratik Sol Partinin işsizlik sigortasıyla ilgili olarak vermiş olduğu kanun teklifiyle birleştirilmeksizin görüşülmesi öncelikle bir İç Tüzük ihlalidir, onu ifade etmek istiyorum.

Diğer bir dikkatinize getirmek istediğim konu, İş Kanunu’nda, İŞKUR Yasası’nda bazı değişiklikler yapan, üç dört maddesinde değişiklik yapan bir kanun tasarısının yine İç Tüzük hükümlerine göre temel yasa olarak getirilip görüşülmesinin İç Tüzük’e aykırı olduğunu ifade etmek istiyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı bu ihlallere son aylarda sıkça başvurmaktadır. Bu İç Tüzük ihlallerinin tahmin edebileceğiniz nedenlerini takdirlerinize bırakıyorum.

Değerli milletvekilleri, GAP’ın ve istihdamın teşvikini Demokratik Sol Parti olarak destekliyoruz ancak görüşülmekte olan tasarının finansman yöntemine ilişkin katılmadığımız hususları aşağıda arz edeceğim.

(x) 224 S.Sayılı Basmayazı 13.5.2008 tarihli 103’üncü birleşim tutanağı’na eklidir.

Öncelikle, İktidarın altıncı yılında da olsa GAP’ı ve işsizliği hatırlamış olmasını bir gelişme olarak değerlendirdiğimi ifade etmeliyim, ancak İktidar bu iki konuyu elbette kendiliğinden hatırlamadı, ekonomik gelişmeler bu hatırlatmada etkili oldu. Nasıl mı? Bakalım:

Son 1998 bazlı büyüme oranlarına baktığımızda, 2002’de 6,2 olan büyümenin 4,5’e düştüğünü görüyoruz, politikasızlık nedeniyle tarım sektörünün çökmesini de, 2002’de 6,9 olan tarım sektörü büyüme oranının eksi 7,3’e düştüğünü görüyoruz. İç ve dış talepte daralmalarla karşı karşıyayız ve özel sektör yatırımlarının yetersiz kaldığını görüyoruz.

Değerli milletvekilleri, dünya, Ağustos 2007’den itibaren derin dip dalgasıyla yaklaşmakta olan ekonomik krize ve durgunluğa çareler geliştirmeye çalışırken, Türkiye'de Hükûmetin seçimlerden bu yana on aydır nelerle meşgul olduğu hepinizin hafızalarında tazeliğini koruyor. Dileğimiz, ekonomik gidişatla ilgili olarak önceki gün Merkez Bankası tarafından Hükûmete sunulan değerlendirmenin ciddiye alınmasıdır. Hükûmet cephesinden gelen seslerden, uyarılara ıslık çalınmakta olduğu ne yazık ki görülmektedir.

Değerli milletvekilleri, uygulanan büyüme modelinin istihdam yaratmaması ve buna bağlı olarak işsizliğin olağanüstü boyutlarda artması, Hükûmeti bazı tedbirler almaya zorlamış görünmektedir.

2006 Kasım ayından itibaren hane halkı iş gücü anket sonuçları 2007 nüfus sayımına endekslendiği için, karşılaştırmaya müsait olması açısından Kasım 2006 ve Kasım 2007 arasındaki bir yıllık döneme baktığımızda, çalışma çağındaki nüfusun 740 bin kişi arttığını, buna karşılık, istihdam edilenlerin sayısının 368 bin kişi azaldığını görüyoruz. Öğrencileri bir kenara bırakırsanız bu rakamlarda, son bir yıl içerisinde iş gücü piyasasına yeni girenlerle birlikte işsiz sayısının yaklaşık 1 milyon kişi artmış olduğunu göreceksiniz. Ancak, resmî istatistikler aynı dönemde işsiz sayısının sadece 85 bin kişi arttığını göstermektedir. Hükûmetin iş gücüne katılma oranını düşük göstererek her 1 puanda işsiz saymadığı gerçek işsiz sayısının 500 bin civarında olduğunu tekrar bilgilerinize sunmak istiyorum.

Değerli milletvekilleri, 5 gençten 1’i işsizdir, 5 kadından 4’ü iş gücüne katılmamaktadır. 2002 yılında yüzde 34,9 olan tarımın istihdam içindeki payı 2008 yılına gelindiğinde 23,2’ye inmiştir. Tarım istihdamının payının kısa sürede bu kadar düşmesi gelişmenin bir göstergesi olmaktan çok Hükûmetin bir tarım politikasının olmayışından kaynaklanmaktadır.

Değerli milletvekilleri, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’ne yapılan yatırımların yetersiz kalması da Hükûmeti bu tasarıyı önümüze getirmeye mecbur etmiştir. Yine, 2002 yılında, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’ne, teşvikli yatırım tutarının 14,9 milyardan 1,5 milyar YTL’sinin Güneydoğu Anadolu’ya gittiğini görüyoruz. 2007 yılına geldiğimizde teşvikli yatırım tutarı 26,3; ama, Güneydoğu Anadolu’ya giden kısmı 1,3. Yani, hem oran olarak hem de mutlak değer olarak Güneydoğu’ya daha az yatırım gittiği bu dönemde görülmektedir.

Değerli milletvekilleri, Hükûmet yurt içi talepteki daralmayı kamu harcamalarını artırmak suretiyle aşmak istemektedir. Bunun için, borç ödemelerini rahatlatmak amacıyla uygulamakta olduğu faiz dışı fazla hedefini aşağıya çekmektedir. Bu önemli bir karardır ancak Hükûmet bu kararı borç ödemelerinde bir rahatlama sağlamadan, enflasyon ve faizlerin yükselmekte olduğu bir dönemde almaktadır. Hükûmetin işi gerçekten kolay görünmüyor çünkü enflasyon ve borç ödemelerindeki baskı faizleri daha da yukarıya çekecek görünüyor. Böyle bir ortamda Hükûmet Merkez Bankasına faizleri düşürmesi konusunda baskı yapmaktadır. Hükûmet ekonomide ne yapacağını şaşırmış durumdadır, öyle ki direksiyon hâkimiyetini kaybetmiş bir sürücü görünümündedir.

Şimdi, yukarıda sıralanan nedenlerle Türkiye Büyük Millet Meclisi gündemine getirilmiş bulunan tasarıyla ilgili değerlendirmelerimizi sizlerle paylaşmak istiyorum. Önce, İşsizlik Sigortası Fonu’ndan yapılması öngörülen kaynak aktarmalarına ilişkin değerlendirmelerimi sunmak istiyorum.

İşsizlik Sigortası Fonu, kendi iradeleri dışında işsiz kalanlara işsiz kaldıkları süre içinde, yeni bir iş bulana kadar hayatlarını asgari düzeyde idame ettirebilmelerine imkân vermek ve sigortalı işsizlerin yeni meslek edinmelerini sağlamak amacıyla kurulmuştur. Fona yatırılan işçi, işveren ve devlet katkıları ile bunların değerlendirilmesinden elde edilen nemalar fonun geliridir; fona prim ödeyenlerin ödünç olarak fona verdikleri paralar değildir. Ne işçinin ne işverenin ne de devletin fona yatırılan paraları geri talep etme hakları bulunmamaktadır. Yasayla da olsa bunun yapılması mümkün değildir. Yapılırsa Anayasa’nın öngördüğü mülkiyet hakkına tecavüz anlamına gelir. Yasa çıkarıp özel şahısların banka hesaplarına, tamamına veya bir kısmına el koyma işlemiyle aralarında hiçbir fark bulunmamaktadır. Hükûmet, işsizliği azaltmak amacıyla, işverenlerin ödeyeceği prim yüklerinin bir kısmının fondan ödenmesini öngörerek işçilere, işsizlere ve işverenlere demek istemektedir ki: “Benim nema talebime ses çıkarmayın. Sizi de fondan nemalandırıyorum.” On sekiz - on dokuz yaş grubu için getirilen işveren primlerinin fondan ödenmesi uygulaması da Anayasa’ya aykırıdır. Bu desteğin de -5 puanlık destekte olduğu gibi- hazine tarafından üstlenilmesi gerekmektedir.

Değerli milletvekilleri, peki, ne yapalım?

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)