Basın Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi münasebetiyle

HASAN ÖZGÜNEŞ (Şırnak)Herkesi selamlıyorum.

Evet, bu toplumu baskı altına almak için çıkarılmak üzere tartıştığımız bu kanun teklifi -asla bir bütün- istibdat rejiminin kurumsallaştırılmak istenmesinden kaynaklanıyor. Yani bazı arkadaşlar “Yalandır.” diyorlar ya Google’a bir zahmet girin, bakın, Türkiye özgürlükler konusunda, basın konusunda 180 ülkenin içerisinde sondan 31’inci sırada. Şimdi ciğerleriniz yanıyor, siz diyorsunuz: Niye 31’inci sıradayız, bari sıfırda olsaydık daha iyi olurdu; bütün bu çabanız ona yönelik.

Türkiye tarihi baskılar tarihidir. Yani bu son zamanlarda sadece sizin trollerin yumrukladığı insanlardan bahsedelim. 2019-2020 arası 50 gazeteci saldırıya uğradı. Sadece tek bir insanı ikna edebildiniz, teslim aldınız; Ahmet Hakan. Dolayısıyla bugün itibarıyla Bağdat Büyükelçisi Ali Rıza Güney, Nagihan Akarsel hakkında sorulan soruya şunu söylüyor: “Devlet aleyhinde faaliyet yürütenler bizim hedefimizdir.” Cümle böyle, bu mealde. MİT, Zeki Çelebi’yi arıyor: “Ya teslim olacaksın, ajan olacaksın ya da yok olacaksın.” Zeki Çelebi öldürüldü. Bu tarih böyle akıp gidiyor. Mesele sadece kanun getirmek, yazmak değildir; yazarsınız, güzel de yazabilirsiniz ama bu gerici, bu baskıcı zihniyet Türkiye’de değişmediği müddetçe Türkiye'nin geleceği aydınlık olmayacaktır. AKP Hükûmeti yandaşıyla beraber gerçekten Türkiye’yi batırmak için mücadele ediyor; yirmi yılın sonunda geldiğimiz nokta o.

Peki, kimler öldürüldü bugüne kadar? Sadece Kürt gazetecilerden bahsedersek; işte, Ferhat Tepe, Nazım Babaoğlu, Hüseyin Deniz, Yahya Orhan, Hafız Akdemir, Cengiz Altun, Ermeni gazeteci Hrant Dink sizin döneminizde öldürüldü. Niçin öldürüldüler bunlar? Türkiye’den de bazı gazetecileri söyleyelim: Çetin Emeç, Abdi İpekçi. Geçen konuşmamda da söyledim, onlarca sayılabilir. Zihniyet bu olunca öldürülüyor işte. Sadece susturmak değil; sadece bir iki ay, bir yıl cezaevine atmak meselesi değildir; zihniyet bu.

Sadece bununla da kalmadınız. İşte, arkadaşımızın bacağı kırıldı, burada âdeta sevinç naraları atacaksınız. Daha önce Sevahir Bayındır Şırnak Milletvekilinin bacağı da kırılmıştı, Pervin Başkanımızın bacağı da kırılmıştı, Hüseyin Kaçmaz’ın parmağı kırıldı. Şehit edilen Mehmet Sincar’ı biliyoruz, yaralı Nizamettin Toğuç’u biliyoruz. Bu özgürlükçü çizgi bütün katliamlara rağmen, bütün kapatmalara rağmen, bütün yumruklarınıza rağmen dimdik ayaktadır; mücadele ediyor. Ne için mücadele ediyor? Demokrasi için, barış için, özgürlük için, adalet, hukuk için, bir arada, birlikte yaşamak için ama siz bunun tersini dayatıyorsunuz. Biz teslim olmayacağız, merak etmeyin, asla ve asla teslimiyet yok; sizler gideceksiniz.

Şimdi, bazı arkadaşlar çıkıyorlar “Biz oy alıyoruz.” diyorlar. Vallahi, Saddam sizden daha çok alıyordu, Beşşar Esad sizden daha çok alıyor, Franco sizden daha çok iktidarda kaldı yani oyu önümüze ölçü olarak koymayın. 12 Eylül, 70 darbesi, daha sonraki darbelerin hepsi sizin için çalıştı, böyle ucube bir şey çıkardı.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)