Sosyal sigortalar ve genel sağlık sigortaları kanun tasarısı (s.s.1139)

LOKMAN AYVA (İstanbul)Sayın Başkan, milletimizin aziz vekilleri, aziz milletimizin temsilcileri; hepinizi sevgi ve saygıyla selamlıyorum.

Bir vatandaş, böyle bir havada dışarı çıkıyor ve şiddetli bir yağmur yağınca da bir dükkâna sığınıyor. Dükkânda tabut satılıyor. Daha sonra yağmur durunca, dükkân sahibiyle de hoş sohbet... Ayrılırken diyor ki, tabut satan dükkân sahibine: "İyi müşteriler efendim." Dükkân sahibi de "inşallah, bekleriz efendim sizi de bir gün" diyor.

Şimdi, onun hesabı, bizim bu kanunda, aslında, Özürlüler Kanununda iyilik mi kötülük mü tam belli olmuyor. Çünkü, insanlara öyle şeyler yapıyoruz ki, neredeyse, iyiliği, güzelliği çalışmak yerine, böyle sosyal haklar vererek, dinlenmeyi, hatta, biraz da tembellik yapmayı tavsiye etmiş gibi oluyoruz. Şimdi, ben şahsen, özürlülerle ilgili incelediğimizde, bu kanunun son derece iyi hükümler getirdiğini biliyoruz ve vatandaşlarımız açısından son derece önemli hükümler içeriyor.

Burada şöyle bir durum var, biraz önceki fıkraya benzetirsek: Malulen emeklilik konusunda son derece lehte hükümler var; fakat, bunlar, biraz, kaş yaparken göz çıkartalım hükmünde olabilir. Nedir bu; şimdi, malulen emeklilik dediğimiz hüküm şu değerli milletvekillerim: Bir özürlünün, bir kişinin yüzde 60 oranında işgücü kaybı halinde bu kişi emeklilik hakkını elde ediyor. Sağlam girdi, çalışırken sakatlandı yüzde 60 oranında, bu kişi emekli olabiliyor. Mesela, benim oranım yüzde 100. Şimdi, kanuna göre bu kişi evinde rahat rahat yatabilir. Diyelim ki, bir kişi 20 yaşında işe girdi 30 yaşında bu hükmü alıyor, bunun da ömrü yetmiş yıl olsun, kırk yıl evinde yatacak. Şimdi, o ortamdaki sosyal psikolojik durumu da düşünürseniz sürekli evinde kalacak. Çünkü "sakatlandım" işte "işe yaramıyorum" duygusuyla sosyal hayatı da bitmiş olacak. Bu noktada şöyle bir düzenleme yapılabilseydi çok da faydalı olabilirdi gibi geldi bize: Biz bu kişilere meslek değiştirme şansı verelim. Mesela, kamyon şoförü, kaza geçirdi görme yeteneğini kaybetti veya yürüyemiyor, kolunun birini kaybetti. Bu kişi yeni bir mesleğe geçsin, mesleğinde iş buluncaya kadar biz buna malullük maaşını ödeyelim; ama, iş bulursa da bu maaşı kesip o normal çalıştığı ücretini alsın; eğer, iş teklif edersek de kabul etmezse, makul bir işi teklif eder kabul ezmezse de bunun maaşını keselim. Neden; çünkü, hakikaten, bu, kul hakkıdır; hepimizin bu memleketin kalkınmasına, gelişmesine katkıda bulunmamız lazım, özürlüyüz diye kenarda oturma hakkımız ve şansımız yok. O noktada böyle bir katkımız olabilir diye düşündük.

Bir de kanunda arızalı hükümleri vardı; onları da, sağ olsun, Sayın Bakanımız ve komisyonumuzun, sizlerin de oylarıyla uygun görüldü, bundan sonra da değiştirilecek tahmin ediyorum. Bu noktada, böyle güzel değişikliklerin, zenginleşmesi adına önermiş olduk; kanunumuzun zenginleşmesi, memleketimizin, milletimizin daha iyi şartlara ulaşması ve gelecekle ilgili daha çok ilgili olduğu için bu kanun da önemli diye düşünüyorum ve Yüce Heyetinizi sevgi ve saygıyla selamlıyorum. (AK Parti sıralarından alkışlar)