Bazı kanunlarda değişiklik yapılması hak. kan. ile katma değer vergisi kan.değ.yap. hak. kan tas.( s.sayısı : 113 )

CHP GRUBU ADINA MEHMET AKİF HAMZAÇEBİ (Trabzon)- Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; tasarının 16 ncı maddesiyle yapılan düzenleme, birçok diğer maddeyle yapılan düzenlemenin bir uzantısı, onunla bağlantılı bir düzenleme. Dolayısıyla, bunların hepsinin birlikte ele alınması gerekir.

Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 123 üncü maddesi, Gelir Vergisi Kanunundaki birtakım hadlere ilişkin yetkileri düzenliyor; Bakanlar Kurulunun yetkileri var.

Önceki düzenlemede, daha doğrusu, bu tasarıyla yürürlükten kaldırılmak istenen Gelir Vergisi Kanununun ilgili hükümlerinde, hepinizin bildiği gibi, Gelir Vergisi tarifesi, bütün gelir unsurları için yüzde 15'ten başlayıp, yüzde 40'ta biten bir tarifeyle vergilendiriliyordu.

Bu tasarıyla, ücret dışındaki gelirler için Gelir Vergisi tarifesi 5 puan yükseltiliyor; yüzde 15'lik oran, yüzde 20'ye; yüzde 40'lık oran da yüzde 45'e yükseltilmektedir. Fon payının kaldırılmasıyla birlikte, tabiî ki, toplam vergi yükündeki artış, her gelir diliminde 5 puan olmuyor; en altta 3,5 puan oluyor, en yukarıda da 1 puan civarında bir artış olmaktadır.

Gerçekte, Gelir Vergisi tarifesinin yüzde 15'e inmesi, 1998 yılında yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasayladır. Daha sonra, 4369 sayılı Yasayla getirilen bu düzenlemelerin 2002 yılı sonuna kadar ertelenmiş olması nedeniyle -ki, bu erteleme, 1999 yılında çıkan 4444 sayılı Yasayla yapılmıştır- bu erteleme sırasında, ücret dışındaki gelir unsurları için, vergi tarifesinin 5 puan artırımlı olarak uygulanması öngörülmüştür. Ne zamana kadar; 2002 yılı sonuna kadar. O zaman, Türkiye, 2000 yılında, bir, istikrar programı uygulamasına girdi; faizdışı fazlanın, yine, yüzde 6,5 olarak belirlenmiş olması nedeniyle, bu fazlayı tutturabilmek için, o zamanki hükümetler, böyle bir vergi önlemi öngörmüştü; ama, bunu, geçici olarak öngörmüşlerdi.

Bu tasarı, tarifedeki artışı, daimî bir düzenleme olarak öngörmektedir. Bir kere, bu, son derece büyük bir yanlıştır. Hükümetin, daha önce vermiş olduğu sözlere olan aykırılığını, burada, çeşitli vesilelerle ifade ettik. Vergi indirimi vaat eden hükümet, bazı vergileri yürürlükten kaldırmayı vaat eden hükümet, bu vaatlerinin aksine, Gelir Vergisi tarifesinde bir artışa gitmektedir. Üstelik, bu artışı, daimî olarak düşünmektedir. Tasarının bu hükmüne bakılırsa, bu, daimî olarak artış konusunda herhangi bir indirim de düşünülmemektedir. Bakanlar Kurulunun bu konudaki yetkileri de ihmal edilmiştir. Aslında, yapılması gereken, yine, tasarıyı, yüzde 15-yüzde 40 aralığına çekmektir, Gelir Vergisi tarifesini bu oranlar dahilinde düzenlemektir; doğru olan budur.

Bütün ülkeler, vergi tarifelerinde, vergi oranlarında indirime gitmişlerdir. Avrupa Birliği ülkelerine bakın, Türkiye'nin de üyesi olduğu ve Türkiye ile birlikte 30 ülkenin üyesi olduğu OECD üyesi ülkelerdeki tarifelere bakın, hepsinde, vergi oranlarında indirim vardır. 1986 yılından 2000 yılına kadar olan aralığı, yaklaşık 14 yıllık bir dönemi incelediğimizde, en yüksek gelir vergisi oranının bu ülkelerde 16 puan düştüğünü görüyoruz. Yine, ortalama kurumlar vergisi oranının 10 puan düştüğünü görüyoruz. Tabiî, bizde de, Türkiye'de de buna paralel eğilim var, Türkiye'de de oranlar hep yüksek kalmış değil. Bu tasarıda da, kâr payındaki vergi yükü bir yandan indiriliyor; ama, diğer yandan da Gelir Vergisi tarifesinde 1998'de geldiğimiz noktanın daha gerisine gidiliyor. 1998'de bu oranların indirilmesi öngörülmüştü.

Program ihtiyacı var denebilir, faiz dışı fazla ihtiyacı var denebilir; o zaman, neden bunu geçici bir düzenleme olarak yapmıyorsunuz?! O zaman, bunun, geçici bir düzenleme olarak yapılması gerekir. Bu maddede, Bakanlar Kurulunun bu konuda herhangi bir yetkisi de öngörülmemektedir. Bu konuyu, Genel Kurulun dikkatlerine, takdirlerine sunuyorum.

Teşekkür ediyorum, saygılar sunuyorum. (Alkışlar)