Plan ve Bütçe Komisyonu toplantısındaki konuşma

NERMİN YILDIRIM KARA (Hatay)Teşekkür ediyorum Sayın Başkan.

Sayın Bakan, değerli bürokratlar; Türkiye, "deprem davaları" tabiriyle 17 Ağustos 1999'da tanıştı. Bitmeyen duruşmalar, gelmeyen, beklenen bilirkişi raporları, cezasızlık algısı, adalete duyulan güvenin eksilmesi; işte, tüm bu duyguları biz 6 Şubat depremlerinden bu yana yaşıyoruz. Bugün sözlerime bugün öğlen vakti adalet peşinde koşan ailelerin dramları, onların sözcüsü olmak adına size birkaç cümle ulaştırmak adına bunları ifade etmek istiyorum. En önemli şey, kayıp aileleri hâlâ kendilerini enkaz altında hissediyorlar. Sayın Bakan, bunun sebebi de şu: Ben birden fazla birden çok ilde deprem davası takip ediyorum. Mahkeme heyetleriyle -talimat mı verirsiniz, görüşür müsünüz veya yargının bağımsız olduğuna mı, tırnak içinde söylüyorum, bizler inanarak- o salonlarda ailelere bakın çok ciddi ve sıkıntılı süreçler yaşatılıyor "Çık dışarı." "Fazla konuşma." "Uzatma." "Atarım seni dışarı." gibi gibi. Bunlara ben de tanık oluyorum, davayı takip eden birçok arkadaşlarımız da. Bu insanlar sadece bağımsız, adil ve hesap verebilir bir şekilde yargılama olsun istiyorlar, başka bir dertleri yok.

Şimdi, bilirkişi raporları gelmeyen, özellikle Adıyaman'da Zümrüt Apartmanı, iki yıldır bilirkişi raporu niye yok? Buket Apartmanı, Berk Apartmanı, Hasoğlu Apartmanı, Öztekin Apartmanı gibi; bu dosyalarla ilgili maalesef bilirkişi raporları ya düzenlenmiyor ya da gelmiyor yani mahkeme ile üniversite arasında pinpon topu gibi bir bürokratik oyun sergileniyor.

Kayıp yakınları var Sayın Bakan. Bakın, bu, sizden evvel, siz 3'üncü Bakansınız, bu liste maalesef bir türlü aşılmadı. Rönesans'ta 47 kişi, Güzelburç Antakya İlke Apartmanı'nda 24 kişi, 7 kişi Cebrail Mahallesi'nde, 9 kişi Akevler'de... Yüzün üzerinde aile hâlâ çocuğunun, anasının, babasının bir saçının telini dahi bulamamış efendim, yok, DNA eşleşmeleri, fethi kabirler hiçbir isteğimiz, talebimiz maalesef kabul görmüyor. İşte, biz, burada biraz konuşuyoruz diye vekiller, efendim, cumhuriyet başsavcılıklarından böyle bir şey oluyor, hemen bir telaş ediyorlar, bir çağırıyorlar, "Gelin, gidin" Sonuç yok, yine insanlara maalesef zulüm var, bunları çok ciddi şekilde irdelemenizi öneriyorum.

6 şubatta 125 kişinin öldüğü, hayatını kaybettiiği İskenderun SSK Hastanesinin durumu var, A Blok, burada 2012 yılında demişler ki: "Depreme dayanıksız raporu var." İnternet sitesinde de yayınlanmış, 2015'te binanın yıkımına ilişkin toplantılar yapılmış, 2016'da "Deprem güvenliği yetersizdir." raporu hazırlanarak yıkım komisyonuna iletilmiş ama ne olmuş, olmamış bilmiyoruz, 2023'e kadar hem hasta kabul etmişler hem de sağlık çalışanları o A Blokta, 6 Şubat gecesinde, 125 can bu dünyadan göçüp gitmiş, ailelerinin gözü yaşlı, binlerce, yüzlerce yakınını bırakmışlar, bunu sizin dikkatinize sunmak istiyorum. Bakın, özellikle deprem davalarında olası kast dışında iyi hâl uygulamaları, ayrıca sanıkların bir defa gelip duruşmaya ardından azat edilmesi, gerçekten deprem yakınları için çok büyük bir travma bunlar. Bu insanların size biraz duygusunu anlatmak isterim, bu insanlar zaten ölmüş durumda ve sizin Bakan Yardımcılarınızdan birisiyle on bir gün boyunca nöbet tutan arkadaşlar görüşmek istemişler, demiş ki Bakan Yardımcınız "Gereğini yaparız." Ne olmuş? Bu insanlar hâlâ sizden kırk sekiz gündür haber bekliyor, bunu da ifade edeyim.

Son olarak, Ceza İnfaz Kurumunda çalışan memurların, bu görevlilerin özellikle güvenlik hizmetleri sınıfına geçmesini... Riskli görevleri dolayısıyla özlük hakları, vardiya, lojman, evet, kademeyle ilgili beklentileri çok ciddi boyutta, bu arkadaşlarımızı da sağlıklı bir yapılandırmaya kavuşturun diyorum.

Teşekkür ediyorum.