Sanatçılar ve sanat sektöründe çalışanların ekonomik, sosyal güvence ve kültürel ihmal sorunlarının tüm boyutlarıyla araştırılarak alınması gereken tedbirlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Sanat, bir toplumun kültürel kimliğinin ve kolektif hafızasının temel yapı taşıdır. Ancak, Türkiye'de sanata emek verenler, yıllardır süregelen yapısal sorunlar ve görmezden gelinen hak ihlalleri nedeniyle adeta kaderine terk edilmiştir. Bir toplumun kültürel ve sanatsal mirasını var eden bu bireyler, ağır ekonomik koşullar, güvencesiz çalışma şartları ve sosyal haklardan yoksun bırakılmaları nedeniyle ciddi bir yaşam mücadelesi vermektedir.

Türkiye'de sanatçılar ve kültür-sanat sektörü çalışanlarının büyük bölümü, sigortasız ve güvencesiz çalışmaktadır. Müzik emekçileri üzerinde yapılan bir araştırma, çalışanların 9660'ının proje bazlı, düzensiz ve sigortasız çalıştığını ortaya koymuştur. Bu durum, yalnızca kişisel bir mağduriyet değil, devletin kültüre ve sanata verdiği değerin bir yansımasıdır. Kültür ve sanat üreticilerinin sosyal güvenceden yoksun bırakılması, temel insan haklarının ihlali niteliğindedir.

Sanatçılar yalnızca ekonomik olarak değil, aynı zamanda mesleki itibarsızlaştırma ile de karşı karşıyadır. Sanatın, toplumsal bilinci geliştirme ve eleştirel düşünceyi güçlendirme gücü göz ardı edilmekte, kültür üreticileri siyasi ve ekonomik baskılara maruz bırakılmaktadır. COVID-19 pandemisi sırasında kültür-sanat sektörü adeta yok sayılmış, yaklaşık 40 bin sanat emekçisi gelir kaynağını yitirmiştir. Kriz dönemlerinde dahi kültür politikalarının yetersizliği açıkça ortaya çıkmıştır.

Metnin tamamını göster (6 paragraf daha)Metni kısalt

Sanat sektörünün ekonomik katkısı da göz ardı edilemez. 2013 yılında kültür ekonomisinde üretilen toplam cironun 8,1 milyar TL olduğu ve bu rakamın, Türkiye'deki tüm sanayi ve hizmet alanlarında üretilen toplam cironun %0,26'sını oluşturduğu görülmektedir. Ancak, bu katkıya rağmen Sanatçılar açlık sınırında yaşamaya zorlanmaktadır. Kültür ve sanat üreticilerine yönelik mali destekler yetersiz kalmakta, devletin teşvik politikaları göstermelik ve sürdürülemez düzeyde kalmaktadır.

Türkiye'de sanat emekçilerinin yaşadığı sorunların temelinde, kültür politikasının plansızlığı ve sanata yönelik derin ihmaller yatmaktadır. Sanatın yalnızca tüketilecek bir meta değil, toplumsal gelişimi sağlayan temel unsurlardan biri olduğu gerçeği göz ardı edilmekte, sanatçılar geçim kaygısıyla sanat icra etmek zorunda bırakılmaktadır.

Bu nedenlerle, sanata emek veren yurttaşların karşı karşıya kaldığı ekonomik adaletsizliklerin, sosyal güvencesizlik sorunlarının ve kültürel ihmalin tüm boyutlarıyla araştırılması, çözüm önerilerinin geliştirilmesi ve bu alanda gerekli yasal düzenlemelerin yapılması amacıyla bu konuda Anayasa'nın 98, İçtüzüğün 104 ve 105. maddeleri uyarınca Meclis araştırması açılmasını arz ederim.

Saygılarımla. 08.02.2025

Dair Denir | eleme © İİ) DA

Mop! Bal / .