Uyuşturucu ile mücadele konusunda alınması gereken tedbirlerin ve yapılması gereken yasal düzenlemelerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Bağımlılıkla mücadelede; eğitim, güvenlik, sağlık, sosyal hizmetler ve adalet politikalarının koordineli yürütülmesi, önleyici ve rehabilite edici hizmetlerin güçlendirilmesi gerekmektedir. Mevcut sistemde birçok kurum ve kuruluş, bağımlılıkla mücadele kapsamında faaliyet göstermektedir. Ancak etkili bir koordinasyon mekanizmasının bulunmaması, kaynakların verimli kullanılmasını engellemekte ve bağımlılıkla mücadelede istenilen sonuçların alınamamasına sebep olmaktadır.

Uyuşturucu madde kullanımına karşı toplumun tüm kesimlerini kapsayan çok yönlü bir mücadele programının oluşturulması için Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından bir araştırma komisyonu kurulması ve bu sorunun çözümüne yönelik gerekli mevzuat değişikliklerinin hayata geçirilmesi gerekmektedir.

Son yıllarda uyuşturucu madde kullanımının artması, bağımlılıkla mücadelede daha kapsamlı ve etkin politikaların geliştirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Türkiye'de uyuşturucu tehdidinin etkilerinin en aza indirilebilmesi için sürdürülebilir ve çok yönlü bir mücadele stratejisi hayata geçirilmelidir.

Mevcut uygulamalara bakıldığında, bağımlılıkla mücadelede önleyici eğitim, arz azaltımı, talep ve zarar azaltımı başlıklarında bütüncül bir yaklaşımın eksik olduğu, ailelerin rehabilitasyon süreçlerine yeterince dahil edilmediği, tedavi sonrası sosyal uyum programlarının yetersiz kaldığı ve bağımlılığın sadece bir bireysel sorun olarak ele alınarak toplumsal boyutunun göz ardı edildiği görülmektedir.

• Bu bağlamda: Ailelerin bilinçlendirilmesi, gençlere yönelik farkındalık programlarının artırılması, yazılı ve görsel medyanın etkin kullanılması için kapsamlı bir eğitim ve bilgilendirme mekanizması oluşturulmalıdır. .

Gümrüklerde, sınır kapılarında ve havaalanlarında daha ileri teknolojik takip ve denetim sistemleri kurulmalı, uyuşturucu ticaretinin dijital platformlar üzerinden yayılmasını engellemek için siber güvenlik önlemleri güçlendirilmelidir.

AMATEM, ÇEMATEM ve rehabilitasyon merkezlerinin kapasitesi ve hizmet kalitesi artırılmalıdır. Rehabilitasyon süreçlerinde bağımlının aile desteğini alabilmesi için ailelerin sürece aktif katılımı sağlanmalıdır. Rehabilitasyon sürecini başarıyla tamam-ayan bireylerin topluma yeniden kazandırılması için sosyal uyum programları, istihdanfjnkan arı ve destek mekanizmaları oluşturulmalıdır. Bağımlılıkla mücadelede koordinasyou sağlarak için bağımsız bir Bağımlılıkla Mücadele Kurumu oluşturulmalıdır.

Madde bağımlılarının cezalandırılması yerine tedavi edilmesi esas alınmalı, zorunlu tedavi süreçleri etkinleştirilmelidir. Denetimli serbestlik mekanizması rehabilitasyon süreçlerini destekleyecek şekilde yeniden yapılandırılmalıdır.

Bağımlılık, yalnızca bireysel bir sorun değil, aynı zamanda toplumsal bir meseledir. Türkiye genelinde bu sorunun yaygınlığı, önleyici ve rehabilite edici hizmetlerin yetersizliği ve bağımlılıkla mücadelede kurumsal koordinasyon eksiklikleri göz önüne alındığında, konunun detaylıca ele alınması ve kalıcı çözümler üretilmesi amacıyla Meclis çatısı altında bir araştırma komisyonu kurulması elzemdir.