Ekonomik sebeplerle gerçekleşen intihar girişimlerinin nedenlerinin araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Toplumun ruhsal sağlığını tehdit eden en yıkıcı sorunlardan biri, son yıllarda artan intihar girişimleridir. Türkiye'de yaşamına son verme eylemi, sadece bireysel bir trajedi olmaktan çıkmış, küresel krizler ve yerel ekonomik sarsıntılarla birlikte sistemsel bir toplumsal sağlık sorununa dönüşmüştür. Yüksek enflasyon, artan işsizlik oranları, kredi ve borç yükü, sosyal yardım sistemlerinin yetersizliği ve ruh sağlığı hizmetlerine erişimin kısıtlılığı gibi faktörler, bireyleri çaresizliğe itmektedir. Bu durum sadece bireyleri değil, ailelerini, çocuklarını, toplumu ve kamu kaynaklarını da doğrudan etkilemektedir.

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından yayınlanan veriler, intihar sayılarını yıllar itibariyle belirtse de bu verilere duyulan güven tartışmalı hale gelmiştir. Özellikle "sebebi bilinmeyen" ya da "ailevi nedenler" gibi belirsiz kategorilere dahil edilen vakaların, gerçekte ekonomik sebeplerden kaynaklanıp kaynaklanmadığı konusu kamuoyunda sorgulanmaktadır. Ayrıca, intihar girişimlerinde artış olmasına rağmen, bu vakaların büyük bir kısmının resmi istatistiklere yansımadığı, sessiz bir krizin yaşandığı ifade edilmektedir.

2023-2024 yıllarında artan enflasyon, konut krizi, enerji giderleri ve iş bulma zorluğu; özellikle gençler, emekliler, işsiz bireyler ve küçük esnaf gibi hassas gruplar üzerinde yıkıcı bir baskı yaratmıştır. Bankalara olan bireysel borçlar rekor seviyelere ulaşmış, takibe alınan kredi kartları ve icra dosyaları milyonlarca vatandaşı doğrudan etkilemiştir. Bu ekonomik sıkıntı, bireylerin kendilerini "çaresiz" ve "çıkışsız" hissetmelerine neden olmuş, bazı vakalarda bu his intiharla sonuçlanmıştır.

Ayrıca ruh sağlığı alanındaki yapısal yetersizlikler de bu sorunun derinleşmesine katkı sağlamaktadır. Tüm Türkiye'de psikiyatrist ve psikolog sayısının yetersiz olması, kamu hastanelerinde psikolojik destek hizmetlerine erişimde uzun sıra beklemeleri, bireylerin yardım arayışından vazgeçmesine neden olmaktadır. Aile hekimlerinin ruhsal problemleri tanıyacak veya ilgili birime yönlendirecek altyapıya sahip olmaması da erken müdahale mekanizmalarını işlevsiz kılmaktadır.

Bu alanda faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşlarının raporları, intihar eğilimi taşıyan bireylerin çoğunlukla devlete ya da kamu kurumlarına ulaşmakta zorlandığını, müdahale edecek bir sistemin eksik olduğunu ortaya koymaktadır. Bu noktada sadece istatistik derlenmesi değil; olayların sosyolojik, psikolojik ve ekonomik nedenlerinin multidisipliner bir şekilde analiz edilmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle; Türkiye de ekonomik sebeplerle artış gösteren intihar girişimlerinin nedenlerinin kapsamının tespit edilmesi, risk altındaki grupların belirlenmesi, bu alandaki