2 Temmuz 1993'te Sivas'taki Madımak Otelinde yaşanan olayların tüm yönleriyle araştırılması ve sorumluların yargı önüne çıkartılması amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

GEREKÇE İnsanlık tarihi, ırk, din, mezhep, kültürel farklılıklarının yol açtığı savaşlar, katliamlar, sürgünler, baskı ve zulümlere tanıklık etmiştir. Nedeni ne olursa olsun ayrımcılığa maruz kalan toplum, grup, kitle ve bireyler için eşitlik ve hak arayışı mücadelesi, yalnızca bu kişileri ilgilendiren bir sorun değildir. Toplumları, hükümetleri, kurumları ilgilendiren sosyolojik, siyasal ve aynı zamanda yönetsel bir sorundur. Çünkü toplumsal gelişmişlik, refah ve huzur inanç, yaşam biçimi ve her türden farklılığın ortak yaşam paydası olarak kabul edilmesinden geçer.

Ülkemizde toplumsal hafızalarda acı, derin ve silinmez izler bırakan Maraş, Çorum ve Sivas olayları; mezhep, yaşam biçimi ve kültürel farklılara tahammülü olmayan karanlık odaklar tarafından toplumu ayrışma çabasıyla gerçekleştirilen katliam ve insanlık suçu olarak tarihe geçmiştir.

Bu saldırılar, sadece belirli inanç topluluklarını değil, bir arada yaşama kültürünü, toplumsal barışı ve demokrasiyi hedef almıştır. Özellikle 2 Temmuz 1993'te Sivas'ta yaşanan Madımak Katliamı, kamusal alanda gerçekleştirilen bir aydın kıyımı olarak, hafızalarımıza kazınmış karanlık bir lekedir.

33 yazar, ozan, şair, sanatçı ve semah grubunun yakılarak katledildiği bu insanlık suçu, Çorum ve Maraş'ta yaşanan mezhep temelli katliamlarla birlikte ele alındığında; Alevi yurttaşlara yönelik sistematik ayrımcılığın ve şiddetin tarihsel sürekliliği gözler önüne serilmektedir. Üstelik Sivas Katliamı yalnızca faili meçhul değil, aynı zamanda faili meşhur bir vakadır: Sanıkların kimlikleri belli olmasına rağmen, bazıları yıllarca korunmuş, bazılarının iadesi talep edilmemiş, dava zaman aşımı gerekçesiyle düşürülerek adalet duygusu zedelenmiştir.

Bu durum yalnızca hukuki değil, aynı zamanda vicdani ve siyasal bir krizdir. Devletin vatandaşlarını inançlarından dolayı ayrımcılığa uğramaktan ve şiddetten koruyamaması, yargı süreçlerinde adil ve eşit davranmaması, geçmişle yüzleşmekten kaçınması; toplumsal huzuru ve birlik duygusunu derinden sarsmaktadır. .

Uluslararası insan hakları sözleşmeleri ve Anayasamız, herkesin yaşam hakkını, inanç özgürlüğünü ve eşit yurttaşlık ilkesini güvence altına almıştır. Ancak bu güvencelerin yalnızca kâğıt üzerinde kalmaması; toplumsal belleğin onarılması, mağdurların sesi duyulması ve benzer karanlık süreçlerin tekrar etmemesi için kamusal yüzleşme şarttır.

Bu bağlamda; Çorum Maraş ve Sivas olaylarının tüm ayrıntılarıyla açığa çıkartılması hem geçmişin acılarıyla yüzleşme hem de ortak bir gelecek inşa etme iradesinin sembolü olacaktır. Bu adım, demokrasimizin güçlenmesi, toplumsal dayanışmanın ve barışın kurumsallaşması açısından da büyük önem taşımaktadır.

Devletin ve toplumun yaşanan bu insanlık suçlarıyla yüzleşmesini sağlamak, ayrımcılığa karşı güçlü bir toplumsal bilinç oluşturmak, farklı inanç ve kimliklerle bir arada yaşama kültürünü pekiştirmek ve toplumsal bütünleşmeyi daha da ileriye taşımaktır.

ORUP BASKANLE

"BASK İLĞI