2011'de Şırnak'ın Uludere ilçesinde düzenlenen operasyonun tüm yönleriyle değerlendirilmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

2011 yılında TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu bünyesinde kurulan Uludere Alt Komisyonu, 14 ay süren çalışmaların ardından 22 Mart 2013'te raporunu açıklamıştır. Ancak rapor, "Vur emrini kim verdi?", "Harekât yetkisi kimdeydi?", "IHA görüntülerini kim yorumladı?" gibi olayın aydınlatılması açısından hayati öneme sahip sorulara yanıt vermemiştir. Komisyon, Genelkurmay Başkanlığı ve Milli İstihbarat Teşkilatı'ndan istenen belgelerin tamamına ulaşamamış: kurumların beyanları ile yetinerek bağımsız ve tarafsız bir araştırma yapmamıştır.

11 Haziran 2013'te Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı, dosyayı "görevsizlik" kararıyla Genelkurmay Askeri Savcılığı'na göndermiş: Ocak 2014'te "takipsizlik" kararı verilmiştir. 24 Şubat 2015'te Anayasa Mahkemesi, başvuruyu usulden reddetmiş; 17 Mayıs 2018'de Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, iç hukuk yollarının tüketilmediği gerekçesiyle başvuruyu reddetmiştir.

2019 yılında dönemin Hazine ve Maliye Bakanı Berat Albayrak, "bu olayı da malum yapı gerçekleştirdi" açıklamasında bulunmuş, dosyayı kapatan savcı ve kararı onayan iki hâkim, FETÖ bağlantıları nedeniyle ihraç edilmiştir. Buna rağmen avukatların yeniden soruşturma talepleri reddedilmiş. Anayasa Mahkemesi de 2019'da başlayan süreci "kabul edilemezlik" kararıyla sonuçlandırmıştır.

Son olarak, darbe girişimi nedeniyle tutuklu bulunan eski Hava Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Akın Öztürk, yargılandığı duruşmada "Roboski Katliamı'nda emri kimin verdiğini bildiğini, ilerleyen zamanda açıklayacağını" beyan etmiştir. Bu açıklama, olayın kritik unsurlarının hâlâ açığa çıkarılmadığını göstermektedir. Katliamın yaşandığı tarihten bu yana Genelkurmay, Hava Kuvvetleri Komutanlığı ve savcılık nezdinde yürütülen dört farklı inceleme ve soruşturmanın hiçbirinde, emri veren kişi sorgulanmamıştır.

Duruşma tutanaklarının kamuoyuna yansımasının ardından çok sayıda haber yapılmış, basın mensupları ve kamuoyu temsilcileri tarafından olayın aydınlatılması için kritik sorular yöneltilmiştir. Ancak resmi makamlar bu sorular karşısında sessizliğini korumuş, Mahkeme heyeti de duruşmalarda bu soruları yöneltme iradesini göstermemiştir. Bu durum, hakikatin ortaya çıkarılması yönünde yargısal süreçlerin de pasif bırakıldığını ve adalet arayışının bilinçli olarak engellendiğini göstermektedir.

Tüm bu gelişmeler, Roboski Katliamı'nın yalnızca geçmişte yaşanmış bir trajedi değil, bugün hâlâ cevapsız kalan sorular ve hesap verilmeyen sorumlular nedeniyle güncelliğini koruyan bir adalet sorunu olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

Geçmişle yüzleşmeden, halkların onurlu ve eşit bir yaşam kurması mümkün değildir. Roboski Katliamı, yalnızca bir bölgenin değil, tüm ülkenin adalet duygusunu sarsan, demokrasinin samimiyetini sınayan bir dönüm noktasıdır. On dört yıldır gerçek faillerin ortaya çıkarılmaması, adaletin ertelenmesi ve hakikatin karartılması, halklarımızın vicdanında kapanmayan bir yara bırakmıştır. Bu yara kapanmadıkça, adalet duygusu ve demokratik yaşam umudu güçlenmeyecek; toplumsal barış zemini sağlamlaşmayacaktır.

Bugün, halkların ortak iradesiyle çatışmasızlık sürecinin başladığı ve demokratik çözüm yollarının önünün açıldığı tarihsel bir eşiğin içindeyiz. Bu fırsatın kalıcı bir barışa dönüşmesi, ancak geçmişin ağır yükleriyle yüzleşmekten ve hakikatleri cesaretle ortaya koymaktan geçer. Bu bağlamda Roboski Katliamı'nın Meclis çatısı altında bütün yönleriyle araştırılması; mağdur ailelerinin adalet talebine yanıt vermekle kalmayacak. aynı zamanda tüm toplumun hakikat ve adalet beklentisine güçlü bir irade beyanı olacaktır. Bu adım, toplumsal barışın kalıcı hale gelmesinin ve ortak geleceğin güvenle inşasının anahtarı olacaktır.