Su kaynaklarının yönetiminin ve su politikalarının etkinliğinin değerlendirilmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Türkiye, tarihinin en ciddi su krizlerinden birini yaşamaktadır. Meteoroloji Genel . Müdürlüğü'nün 2025 Su Yılı Raporu'na göre, 1 Ekim 2024 ile 30 Eylül 2025 döneminde ülke genelinde metrekareye düşen ortalama yağış miktarı 422,5 mm olarak ölçülmüştür. Bu değer, uzun yıllar ortalamasının %26 altında olup, son 52 yılın en düşük seviyesi olarak kayıtlara geçmiştir.

Yağışlarda en büyük düşüş Güneydoğu Anadolu (%53), Iç Anadolu (%35) ve Marmara (%34) bölgelerinde gözlemlenmiştir. Bu tablo, ülkenin su kaynaklarının ciddi tehdit altında olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

Boğaziçi Üniversitesi'nden Prof. Dr. Murat Türkeş, Türkiye'nin üçte ikisinden fazlasının yıllık su açığıyla karşı karşıya olduğunu, bu oranın önümüzdeki 20-25 yıl içinde %80'e ulaşabileceğini belirtmektedir. Türkeş'e göre bu durum yalnızca ekolojik değil, ekonomik ve sosyal bir kriz anlamına gelmektedir.

İstanbul Teknik Üniversitesi'nden Prof. Dr. Mikdat Kadıoğlu ise, Türkiye'deki su krizinin temelinde iklim değişikliğinden çok, yönetim eksikliği ve plansızlığın yattığını vurgulayarak "Türkiye'deki en büyük kuraklık, zihinsel kuraklıktır" demektedir.

Doç. Dr. Ömer Ekmekcioğlu'na göre ise, Türkiye son beş yılda kişi başına düşen kullanılabilir su miktarında %20-25 oranında azalma yaşamış ve "su kıtlığı eşiğine hızla yaklaşmaktadır". Bu tablo, Türkiye'nin hem kısa hem uzun vadeli stratejik planlama eksikliğini ortaya koymaktadır.

Tarımsal üretimde vahşi sulama yöntemlerinin yaygın biçimde sürdürülmesi, hem yeraltı sularının tükenmesine hem de tarımsal verimliliğin düşmesine neden olmaktadır. Özellikle Konya Ovası ve Iç Anadolu'da, salma sulama nedeniyle yılda milyonlarca metreküp su boşa harcanmaktadır. Ege ve Akdeniz'de ise turizm kaynaklı aşırı su kullanımı, yeraltı su seviyelerini ciddi biçimde düşürmektedir.

Uzmanlar, su yönetimi, havza planlaması ve iklim uyum politikalarının bütünleşik bir şekilde ele alınması gerektiğini ancak bu çerçevede Türkiye'nin hâlen yürürlükte olan parçalı mevzuatının yetersiz olduğunu ifade etmektedir. Bu nedenle uzun süredir taslak halde kalan "Su Kanunu",

', suyun tahsisi, korunması, kullanımı ve yeniden kullanımı için yasal bir çerçeve oluşturacak en kritik düzenleme olarak görülmektedir. Ancak tasarının yıllardır yasalaşamaması, su yönetiminde kurumsal ve idari bir boşluk yaratmıştır.

Bu nedenle, Meclis tarafından yapılacak bir araştırma: Su Kanunu'nun yasalaşmasının önündeki engelleri, Türkiye'nin mevcut su yönetimi sistemindeki yapısal eksiklikleri, Tarımsal sulamada su verimliliğini artırmaya yönelik mevcut politikaların etkinliğini tespit edebilecektir. Aynı zamanda su kaynaklarının sektörel paylaşımı, kayıp-kaçak oranları ve bölgesel eşitsizlikleri, İklim değişikliği ve kuraklığa uyum stratejilerinin uygulanma düzeyini ortaya koyarak, sürdürülebilir ve bütüncül bir ulusal su politikası oluşturulmasına katkı sağlayacaktır.

Türkiye'nin geleceği için suyun stratejik önemi tartışmasızdır. Bu kaynakların bilimsel, adil ve sürdürülebilir biçimde yönetilmesi, hem gıda güvenliği hem de ekonomik istikrar açısından zorunluluk haline gelmiştir.

Bu nedenlerle, Türkiye'nin hızla derinleşen su krizine karşı etkin, sürdürülebilir ve bütüncül politikalar geliştirilmesi, Su Kanunu'nun yasalaşmasının önündeki engellerin ve gereksinimlerin araştırılması, günün şartlarına uygun bir Su Kanunu için gerekli bilimsel çözüm önerilerinin oluşturulması amacıyla bir Meclis Araştırması Komisyonu kurulması elzemdir. Turan Yolder Alesaray Metn Ergun Muglas 11.55- Y. Selçuk TrenDanu Bursa Ziduan 112 Çanakkale Erha Üste fenoun Hora eng aan Atankedhser Lükse/ Arslan ANARA Şefi& Girtun Hatas Öner Kerdkes Ayden Your AYD IN Arobzon Hoser Tahtip Gurse doleri Taşer Telner Alisnen &/KK PINAR 12MIR Yan B'atuh Darse Lit folle/Conole Jorget A4 yo Tortep Teg Adna B.16ocomos Mesn Blucamon