3 Ağustos 2014 tarihinde IŞİD tarafından gerçekleştirilen Ezidi katliamının araştırılarak Ezidi halkının sorunları için yapılması gerekenlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Ne var ki Ezidî halkı tarih boyunca çok sayıda katliama ("fermanlara") maruz kalmıştır. Her ne kadar "74 Ferman" olarak anılsa da, Ezidîlere yönelik katliamların sayısı bunun çok üzerindedir. Bu katliamların önemli bir kısmı Osmanlı döneminde, bir kısmı ise 20. yüzyılda sırasında gerçekleşmiştir.

3 Ağustos 2014'te, IŞID'in Şengal'de gerçekleştirdiği saldırı, Ezidî halkının varlığını hedef alan sistematik bir soykırım niteliği taşımaktadır. Binlerce Ezidî katledilmiş, kadınlar ve çocuklar alıkonulmuş, bir kısmı insan ticaretinin mağduru olmuş, on binlercesi yerinden edilmiştir. Avrupa Birliği, Avrupa Konseyi, Birleşmiş Milletler ve İngiltere başta olmak üzere birçok ülke, bu saldırıyı resmen soykırım olarak tanımıştır.

Soykırımın ardından yüzbinlerce Ezidî, Türkiye'ye sığınmış; ancak burada da barınma, mülkiyet, kimlik ve inanç özgürlüğü alanlarında ciddi sorunlar yaşamıştır. Türkiye'deki Ezidî köylerinin bir kısmı terk edilmiş, bir kısmı SİT alanı ilan edilerek geri dönüşler engellenmiş, bazı köylerde ise Ezidîlere ait topraklara el konulmuştur. Buna rağmen 2000'li yıllardan itibaren bazı Ezidî aileler köylerine dönmeye başlamış; ancak mülkiyet, güvenlik ve idari engeller nedeniyle kalıcı dönüş mümkün olmamıştır.

Bugün Ezidî nüfusun büyük bölümü Almanya başta olmak üzere Avrupa ülkelerinde yaşamaktadır. Diasporadaki Ezidiler, hem bulundukları toplumlara entegre olmuş hem de kendi kimliklerini, dil ve inançlarını yaşatmayı sürdürmüşlerdir. Buna rağmen Ezidiler, anayurtlarıyla kültürel ve duygusal bağlarını korumakta, çoğu zaman yaşamını yitiren yakınlarını toprağa vermek üzere köylerine dönmektedir.

Ezidî toplumunun hem Türkiye hem de Irak Şengal bölgesindeki varlığı, yalnızca inançsal değil; aynı zamanda insanlık mirasının korunması açısından da stratejik önemdedir. Bu nedenle, Şengal soykırımının tanınması, Ezidilerin güvenli dönüşü, mülkiyet ve inanç haklarının korunması ve eşit yurttaşlık temelinde yaşam koşullarının iyileştirilmesi hem tarihsel hem de hukuki bir yükümlülüktür.

Ezidî Soykırımı'nın tanınması ve ulusal/uluslararası hukuk çerçevesinde belgelendirilmesi,; IŞID tarafından kaçırılan kadın ve çocukların Türkiye sınırları içindeki olası varlıklarının araştırılması; Türkiye'deki Ezidî köylerinde mülkiyet, güvenlik, ibadet ve kültürel hak ihlallerinin tespiti; Ezidiliğin bir din olarak resmen tanınması; inanç özgürlüğü çerçevesinde gerekli düzenlemelerin yapılması; zorunlu din dersi muafiyeti tanınması; Ezidî inancı üzerine akademik çalışmaların ve kültürel kurumların desteklenmesi; Ezidî yerleşimlerinin korunması, kutsal mekân, mezarlık ve mabetlerin yasal güvence altına alınması; Şengal'in statüsünün uluslararası hukuk ve insan hakları ilkeleri doğrultusunda değerlendirilmesi; Diasporadaki Ezidilerin anavatanlarıyla bağlarını güçlendirecek kültürel, ekonomik ve diplomatik mekanizmaların oluşturulması son derece önemli bir yükümlülüktür.

Bu bağlamda, Ezidilerin yaşadığı trajedilerin bir daha tekrarlanmaması, bu kadim halkın kimliğinin, dilinin ve inancının korunması ve eşit yurttaşlık temelinde güvenli bir yaşamın sağlanması amacıyla Meclis Araştırması açılması tarihsel bir sorumluluk ve vicdani bir gerekliliktir.