Okullarda artan şiddetin nedenlerinin tüm boyutlarıyla araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Çekmeköy'de bir öğretmenin hayatını kaybettiği trajik olay, münferit bir vaka olarak değerlendirilemez. Bu olay, erken uyarı sistemlerinin, psikososyal destek mekanizmalarının ve risk izleme süreçlerinin yeterince işletilemediğini düşündürmektedir. Okul güvenliği, yalnızca fiziki tedbirlerle değil, rehberlik ve psikolojik danışmanlık hizmetlerinin güçlendirilmesi, sosyal-duygusal öğrenme programlarının yaygınlaştırılması ve öğretmenlerin desteklenmesiyle sağlanabilir. Ancak Türkiye'de birçok okulda rehber öğretmen sayısının yetersiz olduğu, öğrenci başına düşen psikolojik danışman oranının uluslararası standartların gerisinde kaldığı bilinmektedir.

Öte yandan Milli Eğitim Bakanlığı'nın son yıllarda önceliğini müfredat içerikleri ve okul yapısında ideolojik yönelimli düzenlemelere yoğunlaştırdığı, buna karşılık eğitim kalitesini yükseltmeye, pedagojik niteliği güçlendirmeye ve okul ortamlarını güvenli hâle getirmeye yönelik bütüncül ve bilimsel temelli bir stratejiyi aynı ölçüde hayata geçiremediği yönünde yaygın bir eleştiri bulunmaktadır. Eğitimin dinselleştirilmesine yönelik düzenlemelere ayrılan idari ve kurumsal enerjinin, şiddeti önleyici pedagojik programlara, öğretmenlerin mesleki gelişimine ve ' okul iklimini iyileştirecek çalışmalara yöneltilmemesi, sistematik çözüm üretme kapasitesini zayıflatmaktadır. Eğitim politikalarının ideolojik şekillendirmeye indirgenmesi, okullarda yaşanan şiddet vakalarının altında yatan çok boyutlu nedenleri görünmez kılmakta; bilimsel, veri temelli ve önleyici mekanizmaların gelişimini geri plana itmektedir.

Bunun yanında öğretmenlerin çalışma koşullarındaki ağırlaşma, artan iş yükü, güvencesiz istihdam biçimleri ve öğretmenlik mesleğinin toplumsal itibarındaki aşınma, okul içi iklimi doğrudan etkilemektedir. Mesleki saygınlığın zedelenmesi ve öğretmene yönelik şiddetin yeterince caydırıcı biçimde yaptırıma bağlanmaması, eğitim emekçilerinin kendilerini güvende hissetmediği bir ortam yaratmaktadır. Oysa güvenli bir okul, öncelikle öğretmenin kendini güvende ve değerli hissettiği bir kurumdur.

Bu nedenle, okul ortamlarında artan şiddetin nedenlerinin bütün boyutlarıyla incelenmesi; pedagojik eksikliklerin, yönetsel zaafların ve politika tercihlerinin etkisinin ortaya konulması, öğretmenlerin çalışma koşulları ile okul güvenliği arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi, rehberlik hizmetlerinin güçlendirilmesi, sosyal-duygusal öğrenme programlarının yaygınlaştırılması ve öğretmenlik mesleğinin itibarının yeniden tesis edilmesi için gerekli yasal ve idari düzenlemelerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis Araştırması açılması zorunludur.

Eğitim sisteminin temel önceliği, ideolojik biçimlendirme değil, güvenli, nitelikli ve bilimsel temelli bir öğrenme ortamı inşa etmek olmalıdır. Bu sorumluluğun gereği olarak konunun Türkiye Büyük Millet Meclisi çatısı altında kapsamlı biçimde araştırılması kamusal bir zorunluluktur.