Türkiye'nin tarımsal üretim kapasitesinin araştırılarak tarım sektöründe uluslararası rekabet gücünün artırılması için alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergesi

Özellikle son yıllarda Kuzey Afrika tarım kuşağında bulunan ülkelerin (Mısır, Fas ve Tunus) düşük üretim maliyetleri, devlet destekli ihracat politikaları ve planlı tarımsal üretim modeli sayesinde başta Rusya olmak üzere Türkiye'nin geleneksel ihracat pazarlarında payını artırdığı; narenciye, patates, soğan, üzüm ve çeşitli yaş meyve-sebze ürünlerinde Türkiye'nin pazar payını daralttığı yönünde sektör temsilcileri tarafından ciddi değerlendirmeler yapılmaktadır. Ayrıca yalnızca dış pazarlarda değil, Türkiye'de faaliyet gösteren bazı gıda sanayi işletmeleri ve alıcıların da daha temiz ve daha düşük maliyetli olması nedeniyle başta Mısır olmak üzere Kuzey Afrika ülkeleri menşeli ürünleri tercih etmeye başladıkları ifade edilmektedir.

Sektör temsilcileri ve uzmanlar; enerji, işçilik, gübre, zirai ilaç, sulama, lojistik ve finansman maliyetlerindeki artışların Türk üreticisinin rekabet gücünü zayıflattığını, buna karşılık söz konusu ülkelerin daha düşük maliyetlerle üretim yapabildiğini belirtmektedir. Bunun yanında ihracatta karşılaşılan kalıntı ve pestisit kaynaklı iade vakalarının da Türkiye'nin uluslararası pazarlardaki algısını olumsuz etkileyebildiği ifade edilmektedir.

Her ne kadar Türkiye'nin yaş meyve ve sebze ihracatı son dönemde belirli bir büyüme performansı göstermiş olsada, artan rekabet baskısı karşısında mevcut avantajların sürdürülebilirliği konusunda soru işaretleri bulunmaktadır. Tarım sektöründe yaşanabilecek rekabet kaybı; üretici gelirlerinin azalması, kırsal istihdamın olumsuz etkilenmesi, ihracat gelirlerinde düşüş yaşanması ve ülkemizin stratejik tarımsal üretim kapasitesinin zayıflaması gibi sonuçlar doğurabilecektir. Bu çerçevede; YENİ YOL

• Türkiye'nin yaş meyve ve sebze ihracatında son yıllarda yaşanan pazar kayıplarının boyutunun,

• Mısır başta olmak üzere rakip ülkelerin uyguladığı tarım ve ihracat politikalarının etkilerinin,

• Üretim maliyetlerinin uluslararası rekabet üzerindeki sonuçlarının,

• Türk tarım ürünlerinin dış pazarlardaki konumunun ve marka değerinin,

• Gıda sanayicilerinin ve alıcıların ithal ürün tercih etme nedenlerinin,

• Tarımsal üretimde verimlilik, kalite, lojistik ve ihracat destek mekanizmalarının yeterliliğinin,

• Üreticilerin karşılaştığı yapısal sorunların ve çözüm yollarının bütün yönleriyle araştırılması, sektörün uluslararası rekabet gücünü yeniden güçlendirecek politika önerilerinin geliştirilmesi ve gerekli tedbirlerin belirlenmesi zaruri hâle gelmiştir.