Şanlıurfa'nın Suruç ilçesindeki atçılık faaliyetlerinin desteklenmesi talebine ilişkin

cevaplandırılmasını arz ederim. 29.05.20

Şanlıurfa'nın Suruç ilçesi, Osmanlı'dan bugüne safkan Arap atı yetiştiridiliğiyle bilinen ve yılda 700 safkan Arap tayının üretildiği önemli bir merkezdir. Yarış atlarından elde edilen gelir, bölge halkının geçimini sağlamakta ve tarım dışı kırsal gelirler arasında yer almaktadır. Ancak, istihdama önemli katkıları olan bu faaliyetler için ilçede hiçbir altyapı yatırımı yapılmamış, binicilik sporlarına, atlı eğitime ve hayvancılığa dönük tesisleşme gerçekleşmemiştir. Bu durum; Anayasa'nın 2. maddesi uyarınca Türkiye Cumhuriyeti'nin "sosyal bir hukuk devleti" olma niteliğiyle, 5. maddesinde belirtilen "kişilerin refahını ve insanın maddi-manevi varlığını geliştirmeyi sağlama" yükümlülüğüyle, 48. maddede güvence altına alınan çalışma hakkı ve girişim özgürlüğüyle, 49. maddede belirtilen çalışma hayatını destekleme görevleriyle, 166. maddede tanımlanan ekonomik kalkınmayı planlı yürütme ödeviyle açıkça çelişmektedir.

Bu bağlamda;

Anayasa'nın 166. maddesi gereği planlı kalkınma hedefi doğrultusunda, Suruç gibi atçılık ve hayvancılığa dayalı yüksek katma değer üreten bir ilçede, neden bugüne dek atlı sporlar, binicilik tesisleri ve yarış pisti gibi kamu yatırımları yapılmamıştır?

SORULAR

1. Anayasa'nın 49. maddesi uyarınca devletin çalışma hayatını geliştirme ve destekleme yükümlülüğü varken, Suruç'ta yüzlerce ailenin geçimini sağlayan yarış atı yetiştiriciliği faaliyetleri için neden altyapı desteği sağlanmamaktadır?

2. Anayasa'nın 48. maddesi uyarınca güvence altına alınan "girişim özgürlüğü kapsamında, Suruç'ta faaliyet yürüten yarış atı üreticilerinin kamu hizmetlerine ve altyapıya eşit erişimi neden sağlanmamaktadır?

3. Devletin ekonomik hayatta düzenleyici ve denetleyici rolünü üstlendiği 167. madde gereğince, yarış atı yetiştiriciliğinde kullanılan yem, ilaç, aşı ve veteriner hizmetlerine dönük özel destek programı hazırlanması planlanmakta mıdır?

4. Türkiye genelinde atçılık sektörüne yönelik olarak verilen yetiştiricilik primlerinin yüzde 40'ı Suruç'a dağıtıldığı halde, bu primlerin sürdürülebilirliğini ve denetlenebilirliğini sağlayacak şeffaf ve adil bir sistem kurulmuş mudur?