Avukatların sorunlarına ilişkin

Bugün Türkiye'de avukatlık mesleği, sadece hukuki bir mücadele alanı değil; aynı zamanda ekonomik, mesleki ve hatta fiziksel bir hayatta kalma mücadelesine dönüşmüş durumda. Her yıl binlerce yeni mezun, büyük umutlarla cübbesini giyiyor. Ancak o cübbenin ağırlığı artık yalnızca sorumluluk değil; belirsizlik, güvencesizlik ve geçim derdidir.

Hukuk fakültelerinin sayısı hızla artarken, nitelik aynı hızda artmadı. Plansız açılan fakülteler, denetimsiz kontenjanlar ve yetersiz eğitim altyapısı; mesleği bir "arz fazlası" krizine sürükledi. Bugün birçok genç avukat, mesleğe adım attığı ilk gün itibarıyla ciddi bir ekonomik baskıyla karşı karşıya kalıyor.

Staj dönemi, öğrenme süreci olmaktan çıkıp ücretsiz emeğin sistematik hale geldiği bir döneme dönüşmüş durumda. Yeni mezun avukatlar, çoğu zaman düşük ücretlerle, sigortasız ya da güvencesiz koşullarda çalışmak zorunda bırakılıyor. "Meslek öğreniyorsun" denilerek meşrulaştırılan bu tablo, aslında açık bir emek sömürüsüdür.

Öte yandan, serbest çalışan avukatlar için de durum farklı değil.

Artan kira giderleri, ofis masrafları, baro aidatları, stopaj yükü, KDV ve diğer vergiler; daha dosya gelmeden sırtlarına yükleniyor.

Vatandaşın ekonomik gücü azaldıkça, hukuki hizmete erişim de düşüyor. Bu da doğrudan avukatın gelirine yansıyor. Adalete erişim zorlaştıkça, avukatın ayakta kalması da zorlaşıyor.

Bir diğer ağır sorun ise mesleki güvenlik.

Son yıllarda avukatlara yönelik sözlü ve fiziksel saldırılar artmış durumda. Adliye salonlarında, karakollarda, hatta kendi ofislerinde dahi saldırıya uğrayan avukatlar var.

Savunma makamı, sistemin asli unsuru olmasına rağmen yeterince korunmuyor. Oysa avukata yapılan saldırı, doğrudan savunma hakkına yapılmış bir saldırıdır. Dahası, yargı sistemindeki yoğunluk ve yapısal sorunlar da avukatları doğrudan etkiliyor.

Uzayan dava süreleri, sürekli ertelenen duruşmalar, dijital sistemlerdeki aksaklıklar... Avukat, bir davayı takip etmek için gününü adliyede geçiriyor; ancak çoğu zaman sonuç alamadan geri dönüyor. Bu hem zaman hem emek hem de ekonomik kayıp demek.

CMK kapsamında görevlendirilen avukatların ücretleri ise hâlâ emeğin karşılığını vermekten uzak.

Saatlerce süren bir ifade, günler süren bir dava takibi karşılığında alınan ücret, çoğu zaman asgari yaşam standartlarının bile altında kalıyor. Bu durum, savunma hizmetinin niteliğini de dolaylı olarak zedeliyor.

Kısacası bugün avukatlık mesleği;

Saygınlığı yüksek ama karşılığı düşük, Sorumluluğu ağır ama güvencesi zayıf, Toplum için vazgeçilmez ama sistem içinde değersizleştirilen bir noktaya sürüklenmiştir. Adaletin üç sacayağından biri olan savunma makamı bu kadar zayıflatılırsa, o sistemin ayakta kalması mümkün değildir.

Çünkü güçlü bir savunma yoksa, adalet de yoktur.

Bu Bağlamda;