4342 Sayılı Mera Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Hayvancılık sektörü için hayati konumda olan meralarımızın, sağlıklı bir biçimde kullanılabilmesi için, üzerlerindeki ayni hakların belirli olması şarttır.

Ülkemizin özellikle doğu bölgelerindeki tapu ve kadastro işlemlerinin yetersizliği sebebiyle, bazı meralar üzerindeki ayni haklar belirsizlik arz etmektedir. 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu ve 4342 Sayılı Mera Kanunu?muz, meralar üzerindeki ayni haklara ilişkin dava açılabilmesi imkânı sunmaktadır. Ancak Mera Kanunu'muzda meralar üzerinde aidiyet iddiasıyla dava açma hakkını haiz kişi ve kurumlar açıkça belirtilmediği için Türk Medeni Kanunu"muzdan kıyas yapan Yargıtay'ın içtihatları neticesinde, el atmanın önlenmesi, tapu iptali, tahsis kararının ve tahsis amacının değiştirilmesi kararının iptali, mera vasfının kaldırılması kararının iptali, mera olarak sınırlandırma veya tespitin iptali davalarını; mera, yaylak veya kışlaktan yararlanma hakkı olan köy, belediye tüzel kişiliği ya da Hazine'nin açabileceği kabul edilmektedir.

Anayasa'ınızın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesinin |, fıkrası şu şekildedir; "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." Anayasa"mız, 36. madde ile her vatandaşa mahkemeye erişim hakkı tanımıştır. Ancak, Yargıtay'ın meralar üzerindeki ayni haklara ilişkin dava açabilecekler arasında, meranın bulunduğu köylerde ikametgahı bulunan vatandaşların bulunmaması ve kanunlarımızda da bu hususa ilişkin açık bir hüküm olmaması, vatandaşlarımızın anayasal bir hak olan mahkemeye erişim hakkının ihlaline sebebiyet vermektedir.