4688 Sayılı Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi

Ülkemizde kamu görevlileri sendikacılığı 1961 Anayasası ile başladı. Anayasanın 46. maddesi ile devlet memurlarına ilk defa sendikal hak tanındı. Kamu görevlileri, bu haklarını 08 Haziran 1965'te çıkarılan 624 sayılı Devlet Personel Sendikası Kanunu ile kullanmaya başladı. 12 Mart 1971 muhtırası sonrasında yapılan Anayasa değişikliği ile memurlar bu haklarını kaybettiler. 1982 Anayasasının sendikal hakları düzenleyen 51. maddesinde ise; sendikalara girme ve sendika kurma hakkında devlet memurları için herhangi bir düzenleme getirilmedi. 1995 yılına kadar da bu durum devam etti. 23 Temmuz 1995'te çıkarılan 4121 sayılı Kanunla, Anayasa'nın 53. maddesine bir fıkra eklenerek kamu görevlilerine sendika ve üst kuruluşlarını kurma ve toplu görüşme hakkı tanındı. 12 Haziran 1997'de 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 22. maddesi, 4275 sayılı Kanunla yeniden düzenlendi. 12 Temmuz 2001 tarihinde ise 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu kabul edildi. 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu sırasıyla; 2004, 2006, 2007 ve 2008 yıllarında değişikliğe uğradı. 12 Eylül 2010 tarihinde kabul edilen referandumla, Anayasa'nın 53. maddesinde değişiklik yapılarak kamu görevlilerine toplu sözleşme hakkı tanındı. 128. maddesinde yapılan değişiklikle de kamu görevlilerinin mali ve sosyal haklarına ilişkin hususların toplu sözleşme ile düzenlenebileceği öngörüldü. Bu noktada Anayasa değişikliğine paralel olarak 4688 sayılı Kanun'un değişmesi de kaçınılmaz oldu.

Toplu sözleşme görüşmelerinde hükümet ve sendikaların uyuşmazlığı Kamu Görevlileri Hakem Heyetine götürerek çözülmektedir. Kamu Görevlileri Hakem Heyeti 11 üyeden oluşmakta 7 üye hükümet tarafından,4 üye kamu görevlileri sendikaları tarafından seçilmektedir. Kamu Görevlileri Hakem Heyeti üye yapısının Kamu Görevlileri (o Sendikaları (aleyhine (olması, kamu emekçilerinin haklarının korunamamasına neden olmaktadır. Hükümetin Kamu Görevlileri Hakem Heyeti karar çoğunluğuna sahip olması toplu sözleşme görüşmelerinde sendikaların etkinliğini, gücünü kırmaktadır. Ağırlıklı olarak hükümetin seçtiği üyelerin bulunduğu Kamu Görevlileri Hakem Heyetinde hükümetin görüş ve talepleri doğrultusunda karar alınmaktadır.

Alınan karar neticesinde memur enflasyon ezdirilmektedir. Sadaka düzeyinde yapılan zamlar, bilimsel verilerden uzak olmaktadır. Açlık ve Yoksulluk sınırlarının dahi gözetilmediği görülmektedir. İnsanların ve ailelerin en temel hakkı olan insanca yaşam hakkı ücretlere yansıtılamamaktadır. Sonuç olarak eşit işe eşit ücret ve haklı kazanç yerine, utanılacak maaş artışları sağlanmaktadır.

Kamu Görevlileri Hakem Heyetine, toplu sözleşme görüşmelerinde yetkili 1, 2 ve 3. Sendikanın ortak karar ile Üniversitelerin kamu yönetimi, iş hukuku, kamu maliyesi, çalışma ekonomisi, iktisat ve işletme bilim dallarından en az Doçent unvanını taşıyanlar arasında seçeceği 2 üye eklenerek Kamu Görevlileri Hakem Heyetinin üye sayısının 13'e çıkarılması önem arz etmektedir.

Onayı istenen anlaşmanın teklife ekli Türkçe metni; taranmış PDF’ten otomatik okundu. Yabancı dildeki metinler ve imza sayfaları burada gösterilmiyor, TBMM PDF’indedir.

MADDE 1-4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Ve Toplu Sözleşme Kanunun 34. Maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

f) Toplu sözleşme görüşmelerinde yetkili 1,2 ve 3. Sendikanın ortak karar ile Üniversitelerin kamu yönetimi, iş hukuku, kamu maliyesi, çalışma ekonomisi, iktisat ve işletme bilim dallarından en az Doçent unvanını taşıyanlar arasında seçeceği 2 üye

Olmak üzere 13 kişiden oluşur.

MADDE 2-4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Ve Toplu Sözleşme Kanunun 35.Maddesine aşağıdaki gibi düzenlenmiştir..

Kamu Görevlileri Hakem Heyeti toplu sözleşme görüşmelerinde ortaya çıkan uyuşmazlıkları a)Enflasyon farkı b)Temel ihtiyaçlardan oluşan yaşam maliyeti c)Refah payı

d) Ülkedeki gelir ve ücret seviyesi

e) Ekonomik gelişme kriterleri çerçevesinde karara bağlar ve kamuoyuna açıklar.

Kamu Görevlileri Hakem Heyeti uyuşmazlıkları karara bağlarken (d) ve( b) bentlerindeki kriterleri gerekçe göstererek memur maaş zammı oranını enflasyon farkı ve temel ihtiyaçlardan oluşan yaşam maliyetinin altında belirleyemez.

MADDE 3 - Bu kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 - Bu kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.