Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun Değiştirilmesine Dair Kanun Teklifi

Emekli sandığına tabi daire, kuruluş ve ortaklıklarda prim ve kesenek ödemek suretiyle çalışırken herhangi bir nedenle işten ayrılan ve daha sonra diğer sosyal güvenlik kurumlarına bağlı çalıştığı süre ile Emekli Sandığı'na tabi geçen hizmetleri 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına tabi olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanuna uygun olarak, birleştirmek suretiyle emekli olan emekliler, Emekli Sandığı'na tabi çalışmalarına karşılık olarak almaları gereken emekli ikramiyesini yine 2829 sayılı kanunun 12. Maddesinin |. Fıkrasında bulunan "Son defa T.C. Emekli Sandığı'na tabi görevlerden emeklye ayrılan ve..." ibaresinden dolayı alamamaktaydılar. 2829 sayılı kanunun 1. Fıkrasının bu hükmü Anayasa Mahkemesi'nin 05.02.2009 tarih ve Esas: 2009/17 sayılı kararıyla iptal edilmiş ve yine aynı kararda, kararın resmi gazetede yayınlanmasından itibaren | yıl sonra yürürlüğe gireceği de yer almıştır. Karar 05.06.2009 tarihli resmi gazetede yayınlanmış ve 2829 sayılı kanunun 12. Maddesinin 1. Fıkrasında bulunan; "Son defa T.C. Emekli Sandığına tabi görevlerden emekliye ayrılan ve..." ibaresi 05.06.2010 tarihinde yürürlükten kalkmıştır.

Anılan madde metninin Anayasa Mahkemesi'nce kısmen iptali üzerine 6997 sayılı yasanın 14. Maddesi ile 5424 sayılı yasanın 89. Maddesinin birinci fıkrasının uygulanması hüküm altına alınmış ve Anayasa Mahkemesi'nin verdiği iptal kararına aykırı bir şekilde hak sahiplerine ödeme yapılmaması yoluna gidilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararları, Anayasanın 153. Maddesine göre kesin olup, yasama, yürütme ve yargı organları için bağlayıcıdır.

İş Akdi sona eren çalışanların bir kısmının bu haktan yararlanmasına rağmen diğerlerinin yararlanmaması Anayasamızın "eşitlik" ilkesine aykırıdır. Bu nedenle değiştirilerek hak özneleri arasındaki eşitsizliğin giderilmesi hedeflenmiştir.

Benzer şekilde 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'nun 89. Maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan emekli ikramiyesinin ödemesine konu olan 30 yıl üst sınırı da başka bir ayrımcılık yaratan durumdur. Emekli ikramiyesine böyle bir üst sınır getirilmesi de çalışanlar arasında eşitsizlik yaratmaktadır.

Aynı maddenin üçüncü bendi ise ikinci fıkra uyarınca ödenecek emekli ikramiyesi, bu Kanun veya 5510 sayılı Kanunun geçici 4'üncü maddesi kapsamına giren görevlerde geçen her tam fiili hizmet yılı ile sınırlı olarak bu görevlerden ayrıldıkları tarihteki emeklilik keseneğine esas aylık tutarı üzerinden ve aylığın başlangıç tarihindeki katsayılar dikkate alınarak ödenir. Bu düzenleme nedeniyle, hak sahibi emekliler ikramiyelerini görevlerinden ayrıldıkları tarihteki değerleri üzerinden almaktadırlar. Bu uygulama ekonomi bilimine aykırıdır. Şöyle ki, ikramiyenin kişinin işten ayrıldığı tarihteki değerlerle ödenmesi, ülkedeki gelişmenin, para değerindeki değişimin ve bu para ile sahip olunabilecek mal hizmetlerin fiyatlarındaki artışın yok sayılmasıdır.

Yukarıda belirtildiği üzere, işbu kanun değişikliğine ilişkin teklifim ile emekli vatandaşlarımızın yasal haklarının yerine getirilmesi ve mağduriyetlerinin .sona ermesi amaçlanmıştır.