Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı münasebetiyle

AYKUT ERDOĞDU (İstanbul)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 11 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 7’nci maddesi üzerindeki önerge üzerinde söz almış bulunuyorum.

Bildiğiniz üzere, kurumlar vergisini ilgilendiren bir düzenlemeydi ve kurumlar vergisiyle doğrudan bağlantılı kamu harcamaları ve kamu harcama mevzuatının en önemlisi olan ihale mevzuatı üzerine konuşuyordum. Demin demiştim ya, bir kamu ihale mevzuatının iyi olabilmesi için iki temel koşul gerekmektedir; birincisi şeffaflık, diğeri de rekabet ilkesi. İşte buna paralel olarak 4734 sayılı Kanun’da da ihale yöntemlerinde 4 tane ihale yöntemi öngörülmüş. Birincisi açık ihale, ikincisi belirli istekler arasında ihale, üçüncüsü pazarlık usulü ihale, diğeri de bir ihale yöntemi değil ama bir temin usulü olarak doğrudan temin öngörülmüş ve kanun şunu söylemiş: “Bu kanun içerisinde yapılacak ihalelerin açık ihale olması gerekmektedir.” Şimdi, bunu anlayabilmemiz için -bu çok önemli bir hüküm- açık ihale ile pazarlık usulü ihale veya eski adıyla davetiye usulü ihale arasındaki farkı iyi bilmemiz gerekmektedir. Açık ihale şudur: Açık ihalede şartnamede yeterlilik şartları tanımlandıktan sonra, yani “Şu kadar makine parkı olacak, bu kadar cirosu olacak, şu kadar iş tecrübesi olacak.” diye genel şartları koyduktan sonra, o ihale ilan edildikten sonra bütün yeterlilikleri taşıyan şirketlerin katılabildiği ihaleye “açık ihale” deniliyor. Davetiye usulü veya pazarlık usulü ihaleyse şu: Belirli şirketlere davetiye gönderilerek, mektup gönderilerek sadece o şirketlerin katılabildiği ihale. Şimdi bunun yolsuzlukla bağlantısı şu: Eğer yolsuzluk yapılma kararı verilmişse bu ihalenin duyurulmaması gerekiyor. Çünkü açık ihale olunca herkes duyacağı için…