Bazı kamu alacaklarının tahsil ve terkinine ilişkin kanun teklifi (s.s 1143)

FERİT MEVLÜT ASLANOĞLU (Malatya)Konuşacağım efendim.

BAŞKANBuyurun.

FERİT MEVLÜT ASLANOĞLU (Malatya)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum.

Buradaki gerekçemiz şuydu: Üç aylık bir süre veriliyor. Bu insanlar yurt dışında oturuyor çoğu; yani, burada üç ay içinde gelemeyen olursa, yıllar sonra böyle bir olanağa kavuşuyorlarsa, hiç değilse, bu arkadaşlarımızın yıl sonuna kadar... Yani, altı aylık bir süre istiyoruz. Yani, işleri gereği birtakım sorunları olabilir, izinlerini kullanmış olabilirler. Buradaki süreç, üç ayı, altı ay yapmak istedik. Tüm mesele buydu. Bu önergeyi bu amaçla verdik. Avustralya'da, Amerika'da, dünyanın her tarafında birsürü insan var; bu açıdan bu önergeyi verdik.

Değerli arkadaşlarımız, tabiî, burada, deminden beri hep üniversitelerimiz konuşuluyor. Bazen hayretler içinde kalıyorum. Ben, biraz önce, Sayın Murat Mercan Beyefendi ve Sayın Recep Garip Beyefendinin, yaptığı konuşmalara... Hakikaten ağızlarından bal damlıyor; ne güzel konuştular ya! Ama, diyorum ki, acaba, ben bu Mecliste yaşamıyor muyum, ben üçbuçuk yıldır bu Mecliste değil miydim. Yani, üniversitelerimiz, kadro vermek… Bunlar, ne kadar güzel şeyler. Destek olmak... Ama, beyler, beyler, üçbuçuk yıldır, otuz yıldır kadro kanunu olmayan Malatya İnönü Üniversitesinin kadro kanununu -birbuçuk yıldır Plan Bütçe Komisyonundan çıkmasına rağmen- her nedense buraya getirmeyeceksin, ondan sonra da çıkıp diyeceksin ki "ya biz, üniversitelerimize hep destek veriyoruz."

Değerli arkadaşlarım, ya gerçekçi olalım ya gerçekleri konuşalım. Olmuyor!.. Olduğumuz gibi olalım.

Değerli arkadaşlar, hakikaten bunu anlamak mümkün değil. Otuz yıldır kadro kanunu yok. Bu, hepimizin üniversitesi. Bu üniversitedeki çocuklar, 20 000 çocuk, Denizli'den, İzmir'den, Türkiye'nin her tarafından çocuklarımız okuyor. Bu üniversitede, 24 tane ameliyathanenin 16 tanesini açamıyoruz; Bu üniversitede, izni olan 3 tane fakülteyi açamıyoruz. Benim çocuğum okumuyor orada, hepimizin çocuğu okuyor arkadaşlar. Ne olursunuz!.. Hakikaten üzülüyorum, çok güzel konuşuyorsunuz, çok güzel sözler söylüyorsunuz; ama, diyorum ki, acaba ben başka bir ülkede mi yaşıyorum, başka bir Mecliste mi çalışıyorum?! Bu, Meclis iradesinden üstün mü arkadaşlar; neden getirilmiyor? Çıksın bir tanesi bunun cevabını versin. "Hayır, getireceğiz..." Bundan daha önemli, benim çocuklarımın, benim hastalarımın geleceğinden daha önemli bir şey var mı arkadaşlar?! 20 000 tane çocuğun geleceğiyle oynamak, yılda 250 000 hastanın sağlığıyla oynamaktan başka bir şey değil midir bu arkadaşlar?!

Değerli arkadaşlarım, takdiri hepinizin vicdanına bırakıyorum. Ya çıkıp üniversiteler bizim, bu üniversitelerde hepimizin çocuğu okuyor demeyeceğiz yahut da otuz yıldır kadro kanunu olmayan bir üniversiteye destek vermek hepimizin görevidir arkadaşlar. Burası hepimizin arkadaşlar. 14 yeni üniversite kuruyoruz. Her bir üniversiteye 1 100-1 200 tane yeni kadro verdik arkadaşlar. Peki, nedir arkadaşlar, bizim günahımız ne, bir günah mı işledik?!

Değerli arkadaşlarım, yarın getireceğiz bu kanunu; ben, hepinizin takdirine bir kez daha sunacağım.

Hepinize saygılar sunuyorum.