Plan ve Bütçe Komisyonu toplantısındaki konuşma

FETİ YILDIZ (İstanbul)Sayın Başkan, Sayın Bakanım, Komisyonun değerli üyeleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum.

Adalet Bakanlığı bütçesinin hayırlara vesile olmasını diliyorum.

Kimseyle polemiğe girmeden bazı görüşlerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. Kamu gücünü kullanan görevli, hukukun, aklın, ve ahlakın gereğini yapmak; yolsuzluğu, rüşveti, yağmayı, adaletin gücüyle kamudan söküp atmak, makamına, görevine, sıfatına, mahallesine bakmadan yapanın yakasına yapışmaktır. Arkadaşlar, birçok hukuk kuralı aslında bir ahlak kuralıdır. Ahlak ve hukuk kuralları toplumsal düzeni sağlayan kurallar olması nedeniyle birbirinin içine geçmiş kurallardır. Mükâfat iznine kapılmadan, gelişigüzel istek ve telkinlerden etkilenmeden, görevi olduğuna inandığı işleri mezhep, meşrep, mensubiyet taassubuna kapılmadan haktan ve adaletten yana yapmaktır, kamu görevlisinin görevi budur.

Değerli arkadaşlar, gece gündüz konuştuğumuz şey son günlerde fon vurgunuyla ilgilidir. Burada birçok suç var, meslektaşlarımız anlattılar, ben tekrar edeceğim ama bir görevi kötüye kullanmak, suçtan kaynaklanan mal varlığının değerini aklamak, rüşvet, nitelikli dolandırıcılık, zimmet, haksız mal edinme gibi birçok sayıda suç var ancak bu suçların bir hiyerarşik yapı içerisinde işlenmiş örgütlü suçlar olduğu da açıktır. Bu konuda, bu noktada Sayın Adalet Bakanımızın açıklamalarına aynen katılıyorum. Ortada gerçekten büyük bir suç yapılanması var, örgütlü bir yapılanma var, bu açıkça görülüyor, gereği hiçbir duraksamaya uğramadan yapılmalıdır, Milliyetçi Hareket Partisi ve bizler bu konuda mücadelede sonuna kadar hepinizin arkanızdayız.

Sayın milletvekilleri, yine çok sık tartışma konusu olan, muhalefet sözcülerinin de sık dile getirdiği Türk Ceza Kanunu'nun 217'nci maddesiyle ilgili yani dezenformasyon suçuyla ilgili eleştirileri çok sık duyuyoruz. O yasanın ilk imzacılarından biri benim. Önce bu suç nedir, bunu tarif etmek gerekir yani bir defa daha tekrar ediyorum, sırf halk arasında endişe, korku, panik yaratmak saikiyle ülkenin iç ve dış güvenliği, kamu düzeni ve genel sağlığıyla ilgili gerçeğe aykırı bir bilgiyi kamu barışını bozmaya elverişli şekilde alenen yaymak dezenformasyon suçunu oluşturur. Bu suçun oluşması için şu 5 şartın bir arada olması lazım: Özel kast yani saik, gerçeğe aykırı bilgi, bu bilginin ülkenin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini ve genel sağlığı etkileyen bir konuda olmalı, yine bu suçun kamu barışını bozmaya elverişli olması ve bunun da alenen yayılmasıyla bu suç oluşur. Taksirle işlenmesi bu suçun mümkün değil. 5 şart bir araya gelmezse bu suç işlenemez. Bunu Mecliste, medyada, her türlü zeminde anlatmaktan dilimizde tüy bitti ama arkadaşlar diyor ki: "Siz böyle anlatıyorsunuz. Biz bu işin kefiliyiz. Kanunu niçin yaptığımızı biliyoruz ancak tutuklamalar devam ediyor." Evet, bu tutuklamaların çoğuna yani bir ifadeden dolayı, bir haberden dolayı yapılan tutuklamaların çoğuna bende karşıyım. Burada eğer ifade özgürlüğü de tabii, mutlak nitelikli bir özgürlük değil, onun da sınırları var, bunu da iyi çizmek lazım. Dezenformasyona konu içerik bazen çok yalan haber oluyor, bazen ülke çıkarlarıyla gerçekten yani taban tabana zıt hatta öyle neticeler alınıyor ki sırf bir haberden dolayı kamunun, görevlilerin yapacağı işler bile aksiyon yapılamaz hâle geliyor. Bu, kimlik gizlenerek yapıldığı anda elbette cezası yarı oranında artırılıyor ancak kamu barışına karşı işlenen suçların genel hükümleri de arkadaşların bildiği gibi TCK 218'inci maddesinde düzenlenmiş; bunu da hiç unutmamamız lazım. Mesele yasada değil, uygulayıcıda. Eğer önüne gelen dosyada yargıçlarımız, savcılarımız 218'inci maddeyi okuyarak bir neticeye varmak isterse çok açık; haber verme sınırını aşmayan, eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları bu suçu oluşturmaz. Değerli arkadaşlar, değerli kamu görevlileri, sayın milletvekilleri; soyut ifadeler...

Ben fazla vaktinizi almak istemiyorum. Elbette tutuklama bir insanın özgürlüğüne yapılacak en ağır müdahaledir. Bundan dolayı eğer ortada bir delil, sağlam bir delil, ispat edilmemiş bir şüphe durumu varsa tutuklamadan uzak durulmalıdır. Delilsiz ispat maddi vakaya uygun olsa bile; bakın, delilsiz ispat maddi vakaya uygun olsa bile zan ve tahminden ibarettir. Gerekçe hükmün meşruiyetini, otoritesini sağlamak açısından da zorunludur; gerekçeli olmak zorundadır. Bu gerekçe akla, hukuka, ahlaka, mantığa uygun olmak zorundadır.

Evet, değerli arkadaşlar, şimdi, yargı bağımsızlığı elbette Anayasa'da ve yani metinlerde normatif bir ilke olarak karşımıza çıkıyor. Ancak tatbikatta yargı mensuplarının meseleleri yani mevzuatı iyi bilmesi, vicdanlarıyla karar vermesi ve psikolojik ve mesleki güvencelerinin de olması gerekir. Eğer bir yargıç mesleki güvenceden yoksunsa vereceği kararlar da tartışma konusu olur.

Yine, efendim, ifade özgürlüğü, biliyorsunuz, Anayasa’nın 26, 28 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 10'uncu maddesinde güvence altına alınmıştır. Bunun ihlallerine karşı da gereken yapılmalı diyorum.

Yine, çok önemli bir husus benim için, 23 Temmuz 2016 tarihinde Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'la Danıştay ve Yargıtay Kanunu'na eklenen fıkrayla Danıştay ve Yargıtay üyelerinin görev süresinin on iki yılla sınırlandırılmasıydı. Bu, büyük tecrübeyi, içtihadı... Yani 40 yaşında bir hâkim Yargıtay üyesi seçildiğinde, 52 yaşına geldiğinde görev süresi bitiyor. Bu hâkimi nereye göndereceğiz?

İDRİS ŞAHİN (Ankara)Kara kara düşünüyoruz, ne yapacağız diye?

FETİ YILDIZ (İstanbul)Bakın, nereye göndereceğiz? Yozgat Yerköy, Boğazlıyan'a hâkim olarak mı göndereceğiz? Bakın, bu hâkimler yani not veriyor, yerel mahkemenin kararlarını bozuyor, onama yapıyor. Bunun için bu konuda bir düzenleme yapılması şarttır. Çok da basit bu, seçilme yaşı 50'ye çıkarırız, görev süresini on beş yıla uzattığımız zaman Anayasa'daki 65 yaşı bulunur ve doğal olarak da emekli olur diyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.