Gelir vergisi kanunu ve bazı kanunlarda değişiklik yapılması hakkında kanun tasarısı (s.s:385)

HARUN ÖZTÜRK (İzmir)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; çerçeve 4’üncü maddeyle Gelir Vergisi Kanunu’na eklenmek istenen geçici madde 77’nin tasarı metninden çıkarılması amacıyla vermiş olduğum önerge dolayısıyla söz aldım. Şahsım ve Demokratik Sol Parti adına yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.

Değerli milletvekilleri, değişiklik önergesi verdiğim geçici madde, tasarının çerçeve 1’inci maddesiyle ilgilidir. Ancak, ne yazık ki, çerçeve 1’inci madde üzerinde söz alma ve görüşlerimi açıklama imkânı bulamadım. Şimdi her iki maddeye ilişkin görüşlerimi arz etmek istiyorum.

Değerli milletvekilleri, çerçeve 1’inci maddeyle Gelir Vergisi Kanunu’nun 25’inci maddesinin 1 numaralı bendi değiştirilerek gelir vergisinden müstesna tutulan tazminatlar arasına işe başlatmama tazminatı da dâhil edilmektedir. Gelir Vergisi Kanunu’nun 25’inci maddesinin 1 numaralı bendindeki “ve işsizlik sebepleriyle verilen tazminat” şeklindeki mevcut hüküm, bize göre, her ne suretle olursa olsun hizmet akdinin feshinde ödenmesi gereken tazminatları kapsamaktadır.

İş Kanunu’nun 18, 19, 20 ve 21’inci maddelerinde sonradan yapılan değişiklikle Yasa’ya iş güvencesiyle ilgili hükümler, yani feshin geçerli sebebe dayandırılmasına ilişkin hükümler eklenmiştir. Bu hükümlerle İş Yasası’nda belirtilen koşulların varlığı hâlinde hizmet akdi işveren tarafından sonlandırılan işçiye fesih işleminin bir gerekçeye dayanmadığını ileri sürerek yargıdan iade kararı alma hakkı, işverene de yargı kararına rağmen belli tutarda kötü niyet tazminatı ödemek suretiyle işçiyi işe başlatmama hakkı tanınmıştır. İşveren, yasa ile tanınan bu hakka dayanarak başlangıçta almış olduğu iş akdini feshetme kararını kötü niyet tazminatı ödeyerek geri almamış olmaktadır. Yani iş güvencesi hükümlerine göre işçi işsiz kalmış olmakta ve buna dayalı olarak kötü niyet tazminatı almaktadır. Bu nedenle, Gelir Vergisi Kanunu’ndaki mevcut yasal düzenlemenin, tasarı ile eklenmek istenen kötü niyet tazminatını da kapsadığı düşüncesindeyiz. Nitekim, idarenin bu görüşe aykırı olarak tesis ettiği işlemler yargı tarafından iptal edilmiştir. Yapılması gereken, idarenin, uygulamaya yargı kararları çerçevesinde idari bir tasarrufla yön vermesidir. Aksi takdirde gelir vergisinden müstesna tutulma konusunda yasal bir engel yok iken daha açık olsun diye çerçeve 1’inci maddede yapıldığı gibi sayma yöntemine geçer isek ileride benzer tazminatların gelir vergisinden müstesna tutulmaları konusunda her seferinde yasa değişikliği yapmak zorunda kalabiliriz. Bu nedenle, tasarının çerçeve 1’inci maddesiyle, çerçeve 4’üncü madde ile Gelir Vergisi Kanunu’na eklenen geçici 77’nci maddenin tasarı metninden çıkarılması uygun olacaktır. Değişiklik önergesi bu gerekçeyle verilmiştir.

Değerli milletvekilleri, Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 13’üncü maddesine eklenen (g) bendiyle, Özel Tüketim Vergisi Kanunu’na ekli (II) sayılı listede yer alan malların, Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde yer alan kamu idarelerine teslimi KDV’den müstesna tutulmaktadır. Benzer bir istisna Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nda yapılan bir değişiklikle bu vergi için de getirilmektedir. Hükûmet tasarısında sadece Başbakanlığa tanınan bu istisna hükümleri, muhalefetin itirazları üzerine özel nitelikli istisna olmaktan çıkarılmak için genel ve özel bütçeli idareleri kapsayacak şekilde genişletilmiştir. Bu uygulamanın belediyelerle diğer kamu kurum ve kuruluşlarına yaygınlaşma ihtimali yüksektir.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)