Kamu kurum ve kuruluşlarına bağlı okulların milli eğitim bakanlığına devredilmesi hakkında kan.tas.(ss.1009)

MEHMET VEDAT MELİK (Şanlıurfa)Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Kamu Kurum ve Kuruluşlarına Bağlı Okulların Millî Eğitim Bakanlığına Devredilmesiyle İlgili Kanun Tasarısının 13 üncü maddesi hakkında düşüncelerimi ifade etmek üzere şahsım adına söz almış bulunuyorum; Yüce Meclisi saygılarımla selamlıyorum.

Değerli milletvekilleri, üzerinde konuştuğumuz tasarının 13 üncü maddesi, 1991 tarih ve 441 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Teşkilatlanma ve Destekleme Genel Müdürlüğünün görevlerini tanımlayan 11 inci maddesinin (f) bendinde değişiklik yaparak, bu kanunun gerekçesini oluşturan bütün okulların Millî Eğitim Bakanlığına devredilmesini sağlamaya dönük olarak, Tarım ve Köyişleri Bakanlığının, Milî Eğitim Bakanlığıyla işbirliği yaparak bile olsa, okul açma yetkisini ortadan kaldırmaktadır.

Yasanın Kurban Bayramı öncesi yapılan görüşmeleri esnasında, yapılan konuşmalara yanıt verirken Sayın Bakanın da dediği gibi, bu uygulamayı, 430 sayılı Tevhidi Tedrisat Kanunuyla paralellik arz etmesi sebebiyle, yerinde bir karar olarak değerlendirebiliriz; ama, değerli arkadaşlar, insanlar, eğitim alanında da icraat beklemektedirler. İnsanların artık beklemeye tahammülü kalmamıştır. Eğitimle ilgili verilen sözlerin bir an önce yerine getirilmesini de beklemektedirler. Bunu aynen şuna benzetebiliriz: Hükümet yetkilileri, sık sık büyüme hızında rekor kırdıklarını söylemektedirler; ama, vatandaş sormaktadır; "bu ülkede acaba büyüyen kimdir, kimlerdir; bizler büyüyemediğimize göre, acaba bizler bu ülkenin vatandaşları değil miyiz" demektedirler. Aynı soru millî eğitim için de geçerlidir. Sayın Millî Eğitim Bakanı, bu hükümetin konusuyla ilgili en geniş açıklamaları yapan bakandır. Her konuşmasına ve özellikle muhalefetin eleştirilerine cevap verirken, eğitim alanında çok önemli işler yaptıklarını söylemektedirler; ancak, sorunlar, eğitimdeki sorunlar azalacağına, giderek artmaktadır. O halde, yapılan bu önemli işler nelerdir ve nerelere yapılmıştır?!

Değerli arkadaşlar, hükümetlerin sorumluluğu vardır. Bunu benim söylememe gerek yok. Elbette, Türkiye'nin, yaşımız gereği, en aşağı son otuzbeş, belki kırk yılını -çocukluğumuzu da katarsanız- hatırlıyoruz; sorunları, ülkenin ekonomik sıkıntılarını da az çok biliyoruz; ama, sonuçta, iddiayla ortaya çıkan hükümetler, sorunları, belli bir program çerçevesinde çözmek zorundadırlar, vatandaşların da çok bekleyeme tahammülü yoktur.

Bakın, yine, kendi ilimden birkaç örnek vermeye çalışacağım. Sayın Millî Eğitim Bakanına yönelttiğim 21 Şubat 2005 tarihli soru önergeme Sayın Bakan 5 Nisan 2005 tarihinde verdiği yanıtta, Şanlıurfa'da 1 481 yerleşim biriminden 27 181 öğrencinin 103 taşıma merkezine 5 962 220 YTL bedelle, yani, eski tabirle, yaklaşık 6 trilyona taşındığını ifade etmişti. Bu ciddî bir rakamdır. Bu kaynakla birçok yatılı bölge okulu açmak mümkündür.

Şimdi, niye yatılı bölge okulu diyoruz; çünkü, taşımalı eğitim istenen hedefe ulaşamamıştır; çoğunlukla ulaşamamıştır, belki ulaştığı yerler vardır. Bakın, Siverek İlçesinin Karacadağ bölgesinde 45 kilometre uzağa taşımalı eğitimle gitmek zorunda kalan çocuklar vardır. Köy yollarının durumunu göz önünde bulundurursanız, çocukların en az 2 saatlik yolculuk yapmak durumunda kalacağını ve bunun, fiziksel yorgunluktan ötürü çocuklarda algılama güçlüklerine de yol açacağı ortadadır. Bu sorunu, bu kaynakla, kısmen de olsa yatılı ilköğretim bölge okullarıyla çözmek daha akılcı gözükmektedir. Ancak, hükümet, üç yıllık iktidarı döneminde bu konuda -Urfa İli için söylüyorum- bir tek adım atmamıştır. Urfa Merkez İlçede yatılı ilköğretim bölge okulu sayısı yalnızca 1'dir. Halfeti ve Ceylanpınar İlçeleri ile çok önemli iki merkez olan Karacadağ ve Karakeçi mıntıkalarında YİBO yoktur; ama, buna karşılık hükümet ne yapmaktadır -ki, burası çok önemli bir konudur değerli arkadaşlar- eğitime…

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)