Bazı alacakların yeniden yapılandırılması ile sosyal sigortalar ve genel sağlık sigortası kanunu ve diğer bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılmasına dair kanun (s.s.:606)

MÜNİR KUTLUATA (Sakarya)Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; görüşülmekte olan 606 sıra sayılı Yasa Tasarısı’nın 195’inci maddesi hakkında verdiğimiz önerge vesilesiyle Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz aldım. Sizleri saygıyla selamlıyorum.

Bu tasarı hakkında yapılmadık ikaz, söylenmedik söz kalmadı bildiğiniz gibi fakat yanlışlıkların hiçbirinden hemen hemen dönülmedi. Bu arada, vergi ve prim borçlarını ödeyememiş kriz mağdurlarının durumu unutulmuş, Hükûmetin bitmek tükenmek bilmeyen hesapları ön plana çıkmıştır. Çok önemli birçok konu, önemsizmiş gibi, ilgili komisyonlara götürülmeden bu tasarıya sıkıştırılmıştır. Bu yetmiyormuş gibi, yasanın görüşülmesine ara verilerek hayati mahiyetteki yasal düzenlemeler aralara sokulmuştur. Hükûmetin, istisnai hâllerde başvurması gereken torba yasa uygulamasını fazlasıyla istismar ettiğini biliyoruz. Bu uygulamayla, yasalarımızın iyileştirilmesinden ziyade, karşılaşılan bazı zorlukların aşılması yolunun seçildiği anlaşılıyor. Bu defa, torba yasa yapma usulünün de dışına çıkıldığı görüyoruz. Maksadın, farklı yasalarla ilgili bazı düzenleme ve düzeltme ihtiyacının bu torba yasa vasıtasıyla giderilmesinden ibaret olmadığı ortadadır.

Bu tasarının içinde birçok ayrı torbacıklar var. Mesela, İstanbul’un finans merkezi yapılması iddiasıyla gelen düzenlemeler gibi, YÖK’ü ilgilendiren düzenlemeler, ulaştırma ve haberleşmeyle ilgili düzenlemeler gibi. Eğer İstanbul’un finans merkezi yapılması gibi bir hedef varsa ve bununla ilgili yasal düzenlemeler gerekiyorsa bunlar bir torba yasa içinde âdeta gizlenerek mi gelmeliydi, yoksa enine boyuna tartışılan ayrı bir düzenleme mi olmalıydı? Kamu bankalarının genel merkezlerinin, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunun, Sermaye Piyasası Kurulunun İstanbul’a taşınması çok sıradan işler midir ki aralara sıkıştırılarak ve dikkatlerden kaçırılarak geçirildi? Yükseköğrenimin bu kadar sorunu varken içinden bir kısmını alıp bu torbaya sıkıştırmanın ne anlamı vardı? Ayrı bir düzenleme daha ciddi olmaz mıydı? Öğrenci affına destek vereceğimizi söyledik, Millî Eğitim Komisyonu baypas edilerek diğer maddeler görüşülmesin istedik ama sonuç alamadık. Şimdi de ulaştırma ve haberleşmeyle ilgili peş peşe maddeler getirilmiş bulunuyor. Mademki çok sayıda maddeyi gerektirecek bir ihtiyaç vardı, bunlar neden ayrı getirilmedi, bunu sormak zorundayız.

Görüşmekte olduğumuz 195’inci maddeye bakalım. Bu madde neyi düzenliyor? 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu’nun 37’nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendini değiştiriyor. Bu madde ve bu bentte daha beş buçuk ay önce değişiklik yapılmış. 23/07/2010 tarihinde yapılan değişiklik şimdi tekrar değiştiriliyor. Bu tasarının Meclise geliş tarihini dikkate alırsak, 2010 yılının Temmuz ayında yapılan bir değişikliğin iki üç ay içinde yeniden değiştirilmesi ihtiyacı ortaya çıkmış. Söz konusu (b) bendinin yeni hâlinde, yetkilendirilen işletmecilerin şebekeleri üzerinden elektronik haberleşme hizmeti sunmak üzere yetkilendirilen diğer işletmecilere vurgu yapılıyor. 23 Temmuz 2010’da yapılan düzenlemede de aşağı yukarı aynı ifadeler var. Şimdi ne yapılıyor? İfade daha anlaşılır hâle getirilmiş yani daha önce çalakalem yasalaşan bir düzenleme yine yasa ile düzeltiliyor. Yasa çıkarmanın bu kadar hafife alınmasını ne Hükûmetimize yakıştırabiliriz ne de Türkiye Büyük Millet Meclisinin bu şekilde meşgul edilmesini hoş karşılayabiliriz.

Hepinize saygılar sunuyorum. (MHP sıralarından alkışlar)