İş kanun tasarısı ve sağlık aile çalışma ve sosyal işler (s,s, 73)

ÖMER ÖZYILMAZ (Erzurum)Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; görüşülmekte olan yasa tasarısının bu maddesiyle ilgili olarak kişisel söz almış bulunuyorum; hepinizi saygıyla selamlıyorum.

Değerli arkadaşlar, şu anda çok önemli bir konuyu görüşüyoruz. İş kanununu, iş yasasını görüşüyoruz. Önce, işin, bir işi olmanın, bir iş bulmanın, iş ortaya koymanın ne kadar önemli bir şey olduğunu, bugün, iktidar partisi milletvekilleri olarak biz herkesten daha iyi biliyoruz; çünkü her gün odalarımıza ya da bulunduğumuz mekânlara gelip bizden iş isteyen yüzlerce insan var. Öyle bir memleketteyiz ki, şu anda -maalesef, üzülerek belirtiyorum- ülkemizde işsizliğin had safhada olduğu bir dönemi yaşıyoruz; bu kadar önemli bir konu üzerinde çalışıyoruz.

Memlekette 145-146 katrilyonluk bütçe hazırlıyoruz, bunun çok cüzî bir bölümünü ancak yatırımlara ayırabiliyoruz. O devasa bütçe rakamları başka yerlerde harcanıyor ve iş sahasına, yatırıma çok az bir bölüm harcanıyor. Böyle bir dönemdeyiz. Böyle bir dönemde işin önemi bir kat daha, hatta kat kat fazlasıyla artıyor. Böyle bir ortamda işin, iş konusunun taraflarına baktığımızda, işçi, işveren, sermaye bunların taraflarıdır. Biz burada işi, iş yasasını konuşurken, hükümet olarak, hükümetimiz bu üç taraf arasında, özellikle de işçi-işveren arasında bir denge kurmaya çalışmıştır, bu dengeyi olabildiğince adil ölçülerde tutturmaya gayret etmiştir. Bunu, günlerden beri, hatta aylardan beri Bakanlığımızın yaptığı çalışmalar, ilgili taraflarla yaptığı istişarelerden görüyoruz; ama, birtakım eksiklikler, aksaklıklar varsa, bunlar da bir yandan giderilmektedir.

Ben burada bir hususa dikkat çekmek istiyorum. Bu önemli konu konuşulurken, biraz da bu önemini bir kenara bırakarak olaya biraz ideolojik yaklaşıp, sanki muhalefet partimizin işçi haklarını koruyormuş gibi bir hava içerisine girmesi, doğrusu, bir sürü yanlışlıkları ortaya çıkarıyor. Çünkü, burada bir denge kurmak esastır. İşçiyi de işvereni de iş sahasını da işyerini de korumak, hükümet olarak, muhalefet olarak, hatta Meclis olarak hepimizin görevidir. Bunu aşacak, bunu zedeleyecek bir tavır içerisine girmek, son derece yanlış olur, son derece sakat olur. Hele, 1960'lı, 1970'li yılların ideolojik kavramlarıyla, o yılların birtakım anlayışlarıyla, o yılların birtakım yönelişleriyle, bugün, 2000'li yıllarda hâlâ o anlayışlarla konuya yaklaşmak, son derece yanlış olur, bugüne ait bir eylem olmaz. Önce bunu arz ediyorum.

Değerli arkadaşlar, hepimizin bildiği gibi, AK Parti olarak, hem işçiden yana hem işverenden yana hem de memleketimizde iş ortamının oluşması için gece gündüz yoğun bir çaba, yoğun bir gayret içerisinde olduğumuzu herkes bilmektedir.

Bu manada, bugünkü işsizliği ortadan kaldırmak ve bugün iş arayan milyonlarca insanı biraz olsun rahatlatmak için, AK Parti olarak bütün gayretimizi bu yöne sarf etmiş ve -kısaca arz ediyorum- şu üç hedefi gerçekleştirmeye kilitlenmiş bulunuyoruz: Bunlardan birincisi, yıllardır süregelen memleketimizdeki israfı önlemeye gayret ediyoruz; bunun için de, kendimizden başladık. Bakınız, biz, ilk defa, bu Meclis, lojmanlardan çıkıp herhangi bir kira bedeli de almaksızın kiraya çıkan bir Meclistir. Oradan başlayarak, inşallah, memleketimizde belli bir süre içerisinde var olan israfı önlemek bizim birinci hedefimizdir.

İkincisi: Memleketimizde, maalesef, yıllardan beri var olan, yıllardan beri hepimizin içini burkan, yaralayan, yolsuzlukları, hırsızlıkları vesaireyi ortadan kaldırmak.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)