Üniversite ve sağlık personelinin tam gün çalışmasına ve bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun tasarısı (s.s.: 418)

SACİD YILDIZ (İstanbul)Teşekkür ederim Sayın Başkan.

Değerli milletvekilleri, önergemizin amacını biliyorsunuz, geçiş dönemini daha rahatlatmak, altı ay olan süreyi bir yıla çıkarmak, bir yılı da iki yıla çıkartarak belli bağlantılar yapmış olan kimselerin bu işsizlik durumunda da orada çalışan personelin işsiz kalmamasını sağlamak ve üniversitelerde iki yıllığına kısmi statüye geçmiş kimselerin bu zaman içinde haklarını kaybetmemesini sağlamaktır. Yani her açıdan bu, orada çalışanları ve tam güne geçtiğimizde sağlık personelini daha bir huzurlu yapacak, rahatlatacak bir öneri. İnşallah kabul edilir.

Tabii bu vesileyle ben bu yasa hakkında –dün de söyledim- bazı şeyler söyleyeceğim. Yasa inşallah başarılı olabilir ama geçenlerde bir yazarın sizin yandaş basında yer aldığı bir yazısında “El attığınız her konu daha kötü oluyor, şimdikinden daha iyi olmuyor. İnşallah, el atılmasa, bundan daha iyi olurdu.” diyor. Bu tam gün yasası da inşallah -bu şekilde el atılan bir konu- daha kötü olmaz ama bunun başlangıcında, çıkışından itibaren üç tane temel yanlış yapıldı. Bir tanesi sivil toplum kuruluşlarıyla uzlaşma sağlanmadı değerli arkadaşlar, uzlaşma sağlanmadan bu getirildi. Tabii Bakan “Görüşüldü, konuşuldu.” diyor ama uzlaşma yok.

Diğer ikincisi, çok önemli bir yasa. Üniversitelerin tüm yapısını değiştiriyor, döner sermayelerini değiştiriyor, üniversitelerin tüm fakültelerindeki çalışma sistemini değiştiriyor. Bu yasa Millî Eğitim Komisyonunda görüşülmedi. Gene mali konularda önemli değişiklikler getiriyor. Plan ve Bütçe Komisyonunda görüşülmedi. Yani bunun tali komisyonlarda görüşülmemesi de ikinci büyük eksiklik.

Üçüncü büyük eksiklik de şudur: Bu kadar önemli bir yasa, çok önemli, Sayın Bakan da bununla övünüyor “Çok önemli değişiklik olacak.” diyor. Bu önemli yasa 19 maddelik bir yasaydı, temel yasa olarak geldi, iki bölüm hâlinde görüşüldü. Maddeleri tek tek görüşmedik. Oysaki her madde üzerinde tartışılıp görüşülmesi gerekirdi. Bu da yapılmadı. Bu -üç tane eksik var- eksiklikler nasıl tamamlanacak? İnşallah, biz iktidar olduğumuzda bu düzeltmeleri yapacağız, buna hekim arkadaşlarımız da inansın. Bunlar önemli.

Diğer bir şey: Üniversitelerde eğitimin, öğretimin aksayacağı konusunda, hep söylendi, gene söylüyoruz. Türkiye’de çok fazla tıp fakültesi var. Zaten niteliksiz hekim yetişiyor çok sayıda. Onu da söylüyoruz. Hekimin sayısı kadar niteliği de çok önemli. Bildiğim kadarıyla 69 tane tıp fakültesi var ve buradan mezun olanların çoğu işte -dün de söyledim burada haber olarak- “Yakınlarımıza bakmasını istemiyoruz biz.” diyorlar. Bu önemli bir şey. Üniversitelerde özel işlemlerin olmaması onların sıcak girdilerini engelleyecek ve performansa dayalı çok fazla bir yüklenme getirecek. Bu performans sisteminde de gene eğitim aksayacak, öğretim aksayacak değerli milletvekilleri.

Bir diğer konu: Kamu personeline -Bu arada kasım ayında bir yazı çıktı, gazetelere yansıdı “Tüm kamu personeline mesai dışı çalışma getirilecek.” diye- eğer mesai dışı çalışma getirilecekse, bu tam gün yasası ne olacak o zaman? Gerçi, bu o dönemde Sayın Bakan Hayati Yazıcı tarafından yalanlandı fakat Türkiye’de biliyorsunuz yalanlanan her şey gerçekleşir; yalanlanır, sonra gerçekleşir. Tüm diğer personele mesai dışı çalışma getirilirse bu tam gün yasası nasıl bir uygulama alanı bulacak?

Bakana söyleyeceğim bir diğer şey: İstanbul’da hastaneler üzerinde çok oynanıyor. Özellikle belli hastaneler kadrolaşma amacıyla birleştiriliyor, belli hastanelerin belli klinikleri ortadan kaldırılıyor. Mesela İstanbul Şişli Etfalde doğum kliniği kaldırıldı, -ikinci doğum kliniğiydi sanıyorum- Paşabahçe ile Beykoz Hastanesi birleştirildi. Bazı personel mağdur oldu. Bunu da ben dikkatinize sunmak istiyorum.

Sayın milletvekilleri, diğer bir şey: Sayın Bakan bebek ölümlerini azalttığıyla övünüyor. Tabii, azaldı yani gün geçtikçe azaldı, belli süreler geçtikçe bebek ölümleri de anne ölüm hızları da azalıyor Türkiye'de, fakat Sayın Bakan, Plan ve Bütçe Komisyonunda 2009’da binde 13,6; 2008’de de binde 17 dedi bebek ölüm hızını, fakat Dünya Ekonomik Forumu sitesinde -ben kendim baktım, buldum- bu 2009’da binde 24 olarak geçiyor değerli milletvekilleri, yani Sayın Bakanın bu dediğiyle uyuşmuyor.

Gene, anne ölümleri, Bakanlık sunumunda 2008’de yüz binde 19, 2009’da yüz binde 16,4; Dünya Ekonomik Forumu verilerinde ise 2008’de de 2009’da da yüz binde 44 diye geçiyor.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)