Genel kurul çalışmalarında verimliliğin artırılması hk.

TAYYAR ALTIKULAÇ (İstanbul)Sayın milletvekilleri, sözlerime başlarken, sizleri saygıyla selamlıyorum.

Değerli arkadaşlarım, hepimiz biliyoruz ki, zaman denen şey, insanoğlunun en değerli sermayesidir. Bu değerli sermaye millet adına tasarruf ediliyorsa ve Türkiye Büyük Millet Meclisinin önünde çözüm bekleyen devasa sorunlar varsa, onu daha da özenle değerlendirmek mecburiyetimiz vardır.

22 nci Dönem Parlamentosunun, önceki dönemlerle kıyaslanamayacak kadar üstün bir performans gösterdiğini, Meclisimizin itibarının yükseldiğini bilenlerdenim; ancak, bütün bunlara rağmen, bu değerli emaneti kullanırken, her oturumda olmasa da, çoğu kez, zamanı iyi kullanmadığımızı düşünüyor, bu konudaki değerlendirmelerimi sizlerle paylaşmak istiyorum.

Sözünü ettiğim israfın bir kısmı İçtüzükten kaynaklanıyorsa da, bir kısmı uygulamayla ilgilidir ve hemen örneklere geçebilirim.

Anayasa ve Adalet Komisyonları üyelerinden kurulu karma komisyonun, milletvekillerinin dokunulmazlıklarının kaldırılmasıyla ilgili dosyaları dönem sonuna erteleme kararları, muhalefet şerhleriyle birlikte, Genel Kurulda teker teker okunuyor. Maksat, milletvekillerini bilgilendirmekse, bu bilgiler onların e-mail adreslerine ulaştırılamaz mı?! Aynı durum, araştırma ve soruşturma önergeleri için de geçerlidir. Bu önergelerin de milletvekillerinin e-mail adreslerine ulaştırılması mümkündür. Kabul etmeliyiz ki, gerek karma komisyonunun kararları gerekse bu önergeler dinlenmiyor, Genel Kurula katılım üzerine olumsuz bir etkiye de, maalesef, neden oluyor.

İçtüzükte gündemdışı konuşmaların hangi durumlarda yapılabileceği açıkça belirtilmiş, milletvekillerine duyurulmasında zaruret görülen olağanüstü ve acil durumdan söz edilmiştir; ayrıca, en çok üç milletvekiline ve 5 dakikayı geçmemek üzere söz verilebileceği zikredilmiştir. Uygulamanın bu maddeye uygun yapıldığını hangimiz söyleyebiliriz?! Her birleşimde en çok üç kişiye değil, sıradan konular için mutlaka üç kişiye söz verilmesi İçtüzüğün 59 uncu maddesine ne kadar uygundur?! Bu konuşmalar 5 dakikayla sınırlandığı halde, Başkanlıkça, genelde, konuşmacılara gösterilen olağanüstü müsamaha ayrı bir sorundur.

Konuşmacıya cevap vermek üzere önceden hazırlanmış ve çoğu defa gündemdışı konuşmayla ilgisi bulunmayan metinlerin Meclis kürsüsünden okunması bir başka sorundur. Dün, bunun iki örneğini birlikte yaşadık. 20 dakika olarak uygulanan, bazen 25-30 dakikayı bulan bu konuşmaların süresi için İçtüzükte bir açıklık da yoktur.

Konuşma sürelerine uyulmamasıyla ilgili problem, tasarılar üzerinde yapılan konuşmalar için de geçerlidir. İstisnaî durumlar, elbette, Başkanlıkça takdir edilecektir. Dün yapılan bu takdire saygı duyduğumu belirtmek istiyorum; ancak, her konuşmacı için İçtüzüğe aykırı bir hoşgörü içerisinde davranılmasının doğru olmadığını düşünüyorum.

Başka bir kaynaktan kolayca öğrenilmesi mümkün olan konuların hükümete sorulamayacağı, İçtüzüğün 97 nci maddesi hükmüdür. Başka kaynaklardan kolayca öğrenilebilecek konularla ilgili soruların hükümete yöneltilmesi durumunda müsamahalı davranmak çok mu gereklidir?!

İçtüzüğün genel görüşmeyi düzenleyen 102 nci maddesine göre, genel görüşme önergesi iki defa müzakere edilmektedir. Önce, genel görüşme açılıp açılmaması tartışılmakta, açılmasına karar verildikten sonra, aynı tartışmalar tekrarlanmaktadır; buna gerek var mıdır?!

Müzakeresi tamamlanan bir maddenin silbaştan yeniden müzakeresi, gruplara ve şahıslara yeniden konuşma hakkı verilmesiyle ilgili olan İçtüzüğün 72 nci maddesinin son fıkrası da bir başka zaman öğütücüdür. Bu konuda verilen önergenin reddedilmesi durumunda, sadece önerge üzerindeki konuşmaların dahi, zaman savurganlığı ötesinde bir anlam taşımadığı açıktır.

İçtüzüğün 66 ncı maddesine göre, müzakere konusu madde üzerine konuşmak esastır ve buna uymayan hatibi uyarıp, sadede gelmesini istemek, oturumu yöneten Sayın Başkanın görevidir. Gerekli uyarılara uymayan üyelerin, Genel Kurul kararıyla, konuşmaktan menedilmesi mümkündür; ancak, bu madde de işletilmemektedir.

Bir kanunun Resmî Gazetede yayımı tarihinde yürürlüğe girmesine karşı, alternatif bir önerimiz yoksa, millet de bizden bir an önce bu tasarıyı yasalaştırıp, sıradaki tasarının müzakeresine başlamamızı bekliyorsa sözü uzatmanın bir anlamı var mıdır?! Bir kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütmeyecekse kim yürütecektir?!

İçtüzük hükümlerine, beğenmezsek de uyalım; beğenmediğimiz hükümlerini değiştirelim.

Sabrınız ve hoşgörünüz için teşekkür ediyor, hepinize saygılar sunuyorum. (AK Parti sıralarından alkışlar)